| Niziołek spojrzał na starca, gdy ten skończył przemowę. "Skąd on do cholery wiedział..." Nie odzywał się już przy stole, cały czas sprawiał wrażenie, jakby cała poprzednia radość z niego uciekła. Schował sztylet, wziął swój plecak i płaszcz i poszedł na górę. Kiedy wspinał się po schodach wydawało mu się, że wspina się na podwyższenie, z którego zaraz zeskoczy robiąc salto i łapiąc się drążka. Cyrk..., to słowo nie wywoływało u niziołka zbyt miłych wspomnień. Przed oczami znowu stanął mu widok płonącego namiotu i tych ludzi w szatach. BUUMM! Ludo potknął się i spadł ze schodów. "Zapomnieć, zapomnieć" - mruczał pod nosem. Kiedy doszedł do sali, w której mieli spać zajął posłanie obok elfa. Słuchał historii innych leżąc i pykając fajkę. Gdy nastała cisza zorientował się, że teraz chyba jesgo kolej.
Jeżeli o mnie chodzi to nazywam się Ludo Kriese i jestem, a raczej byłem cyrkowcem. Moją specjalnością jest żonglerka i akrobatyka, dobrze również rzucam sztyletami. Wraz z cyrkiem objechałem całe Imperium. Niestety musiałem się z nim rozstać w dość nieprzyjemnych okolicznościach. To chyba tyle, jeżeli chodzi o mnie. Jeżeli wszyscy już skończyli opowiadać niziołek gasi fajkę i idzie spać. |