Cedryk

Adren rozejrzał się po otoczeniu.
„Nic nadzwyczajnego, wszystko tak jak u osoby z pozycją i pieniędzmi.”
Poczym podszedł do hrabiego. Wyciągnął ręce i przywitał się.

- Drogi Karlu cieszę się, iż ponownie cię widzę, kiedy to ostatni się widzieliśmy. Chyba, gdy byłem jeszcze dzieckiem w czasie ślubu mego brata Petera. Widzę, iż tutejsze powietrze dobrze ci służy. Masz rację. Jedna sprawa jest prosta jak drut i nie wiem doprawdy, po co się fatygował z nami pan Shultz. Chodzi o ukaranie zgodnie z Prawem Szlacheckim tego oto krasnoluda za obrazę szlachcica. Na prośbę Alfreda postanowiłem być łaskawym i nie wnosić o najwyższą karę za ten czyn. Więc będzie to tylko tygodniowe uwięzienie, a potem ten pohańbieniec niech jedzie gdzie chce w poszukiwaniu trolli. W ostateczności mogę przyjąć przeprosiny tego drania, a potem niech wolny jedzie gdzie chce, byle tylko znikł mi z wzroku.

Poczym spojrzał na Klarę z powątpiewaniem.

- Druga sprawa jest już znaczniej poważniejsza. Twierdzisz, iż wysłali do mnie jakoby nasza krewniaczkę Klarę. Być może stryj Nataniel tak myślał, lecz ja mam słuszne wątpliwości. Osoba ta nie zna nawet podstawowych praw szlacheckich oraz zachowuje się niestosownie do jej stanu. Uważam, iż jest to jakaś sprytna oszustka albo i morderczyni. Jaka szlachcianka podróżuje w towarzystwie tylko jakiegoś butnego kozaka, bez chociaż jednej służącej? Mam nadzieję, iż posiadasz przy swoim pałacu jakiegoś zdolnego malarza, którym mógłby wykonać portret tej osoby, który potem wyśle się do rodziny Klary Iwanownej Czudowskiej w celu potwierdzenia jej tożsamości.

Adren był pewien swych racji. Stało za nim całe Prawo Imperialne z najważniejszymi przepisami dotyczącymi szlachty. Rozwiązanie zgodne z prawem było tylko jedno. Kara dla Krasnoluda i ograniczenie wolności dla smarkuli.

Spojrzał jeszcze na Ojca Otto i przywoła jednego ze sług hrabiego skinieniem i zwrócił się do hrabiego.

- Zbyt wiele emocji dla wielebnego Otta. Bądź tak łaskawy wskazać jego komnatę i nakazać służbie aby go tam umieszczono.

 

__________________
Choć kroczę doliną Śmierci, Zła się nieulęknę.
Ktokolwiek walczy z potworami, powinien uważać, by sam nie stał się potworem.
gg 643974 Zło kroczy ulicami. Coś się psuje. Aby człowieka docenić wystarczy kliknąć na wagę albo notkę wpisać...