lastinn - Wyświetl Pojedyńczy Post

obce · 05-19-2008, 20:36

Kathryn rozejrzała się wkoło. Turgas szabrował goblinie trupy, Corum przyglądał się uważnie wierzchowcom a Saline omdlewała.

Kathryn mogła być znudzona. Głupoty jednak nie znosiła.

Sięgnęła do jednej z sakw przytroczonych do grzbietu jej konia i trzymając w ręce niewielki bukłak szybkim krokiem podeszła do Saline.
- W zasadzie to powinno się ciebie dobić – powiedziała wyciągając lewą dłonią nóż z pochwy. – Szklarniana panienka z rozumem jak orzeszek. I łukiem dyndającym przy siodle chyba tylko dla ozdoby. Dałaś zranić siebie, zraniłaś konia – wspaniała cena za dwie minuty machania mieczykiem. Gloria i chwała na wieki – mówiła z chłodnym spokojem.
Kathryn szybko rozcięła rzemienie zbroi. Nie przejmowała się tym, że będą do wymiany; nie przejmowała się tym, że przecinając przeszywanicę może zadrasnąć czubkiem ostrza delikatną skórę kobiety; nie przejmowała się także tym, że rozdzierając bluzkę odsłonić może trochę więcej wdzięków, niż by elfka sobie życzyła.
- A teraz zamiast przynajmniej zdjąć z siebie to żelastwo, bawisz się w omdlewającą gazelę. Na co czekasz? Na księcia na białym koniu? W tej bajce obawiam się, że książę woli konie – wskazała na Coruma leczącego jej wierzchowca. - A może czekasz aż ubranie przyschnie ci do rany? Proszę bardzo, można je oderwać razem ze skórą.
Wyciągnęła korek z bukłaka i w powietrzu rozszedł się zapach mocnego alkoholu. Bezceremonialnie polała ranę.
- Nie mdlej – półelfka wymierzyła Saline siarczysty policzek.
Szybko oddarła spory kawałek materiału z ubrania wojowniczki, wzięła jej rękę i przycisnęła nią prowizoryczny opatrunek.
- Trzymaj to, jeśli nie chcesz się wykrwawić.
Wytarła ręce i nóż z krwi o ubranie elfki.

A potem po prostu odwróciła się i odeszła.

05-19-2008, 20:36	#44
obce Reputacja: 2 $: 35 360	Kathryn rozejrzała się wkoło. Turgas szabrował goblinie trupy, Corum przyglądał się uważnie wierzchowcom a Saline omdlewała. Kathryn mogła być znudzona. Głupoty jednak nie znosiła. Sięgnęła do jednej z sakw przytroczonych do grzbietu jej konia i trzymając w ręce niewielki bukłak szybkim krokiem podeszła do Saline. - W zasadzie to powinno się ciebie dobić – powiedziała wyciągając lewą dłonią nóż z pochwy. – Szklarniana panienka z rozumem jak orzeszek. I łukiem dyndającym przy siodle chyba tylko dla ozdoby. Dałaś zranić siebie, zraniłaś konia – wspaniała cena za dwie minuty machania mieczykiem. Gloria i chwała na wieki – mówiła z chłodnym spokojem. Kathryn szybko rozcięła rzemienie zbroi. Nie przejmowała się tym, że będą do wymiany; nie przejmowała się tym, że przecinając przeszywanicę może zadrasnąć czubkiem ostrza delikatną skórę kobiety; nie przejmowała się także tym, że rozdzierając bluzkę odsłonić może trochę więcej wdzięków, niż by elfka sobie życzyła. - A teraz zamiast przynajmniej zdjąć z siebie to żelastwo, bawisz się w omdlewającą gazelę. Na co czekasz? Na księcia na białym koniu? W tej bajce obawiam się, że książę woli konie – wskazała na Coruma leczącego jej wierzchowca. - A może czekasz aż ubranie przyschnie ci do rany? Proszę bardzo, można je oderwać razem ze skórą. Wyciągnęła korek z bukłaka i w powietrzu rozszedł się zapach mocnego alkoholu. Bezceremonialnie polała ranę. - Nie mdlej – półelfka wymierzyła Saline siarczysty policzek. Szybko oddarła spory kawałek materiału z ubrania wojowniczki, wzięła jej rękę i przycisnęła nią prowizoryczny opatrunek. - Trzymaj to, jeśli nie chcesz się wykrwawić. Wytarła ręce i nóż z krwi o ubranie elfki. A potem po prostu odwróciła się i odeszła. Ostatnio edytowane przez obce : 05-19-2008 o 22:23.