Arango

- Jak czekać to czekać.

Wzruszył tylko ramionami. Mogą czekać, tylko jak będą ponosić takie straty, długo już nie wytrzymają. Tyle tylko, że broni więcej.
Po południu pewnie ruszą Niemcy z czołgami. Wtedy przyda się jego panzerfaust.

Wyspindrał się na pierwsze piętro i ostrożnie wyjrzał przez okno, a raczej przez otwór po nim.
Po chwili lustrowania przedpola przez lornetkę cofnął się. Pogrzebał w kieszeni i wyciągnął pomiętą paczkę "Juno". Zdobyczną zapalniczką zapalił papierosa i zaciągnął głęboko. Wypuścił parę razy dym i przypatrzył mu się z niechęcią. Chyba nigdy nie nauczy się już puszczać kółek. Dał spokój bezowocnym próbom i zamyślił się.

Widział już ewakuację i dantejskie sceny jakie działy się przy włazach. Zresztą sama myśl o kanałach napawała go strachem. Nie znosił ciemnych, ciasnych pomieszczeń. Był przede wszystkim do takich eskapad najzwyczajniej za duży. Sto razy bardziej wolałby się przebijać. Ale teraz jedyna szansa tylko w tym, że "Róg" coś wymyśli.

Zgasił niedopałek i znów ostrożnie wyjrzał na ulicę. Na razie nic nie zapowiadało ataku.

 

__________________
Twarz łajdaka, szulera, opoja, pod maską filozofa, oto twarz moja Franciszek Villon
Wiedzcie, iż życie tego świata jest ułudą, grą i próżną ozdobą Koran
Nie daj Boh z Ivana pana... przysłowie ukraińskie