Verax

-Ja, Cię! Gadający kruk! A to ci, heca!- Spojrzał na właściciela kruka- Domyślam się, że Ty jesteś tym "Panem", no to, wiesz postawiłeś dobre pytanie, sam chciałbym na nie znać odpowiedź.- Roześmiał się, ale gdy tylko to zrobił ból w całym ciele dał o sobie znać, zasyczał z bólu.
Wtem na ich pytania zaczął spokojnie, wręcz z satysfakcją odpowiadać woźnica:
- Witaj, mówisz, że mieliśmy upadek... taaaa i pokonaliśmy dwa czerwone smoki?!- Już chciał wyśmiać nadawcę słów, ale przypomniał sobie o skutkach tego czynu i pomyślał Hmmm w sumie, skoro jesteśmy tu bohaterami to można się nieźle zabawić Szczery uśmiech pojawił się na twarzy niziołka Mam nadzieję, że moi towarzysze pomyślą to co Ja
Eeee, no jasne, że pokonaliśmy te maszkary, prawda drużyno?- Spojrzał wymownie na towarzyszy przewózki - No i dzięki Ben za pomoc naprawdę jesteś nieoceniony.
W tym momencie podjechał strażnik, niekontrolowany niepokój ścisnął żółądek niziołka, lecz wysłuchał słów strażnika starając się zachowywać jak na bohatera przystało:
-Witaj, chętnie pomówimy z tym sir... Tigikilorem, a z kąpieli chętnie skorzystamy. Gdy mówił o lekarzu, niziołek spojrzał na swoje ciało, które nie było w najlepszej formie Rzeczywiście, lekarz to się przyda... pomyślał.
Ludzie z karawany zaczęli od tego momentu przypatrywać się przybyszom siedzącym na wozie:
- Nie czujecie się trochę skrępowani? Nie lubię, gdy tylu ludzi patrzy na mnie, to mnie w pewien sposób ogranicza... W tym momencie spojrzał na jakiegoś parobka, który bezczelnie się na niego gapił, niziołek przybrał taki wyraz twarzy, by odpędzić wzrok ciekawskiego, lecz z czasem okazało się, to daremnym trudem, bo coraz więcej osób, skupiało na nich swoją uwagę
- No to jesteśmy, w końcu kąpiel i jadło. Aaaaa o tym marzyłem, no to zeskakujemy Niziołek w miarę możliwości się podniósł i zszedł z wozu, by zażyć upragnionej kąpieli.