| Kasia siedziała na swoim łóżku i rysowała. Chociaż nie była w tym bardzo dobra, pozwalało jej to zapomnieć. Chociaż przez chwilę nie myślała o swojej nodze, o zabitej matce i o tym wrednym skurwielu, który pozbawił ją wszystkiego. Nikt nigdy nie widział jej rysunków i robiła wszystko by nikt ich nie zobaczył. Rysowała zapamiętane rzeczy. Psa, który przebiegał dziś koło ośrodka. Tą miłą pielęgniarkę, która rano zawsze do nich przychodzi. Teraz rysowała chłopaka, który odwiedził dziś w ośrodku swojego sparaliżowanego brata.
Dziewczyna nie potrzebowała wiele do życia. Jadła mało, spała także mało. Właśnie snu unikała jak ognia. Czasem budzi się w nocy zlana potem, czując ból w zmasakrowanej kończynie, a w każdym razie w tym, co z niej pozostało. Chodzenie o kulach sprawia jej coraz mniej kłopotu, nie potrzebuje więc już stałej opieki. Blok i para ołówków, to wszystko czego jej potrzeba.
Kasia powoli robiła się śpiąca, musi jednak poczekać na kolację. Nie wiedziała co będzie robić potem, może posiedzi w pokoju Marcina i Marka i posłucha dowcipów? Co prawda rzadko ją one śmieszą, ale przynajmniej jest wśród ludzi. Nie odzywa się, nie rzuca w oczy, ale mimo wszystko tworzy część grupy. Nie chce już, by to samotność była wciąż jej towarzyszką, chociaż trzeba przyznać, że czasem jest ona niezastąpiona.
__________________
Zamiast mówić "dziękuję" - daj mi pozytywną reputację ;)
A macie gogle?
Ostatnio edytowane przez Redone : 07-20-2007 o 20:38.
|