Zapytany przeze mnie nieznajomy nie raczył odpowiedzieć, na moje pytanie, zamiast tego powiedział tylko zdawkowe:
"-Rozumiem ze Wy niczego nie wiecie..." - po czym odszedł w stronę siedzącej nieopodal dziewczynki. Najwyraźniej nie uważał za stosowne, abyśmy wiedzieli kim jest. No nic trudno w ostateczności sam się dowiem - pomyślałem, po czym rozejrzałem się po okolicy. I poraz kolejny dzisiejszego dnia ogarnęło mnie bezgraniczne zdziwienie. Otóż zobaczyłem, jak morze wyrzuca na brzeg dziwnie znajomą mi torbę. Uradowany pobiegłem w tamtym kierunku.
Na brzegu leżała podarta trochę torba. Moja torba, którą miałem na statku. Otworzyłem ją i zacząłem przeglądać jej zawartość. Eh... tak jak myślałem... Prawie wszystko wypadło... Został tylko namiot, lina i zamokła hubka i krzesiwo. Po pieniądzach oczywiście ani śladu, bo po co... Z kolei na co mi tutaj pieniądze, przecież nie miałbym nawet na co je wydać. Mimo wszystko mam chociaż namiot, który może się zawsze przydać. Popatrzyłem w morze i znowu zauważyłem tam coś interesującego - jakieś 200m ode mnie unosił się tam jakiś pakunek. Niewiele się zastanawiając przyklęknąłem i utkwiłem w nim wzrok. Wyobraziwszy sobie linię biegnącą od niego do mnie, całą wolą zapragnąłem go po niej przesunąć. Nagle rozległy się dwa odgłosy przywodzące na myśl małe wybuchy (z tego co pamiętam z akademii wywołane chyba tym, że w miejscu gdzie obiekt się znajdował przed deportacją pojawia się próżna natychmiast wypełniana przez powietrze, zaś w miejscu gdzie się pojawia rozpycha on gwałtownie powietrze na boki), a przede mną leżał całkowicie mokry i całkowicie pusty plecak. Szkoda, choć i tak zawsze może się na coś przydać. Wsadziłem rzeczy do plecaka.