| Siedzicie skuleni pod dębem. Wiatr wzmógł się jeszcze bardziej, pędząc czarne chmury ze wschodu. Wktórce zniknęły wszystkie gwiazdy i tylko nieludzie widzą jeszcze wyraźnie. Choć liście i rośliny są sporym utrudnieniem. Zimne powiewy sprawiają, że szczelniej otulacie się kocami, żałując jeszcze bardziej braku schronienia, a szum liści i pędów w połączeniu z ciemnością sprawia, że czujecie się nieswojo. Łyk alkoholu nie rozgrzał Was na długo ani nie dodał animuszu, przypominając Wam, że nawet alkohol nie jest w stanie Was zjednoczyć. Gdzieś z oddali dobiegł Was jakby burzowy pomruk. Tiloup zjeżył sierść i zaczął niespokojnie węszyć.
__________________
"W wirtualnym świecie szukamy tego, co dostawaliśmy przez setki lat od najbliższych – bliskości” |