| Nie wiedział jak miał rozumieć słowa ognistowłosej istotki.
'- Jestem Door, córka pana Portyka. Potrafię otwierać. To najlepszy moment, żeby wybrać czy zechcecie iść ze mną, czy też wasze ścieżki rozłączą się z moimi. Nie chcę, aby przeze mnie ktokolwiek jeszcze cierpiał.'
Jego poprzednie myśli, uczucia, bunt, wszystko nagle zaczęło topnieć gdy tylko spojrzał jej w oczy.
Przez krótką chwilę zapatrzenia nie wiedział nawet kim tak naprawdę jest.
Jakby w głębi jego samego na wolność chciało się wyrwać coś innego, coś czego się jednocześnie obawiał jak i pragnął aż do bólu...Ale mimo wszystko czuł, że droga jest tylko jedna.
Bo to tylko przy niej, przy Door, córce Portyka czuł że ma swoje miejsce na ziemi.
Skłonił się po raz kolejny Door.
-Pani, dokądkolwiek wiedzie twa droga, będzie tez moją.
__________________
Candles raise my desire
Why I'm so far away
No more meaning to my life
No more reason to stay... |