| Giles przez dłuższą chwilę milczał zanim przemyślał wszystko.
„Wszelkie prace, jakie miałabym wykonywać są zbyt uwłaczające dla rycerza, a widzę, iż tu wszyscy są przesiąknięci nowymi ideami z Imperium, tam to nazywają to jakoś tak dziwnie. Nieważne wszak musze się zajmować Blanszardem, co mi szkodzi zajmować się również tymi szkapami, które dostaliśmy od elfów, jak widzę nie potrafią się nimi za dobrze opiekować i szybko by popadały przy takiej opiece”.
- Joseph i ja wybierzemy się jutro przepatrzyć szlak przed nami. Garnir jak teraz mamy jechać, opowiedz coś o drodze przed nami. Poszukamy najlepszego szlaku takiego, którym wóz przejedzie. Wy tym czasie zwiniecie obozowisko i przyszykujecie strawę. Będę się zajmował końmi, bo widzę, iż żaden z was nie ma do tego potrzebnej wiedzy i tak będzie cudem, jeśli uda mi się te chabety utrzymać przy życiu. Swoją drogą były to chyba najgorsze konie Leśnego Ludu. W kucharzeniu jestem słaby wiec lepiej, aby ktoś inny się tym zajmował. Szkoda, że nie ma z nami, jakiego niziołka to wspaniali kucharze. – po tych słowach wszyscy usłyszeli jak z rozrzewnienia przełyka ślinkę.
Giles czuł się bezpieczny w samym środku Lasu Loren, wiedział wszak, iż żadne ohydztwo nie podejdzie do nich, tak blisko siedzib Leśnych Ludzi.
W pobliżu słychach było poruszanie krzaków spowodowane przez Wilka i co poniektórzy mogli zobaczyć błyskające w blasku ogniska jego oczy.
- Dzisiaj nie będzie więcej czasu niż na trzy warty. Ten, kto będzie maił ostatnią obudzi mnie i Josepha dwie małe klepsydry przed końcem swojej warty. - po tych słowach wyjął z bagażu małą klepsydrę z bardzo grubego szkła.
- Cztery obroty tej tego urządzenia dają jedna Klepsydrę, jeden obrót to Mała Klepsydra.
Warta więc trwać będzie przez osiem obrotów klepsydry. |