| Sangre bacznie obserwowała zgromadzonych na wyspie rozbitków. Czuła lekką odrazę do demonów, lecz nie ujawniała się z żadnymi uczuciami. Gdy pantera liznęła po twarzy, Sangre poczuła pozytywne fluidy emanujące od dużego białego kota. I nie musiała nawiązywać z nim, żadnych nici porozumienia, on sam gadał w człowieczym języku.
-Być może duży kocie, sowa nie jest twym przyjacielem, ale mym z pewnością jest i będę jej bronić, jeśli miało by się coś jej stać. I ona nie jest tresowana, po prostu rozumie mnie, a ja ją.- Skończyła mówić kiedy to postawny rycerz stanął na przeciw dziewczynki lekko się zmieszała, lecz zachowała zimną krew. Pewniej czułą się w obecności i towarzystwie roślin i zwierząt, inne istoty zwykle ją przerażały.
-Może Ty mi powiesz jak się tutaj znalazłaś?"
-Pewnie powiesz że również w pław przypłynęłaś? I dotknął jej włosów.
-Nie dotykaj mnie-Odparła zdecydowanym tonem dziewczynka i spiorunowała wzrokiem rycerza. I usiadła koło pantery. Przez chwilę chciała się do niej przytulić, lecz szybko się powstrzymała. chwila nie minęła, kiedy sowa usiadła na ramieniu Sangre. Dziewczynka obejrzała się za siebie i zobaczyła, że wgłąb puszczy i tej chaszczy wchodzi rycerz, nekromanta i ten gnom. Nie miała zamiaru siedzieć na plaży i nic nie robić, siedzieć bezczynnie i patrzeć, czy może gdzieś nie nadejdzie przypadkiem pomoc. Chodzenie po plaży tez nie było zbyt rozsądne. Rozsądne w tym wypadku było znalezienie jakiegoś schronienia, nim zapadnie noc. Bo kto wie co czyha w gęstwinie leśnej czy może i na plaży. Sangre bezpieczniej czułą się między mięsistymi liśćmi i delikatnymi kwiatami, dlatego postanowiła śledzić grupę wędrującą w głąb lądu.
Wstała otrzepała się z piasku i weszła w puszczę 4 metry od zwiadowczej drużyny. Ukrywała się naprawdę świetnie, to było w końcu jej królestwo i znała praktycznie wszystkie roślinne sekrety.
__________________
Porzuć ten świat, porzuć następny świat, porzuć porzucanie. |