lastinn - Wyświetl Pojedyńczy Post - Sesja (Warhammer II edycja) Przynieście mi głowę Guido le Beau.

kset · 10-11-2007, 16:28

"O kurcze, wiedziałem z całego misternego planu dupa. Lady Augustyna może zeznawać do woli przy księciu a żadnego szczegółu i tak nam oficjalnie nie przekaże, aby czasem się nie narażać. Z pewnością do tej pory już relacjonowała cały rabunek więc gdyby teraz coś więcej miała powiedzieć lub inaczej, wyszłoby jedynie na to, że albo coś ukryła albo pominęła. Mimo to warto było skorzystać z nadarzającej się okazji, może ciut lepszy rysopis chociaż poznamy? "

"Bez pieniędzy, ciekawe cóż też poborcy podatkowi stamtąd ściągają?" Tupik wiedział dobrze, że niektóre wsie w naturze płacą – dostarczając żywność, skóry i inne przydatne dobra. Należało się więc w miarę możliwości zaopatrzyć w to, czego tam nie było. Z pewnością kilka sztyletów, strzały i inne metalowe drobiazgi warto będzie z zapasów książęcych zabrać, choćby i na handel…

"Mousillion – trzeba będzie dowiedzieć się więcej o tym miejscu, oczywiście nie teraz, nie wyglądało by to zbyt profesjonalnie…"

W momencie w którym książe po raz kolejny dał upust swemu temperamentowi i emocją halling omal nie wybuchnął śmiechem, powstrzymał się jednak umiejętnie a wzrok swój skierował ku najbliższemu z towarzyszy, aby nawet szalejącymi mu iskierkami w oczach nie dać księciu poznać swych emocji. "Taki narwaniec gotów by mnie jeszcze do celi wsadzić, jak nie gorzej…"

"Le Beau , chmm, mistrz maskowania, zapowiada się ciekawie, czyżbym nie mylił się co do sposobu w jaki dostał się na zamek? Wystarczy przecież przechwycić jakiegoś sługę w drodze po żywność i dostac się do zamku zamiast niego, dla „mistrza maskowania” to żadna sztuczka. "Tupik sam nieraz dostawał się do wnętrza posesji zwyczajnie udając dziecko jednego ze sług, poprzedzone odpowiednim wywiadem w terenie dawało niesamowite rezultaty, któż w końcu przejmował by się dzieckiem, lub traktował je jak zagrożenie??. Halfiling uśmiechnął się na samą myśl o tym ileż to razy udawanie ludzkiego dziecka otwierało mu różne wrota…

Gdy przyszła księżna Tupik wraz ze zbrojnymi ukłonił jej się nisko zamiatając wybrany skrawek posadzki. Machał berecikiem w tym samym miejscu co poprzednio aby nie zabrudzić go za bardzo. Książe najwyraźniej niezbyt przejmował się czystością – zauważył przy okazji obserwując podłogę, "widać jeszcze ślady z poranka, więc najprawdopodobniej sprzątają tu gdy już księciunio raczy pójść spać. "

Gdy spośród świty księżnej wyszła poblakła dziewczyna Tupik ukłonił jej się w powietrzu jedynie machając berecikiem. Ukłon nie był już tak głęboki, aby nie obrazić książęcej pary.

- Witaj szanowna Lady Augustyno, wybaczcie, że ośmielamy się przerywać zajęcia Księżnej i Twoje, przed wypełnieniem jednak zadania pragniemy poznać kilka informacji.

Nie zamierzał przeciągać wstępu aby nie zirytować książęcej pary, wiedział dobrze, że znajduje się w paszczy wilka, który już raz pokazał, że nie pozwoli sobie na obrazę.

- Powiedz nam proszę jak wyglądało całe to zajście ze zbójem. W szczególności, czy udało Ci się dojrzeć jego oblicze? Kiedy stało się to nieszczęście? Powiedz też proszę, czy skradziony diadem był jedynym cennym przedmiotem w Twym pokoju?

Halling raz jeszcze skłonił się lekko czekając na odpowiedź, miał nadzieję, że nie zepsuł całej etykiety, zresztą tak nie był szlachetnie urodzony więc na całokształcie tak dokładnie znać się nie musiał a wrodzone aktorstwo pozwalało mu dopasować się do różnych sytuacji i okoliczności.

10-11-2007, 16:28	#25
kset Reputacja: 3 $: 120 917	"O kurcze, wiedziałem z całego misternego planu dupa. Lady Augustyna może zeznawać do woli przy księciu a żadnego szczegółu i tak nam oficjalnie nie przekaże, aby czasem się nie narażać. Z pewnością do tej pory już relacjonowała cały rabunek więc gdyby teraz coś więcej miała powiedzieć lub inaczej, wyszłoby jedynie na to, że albo coś ukryła albo pominęła. Mimo to warto było skorzystać z nadarzającej się okazji, może ciut lepszy rysopis chociaż poznamy? " "Bez pieniędzy, ciekawe cóż też poborcy podatkowi stamtąd ściągają?" Tupik wiedział dobrze, że niektóre wsie w naturze płacą – dostarczając żywność, skóry i inne przydatne dobra. Należało się więc w miarę możliwości zaopatrzyć w to, czego tam nie było. Z pewnością kilka sztyletów, strzały i inne metalowe drobiazgi warto będzie z zapasów książęcych zabrać, choćby i na handel… "Mousillion – trzeba będzie dowiedzieć się więcej o tym miejscu, oczywiście nie teraz, nie wyglądało by to zbyt profesjonalnie…" W momencie w którym książe po raz kolejny dał upust swemu temperamentowi i emocją halling omal nie wybuchnął śmiechem, powstrzymał się jednak umiejętnie a wzrok swój skierował ku najbliższemu z towarzyszy, aby nawet szalejącymi mu iskierkami w oczach nie dać księciu poznać swych emocji. "Taki narwaniec gotów by mnie jeszcze do celi wsadzić, jak nie gorzej…" "Le Beau , chmm, mistrz maskowania, zapowiada się ciekawie, czyżbym nie mylił się co do sposobu w jaki dostał się na zamek? Wystarczy przecież przechwycić jakiegoś sługę w drodze po żywność i dostac się do zamku zamiast niego, dla „mistrza maskowania” to żadna sztuczka. "Tupik sam nieraz dostawał się do wnętrza posesji zwyczajnie udając dziecko jednego ze sług, poprzedzone odpowiednim wywiadem w terenie dawało niesamowite rezultaty, któż w końcu przejmował by się dzieckiem, lub traktował je jak zagrożenie??. Halfiling uśmiechnął się na samą myśl o tym ileż to razy udawanie ludzkiego dziecka otwierało mu różne wrota… Gdy przyszła księżna Tupik wraz ze zbrojnymi ukłonił jej się nisko zamiatając wybrany skrawek posadzki. Machał berecikiem w tym samym miejscu co poprzednio aby nie zabrudzić go za bardzo. Książe najwyraźniej niezbyt przejmował się czystością – zauważył przy okazji obserwując podłogę, "widać jeszcze ślady z poranka, więc najprawdopodobniej sprzątają tu gdy już księciunio raczy pójść spać. " Gdy spośród świty księżnej wyszła poblakła dziewczyna Tupik ukłonił jej się w powietrzu jedynie machając berecikiem. Ukłon nie był już tak głęboki, aby nie obrazić książęcej pary. - Witaj szanowna Lady Augustyno, wybaczcie, że ośmielamy się przerywać zajęcia Księżnej i Twoje, przed wypełnieniem jednak zadania pragniemy poznać kilka informacji. Nie zamierzał przeciągać wstępu aby nie zirytować książęcej pary, wiedział dobrze, że znajduje się w paszczy wilka, który już raz pokazał, że nie pozwoli sobie na obrazę. - Powiedz nam proszę jak wyglądało całe to zajście ze zbójem. W szczególności, czy udało Ci się dojrzeć jego oblicze? Kiedy stało się to nieszczęście? Powiedz też proszę, czy skradziony diadem był jedynym cennym przedmiotem w Twym pokoju? Halling raz jeszcze skłonił się lekko czekając na odpowiedź, miał nadzieję, że nie zepsuł całej etykiety, zresztą tak nie był szlachetnie urodzony więc na całokształcie tak dokładnie znać się nie musiał a wrodzone aktorstwo pozwalało mu dopasować się do różnych sytuacji i okoliczności.