| Spojrzał z nieskrywaną pogardą na zbliżających się strażników, jednak po słowach Klary owo spojrzenie zamieniło się w roześmiany wzrok, a sam elf zaśmiał się serdecznie. Strażnicy uspokoili się trochę. Po chwili Kyfandys poruszył się gwałtownie, czym spowodował cichy jęk strażników, ale nie był to żaden atak. Po prostu łapał krasnoluda, który by się potłukł, próbując samodzielnie zsiąść z wysokiego konia.
Poprowadził swoje zwierzę do stajni, odpiął popręg, zdjął siodło i sprawdził, czy zwierzę nie ma żadnych odparzeń. Na szczęście koń dobrze się trzymał, więc elf zawołał jednego z chłopców stajennych.
- Opiekuj się nim dobrze, zrozumiano? Tylko nie przesadzaj, żebyś mi go nie rozpasł. Jak wrócę, ma być w takim samym albo lepszym stanie - uśmiechnął się delikatnie i, nie czekając na odpowiedź, wyszedł.
Na zewnątrz już czekali na niego strażnicy. Skierował się ku barakom gościnnym, a jego 'obstawa' ruszyła tuż za nim. Odwrócił się do nich i zapytał:
- Czy któryś będzie tak miły i mnie poprowadzi? Sam nie trafię, chyba że mam zająć pierwszy lepszy pokój. - Jeden ze strażników bez słowa wyprzedził go i zaczął prowadzić. - I to, wbrew oczekiwaniom tego idioty, nie będzie loch. Chyba, że hrabia trzyma gości w lochu, to za taką gościnność podziękuję - pomyślał i uśmiechnął się do siebie. Po chwili dodał głośno, wskazują na Klarę, kaprala i resztę ekipy:
- Wiecie co? Ja idę ich dogonić, Wy sobie róbcie co chcecie. Byle nic związanego ze mną - po tych słowach ruszył biegiem ku orszakowi przed nim.
Po kilku minutach doszli do pokoi. Rozlokowali każdego w innym, ale elfowi to nie przeszkadzało. Kazał sobie nanieść ciepłej wody, powiesił płaszcz na kołku przy drzwiach i rozejrzał się po pokoju.
__________________
You’ve got to keep your mind wide open
All the possibilities
You’ve got to live with your eyes open
Believe in what you see |