lastinn - Wyświetl Pojedyńczy Post

Asmorinne · 11-11-2007, 09:37

Celedine Daewien
Niewysoka a sylwetka stała nieruchomo pozwalając alby otoczenie zgrało się w całość. Jej długi czarny płaszcz mocno kontrastował się z otoczeniem, nieustannie miała zakrytą twarz wielkim kapturem. Na plecach przewieszony miała łuk i kołczan ze strzałami. Pod grubym płaszczem nie widac było żadnej innej broni.

Szok i smutek po stoczonej bitwie w dalszym ciągu jej towarzyszył. Zrobiła kilka chwiejnych kroków w stronę północy. Po czym przykucnęła zatapiając dłonie w śniegu. Lodowate zimno zmroziło jej skórę i otrzeźwiło myśli. Było jej niedobrze ale udało jej się nie dopuścić do wymiotowania. Wstała powoli chowając dłonie w fałdy płaszcza. Rozejrzała się po zgromadzonych. Niektórych znała z widzenia a niektórych widziała po raz pierwszy.

~ dlaczego ja ?~ powiedziała sama do siebie zerkając na wymiotującego kolegę, a następnie na strażnika
Następnie rozejrzała się po okolicy korony drzew pokryte śniegiem, gdzieś w oddali wysokie wierzchołki spoglądające uważnie na skąpaną w śniegu dolinę.

-Widzisz tego rysia O tam na skraju lasy przed nami. Pamiętasz co mówił nam Arcymag Nurod przed wyrzuszeniem ,,Strzeszcie się wszelakich zwierząt bowiem mogą to być szpiedzy Mrocznych Mistrzów'' być może to jeden z nich. Mam dziwne przeczucie. – usłyszała czyjś głos za plecami

Celedine chciała odpowiedzieć, że nekromaci nie mogli tak szybko dowiedzieć się o ich położeniu kiedy to osoba mówiąca zaczęła biec w stronę lasu po czym zniknęła gdzieś w jego głębi.

- ruszajmy już... – powiedziała cicho i melodyjnie, po czym opatuliła się szczelnie płaszczem i nie czekając na odpowiedz towarzyszy ruszyła w stronę lasu. Było jej coraz zimniej nie mogła dłużej stać w miejscu.

11-11-2007, 09:37	#5
Asmorinne Reputacja: 2 $: 23 100	Celedine Daewien Niewysoka a sylwetka stała nieruchomo pozwalając alby otoczenie zgrało się w całość. Jej długi czarny płaszcz mocno kontrastował się z otoczeniem, nieustannie miała zakrytą twarz wielkim kapturem. Na plecach przewieszony miała łuk i kołczan ze strzałami. Pod grubym płaszczem nie widac było żadnej innej broni. Szok i smutek po stoczonej bitwie w dalszym ciągu jej towarzyszył. Zrobiła kilka chwiejnych kroków w stronę północy. Po czym przykucnęła zatapiając dłonie w śniegu. Lodowate zimno zmroziło jej skórę i otrzeźwiło myśli. Było jej niedobrze ale udało jej się nie dopuścić do wymiotowania. Wstała powoli chowając dłonie w fałdy płaszcza. Rozejrzała się po zgromadzonych. Niektórych znała z widzenia a niektórych widziała po raz pierwszy. ~ dlaczego ja ?~ powiedziała sama do siebie zerkając na wymiotującego kolegę, a następnie na strażnika Następnie rozejrzała się po okolicy korony drzew pokryte śniegiem, gdzieś w oddali wysokie wierzchołki spoglądające uważnie na skąpaną w śniegu dolinę. -Widzisz tego rysia O tam na skraju lasy przed nami. Pamiętasz co mówił nam Arcymag Nurod przed wyrzuszeniem ,,Strzeszcie się wszelakich zwierząt bowiem mogą to być szpiedzy Mrocznych Mistrzów'' być może to jeden z nich. Mam dziwne przeczucie. – usłyszała czyjś głos za plecami Celedine chciała odpowiedzieć, że nekromaci nie mogli tak szybko dowiedzieć się o ich położeniu kiedy to osoba mówiąca zaczęła biec w stronę lasu po czym zniknęła gdzieś w jego głębi. - ruszajmy już... – powiedziała cicho i melodyjnie, po czym opatuliła się szczelnie płaszczem i nie czekając na odpowiedz towarzyszy ruszyła w stronę lasu. Było jej coraz zimniej nie mogła dłużej stać w miejscu. __________________ Cisza barwą mego życia Szarość pieśnią brzemienną, którą śpiewam w drodze na ścieżkę wojenną istnienia...