| Zgadzam się z Bortaszem - mam identycznie. Dziś czuję się wesoło i pogodnie - tworze postacie wesołe i pogodne. Kiedy indziej mam ochotę wyszystkich zarżnąć - wychodzi mi jakaś mordercza postać. Niestety uważam, że tworzenie postaci pod aktualne nastawienie nie jest najlepszym rozwiązaniem. Przecież za tydzień znowu będziemy grać a wtedy z pewnością będziemy mieć inny humor, i co wtedy? Zazwyczaj jest mi trudno znowu wczuć się w dany charakter. Staram się więc zaszczepiać postaci coś uniwersalnego, a co zazwyczaj pochodzi ode mnie. Lubię też opierać się na stereotypach, wtedy prościej mi spowrotem znaleść się w skórze mojej postaci. Określam sobie około trzech silnych przymiotników mówiących o mojej postaci i zawsze tuż przed sesją czytam je i powtarzam niejako wprowadzając się w klimat odgrywanej przeze mnie osoby.
To bardzo pomaga. |