- Ja także to wiedziałem – czerwony z przejęcia
Odszepnął mu Tadeusz, choć nie miał pojęcia,
Że Anglik jest wampirem, lecz udawał Greka,
Spojrzał mu prosto w lico, zmarszczył brwi i czeka,
Nie chcąc się do niewiedzy swojej przyznać przecie.
Szczęśliwie przyszła ciotka: O czym tu szepczecie?
- O biutiful milejdy – Anglik jej odpowie –
Mogę ja ci przysięgnąć. Łi ar never w zmowie,
Twej natur of wampira też nikt nie zaprzeczy,
So aj nic nie ukrywam, lecz wróćmy do rzeczy.
Hrabio, ajd lajk cię asknąć o jakąś gościnę.
A hrabia mu odkrzyknął: Prędzej chyba zginę
Niż z progu przegnam gościa, co to jest wampirem,
Inaczej wszyscy miejcie mnie za brudną zdzirę.