Spis Stron RPG Regulamin Wieści POMOC Kalendarz
Wróć   lastinn > RPG - play by forum > Rekrutacje do sesji RPG > Archiwum rekrutacji
Zarejestruj się Użytkownicy

Archiwum rekrutacji Wszelkie rekrutacje, które zostały zakończone.


 
 
Narzędzia wątku Wygląd
Stary 05-05-2009, 16:58   #1
 
Vavalit's Avatar
 
Reputacja: 63 Vavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znany
Experiment 18: Eisig Donner [Storytelling]

[MEDIA]http://www.youtube.com/watch?v=xJ_Ylu4Kyf4[/MEDIA]

14:53
02.07.1990
Szpital Św. Józefa
Nowy York


Thomas Johnson, dziennikarz New York Times szedł powolnym krokiem w głąb szpitalnego korytarza. Nowy temat, nowy artykuł tylko o tym myślał. Jakiś generał przerwał milczenie i chce rozmawiać. Tylko o czym? Mord cywili? Eksperymenty na ludziach? Druga strona wojny? Jeszcze kilka kroków zostało do odpowiednich drzwi. Wziął głęboki oddech i otworzył drzwi.
W pomieszczeniu leżał stary, bardzo schorowany generał. Zapewniono mu najwyższe standardy. Wygodne łóżko, dobry telewizor, prawie że cały pokój. Na szafce z boku leżały nieładnie porozrzucane papiery. Obok nich stała ramka ze zdjęciem przedstawiającym generała wraz z rodziną. Piękna żona i dwie sympatyczne nastoletnie córki. Zdjęcie oczywiście miało już kilka, a nawet kilkanaście lat.
- Johnson? Thomas Johnson? – zamruczał niewyraźnie generał Hudson
- Tak - odpowiedział – Prosił pan o przyjście. Ponoć ma pan ciekawy temat na artykuł.
Generał podniósł się trochę i oprał plecy o ścianę. Wskazał ręką krzesło. Dziennikarz podszedł we wskazywane miejsce i przyniósł krzesło na którym zaraz usiadł.
- Nie mam dużo czasu, jestem jeszcze dzisiaj umówiony z jednym z policjantów w sprawie tutejszych tajemniczych zabójstw. – Thomas wyjął notatnik – Proszę opowiadać.
Generał zamknął na chwilę oczy po czym zapytał:
- Wierzy pan w zjawiska wykraczające poza ludzkie pojęcie?
Dziennikarz zdziwiony pytaniem odpowiedział:
- Mój zawód nie pozwala mi wierzyć we wszystko.
- To czas zacząć. – Generał wziął jakąś kartkę z szafki – Też tak myślałem dopóki nie znalazłem się na Antarktydzie. W czasie wojny zostałem dowódcą pewnego małego oddziału specjalnego nazywającego się AFG Alliance Force Group. Wszystkie dokumenty z tym związane zostały zniszczone a sprawa utajniona. Jestem ostatnim żyjącym świadkiem tamtych wydarzeń. Chciałem opowiedzieć o jednym z zadań, pozornie nieciekawym. …

Rok 1942
Okolice bazy Eisig Donner
Antarktyda


Mieliśmy wejść w szeregi wroga i sabotować tamtejszy projektu. Co tam się działo nie wiedzieliśmy.
Przed oczyma biel. Gdzieniegdzie da łosię zauważyć zarys gór lodowych. Rod Enfield, pierwszy pilot samolotu, przetarł wolną ręką oczy. Nieraz zdarzało mu się lecieć we mgle nad Anglią przy zerowej widoczności jednak jeszcze nigdy nie leciał przy tak niskiej temperaturze. Z tyłu, pomimo głośnej pracy silników, słyszał pomruki pozostałych członków załogi z dowódcą na czele. Według podanych im wytycznych, powinni znaleźć się w pobliżu miejsca lądowania za kwadrans.
Wtem uwagę pierwszego pilota zwróciła lampka sygnalizująca. Migała bladym żółtym światłem.
- Przejmij stery - rzucił do drugiego pilota, Petera Jonesa.
- Coś nie tak? - spytał.
- Zaraz się przekonamy... - odpowiedział.
Wstał z fotela i lekko przygarbiony, przeszedł przez luk pasażerski. Żołnierze ucichli i spoglądali na mężczyznę, który podszedł do jednego z małych okien. Przetarł szybę rękawicą i obserwował prawe skrzydło samolotu. To samo uczynił z lewym. Nieco zdziwiony wrócił do kokpitu.
- Nic - oznajmił siadając na fotel.
Peter przytaknął, zerknął jeszcze raz na lampkę i parsknął. Do kokpitu przecisnął się pułkownik George Hudson.
- Coś nie tak?
- "Betty" stroi fochy... - oznajmił. - Damy sobie radę - dodał chcąc przekonać dowódcę a po części samego siebie.
Pułkownik skinął głową i wrócił na miejsce. Lecieli spokojnie jeszcze przez dziesięć minut gdy nadeszła pora lądowania. Rod rozejrzał się po pulpicie sterowniczym. Wykaz wysokościomierza wydał mu się podejrzany.
- Schodziłeś niżej? - zapytał.
- Nie - odrzekł zdumiony pytaniem towarzysz. - Utrzymywałem kurs przez cały czas.
Nagle samolotem coś szarpnęło. Na oko zwykła turbulencja lecz wszystkie wskaźniki zaczęły dziwnie się zachowywać.
- Co do cholery... - mruknął stukając palcem w szybkę pokładowego kompasu.
Obaj piloci zachowali jednak zimną krew. Zapięli pasy. To samo polecili pozostałym. Jeszcze nigdy nie byli w podobnej sytuacji. Przyszło im teraz lądować w oparciu o własne umiejętności. Bywało gorzej.
Pierwszy pilot przejął stery. Samolot powoli zaczął schodzić coraz niżej. Maszyną rzucały silne wiatry. Ryk silników narósł. Wtem ujrzeli linię brzegu. Kierowali się prosto na taflę wody! Rod momentalnie wykonał zwrot w prawo. Lecieli teraz parę metrów nad ziemią. Chwilę później wszyscy członkowie załogi poczuli jak maszyna uderza o grunt. Rozległ się pisk opon. Wciąż rozpędzony samolot wpadł w poślizg i sunął teraz po lodzie przechylając się na obie strony. W końcu maszyna zatrzymała się spory kawałek od miejsca, w którym powinna osiąść.
- Kolejne szczęśliwe lądowanie! - rzekł z zadowoleniem, odgarnąwszy włosy z czoła.
Rod Enfield rozpiął pasy, wstał i ruszył ku włazowi na tyłach samolotu. Pchnął przymarzniętą dźwignię a drzwi ustąpiły ze zgrzytem. W twarz mężczyzny uderzył mroźny powiew. Słońce, choć słabe, świeciło w oczy. Dokoła roztaczały się lodowe pustkowia.
Pułkownik zebrał swoich ludzi i wyprowadził na zewnątrz. Po drodze poklepał pilotów po plecach.
Na horyzoncie, u podnóża niewielkiego wzniesienia widać było samotny aczkolwiek rozległy budynek.

Dwa tygodnie później
Baza Eisig Donner
Antarktyda


Antarktyda. Południowe krańce ziemi. Lodowe pustkowia, nietknięte wojną. Mróz i niemal egipskie ciemności. Poza jednym małym, jarzącym się na horyzoncie, punktem. Baza niemiecka zbudowana tutaj z rozkazu wysoko postawionych urzędników Rzeszy. Niewiele osób wiedziało o istnieniu tej placówki, a jeszcze mniej było wtajemniczonych w to, co się za tym tak naprawdę kryło.
Zawierucha nasilała się. Dwie postacie brodziły po kolana w gęstym śniegu, kierując się w stronę bazy, za sobą zostawiając maszt radiostacji. Wiatr nieubłaganie wzbierał, widoczność była praktycznie zerowa. Wreszcie zauważyli znajome mury i wielkie drzwi ze swastyką. Zawyła syrena, a wrota otworzyły się ze skrzypieniem, wpuszczając dwójkę inżynierów do środka. Jeden ze stojących przy wejściu strażników przekazał im, by udali się do generała Ziegla zdać raport. Ruszyli niezwłocznie. Wiedzieli, że Georg Ziegel nie był człowiekiem cierpliwym. Miłym i serdecznym zresztą też nie, o czym za chwilę mieli się przekonać.
Ziegel: Jak to sygnał odzyskamy dopiero za trzy godziny!? ScheiBe!

Jeden z inżynierów nieśmiało odezwał się: „Przykro mi, generale, ale przy tej śnieżycy nie uda nam się naprawić masztu. Prognostyce twierdzą, że zawierucha powinna ustąpić za około godzinę, a kolejne dwie w zupełności wystarczą nam na...

Ziegel: Stille! Powiedzcie mi lepiej, czy udało Wam się chociaż ustalić przyczynę, przez którą straciliśmy ten cholerny sygnał. – to mówiąc Ziegel podszedł do swojego okna, w które wstawione było lustro fenickie. Stamtąd miał widok na halę, po której, jak mrówki, uwijał się personel stacji. Zamyślił się.
Tym razem odezwał się drugi inżynier, nieco niepewnym głosem mówiąc: „Maszt na pewno nie uległ zniszczeniu z powodu warunków pogodowych. Nie sądzimy też, by była to sprawka jakichś zwierząt. Jedyne co pozostaje, to...
Ziegel: Sabotaż. Domyślałem się. Odmaszerować. I, kiedy skończy się śnieżyca, naprawcie ten przeklęty maszt. Za trzy godziny mam znów mieć sygnał. Musimy skontaktować się z Berlinem.
„Ja wohl, generale!” – odkrzyknęli obaj, po czym zniknęli za drzwiami. Generał podszedł i spojrzał znów przez okno na halę i ludzi pędzących to w jedną, to w drugą stronę.
„Szpiedzy”. – pomyślał – „Cholerni szpiedzy. Będę musiał mieć na nich wszystkich oko, na cały personel. A gdy znajdę tych alianckich gnojków...” – uśmiechnął się pod nosem – „ Przekonają się co czeka takich jak oni za sabotaż mojej stacji badawczej.”

Sztab
Okolice Londynu


- Dostaliśmy rozkaz odwołania AFG – zaśmiał się gen. Higgins – To od początku był głupi pomysł. Młodzi niedoświadczeni są, a dostali rozkaz szpiegowania jakieś super tajnego szwabskiego projektu.
- Ja od początku wiedziałem żeby się nie pierniczyć, a pierdolnąć od razu jakąś bombę. – Podirytowany Generał Derrick zaczął – Ale nie, wszyscy prawie że jednomyślnie chcieli wysłać szpiegów. A teraz stracimy kolejny samolot czy tam łódź podwodną by tamtych frajerów ewakuować. Do cholery jak tak mamy robić to nigdy tej wojny nie wygramy. W dupę dostajemy na każdym froncie. – zatrzymał się, pomyślał i zapytał – Co mamy wysłać aby ich odebrać?
- Tak, bym nie zaczął z tobą rozmowy na ten temat gdyby nie fakt że to właśnie ty masz wysłać jedną ze swoich łodzi podwodnych. Któregoś z Graph`ów…



--------

Witam w rekrutacji do mojej nowej sesji Experiment 18: Eisig Donner.
Potrzebuję kilku graczy (2/3) do wcielenia się w rolę alianckich szpiegów. Akcja nie będzie mocno związana z historią, historia to tylko tło całej opowieści. Faktycznie sesja ma być horrorem. Jak zapewne się domyślacie coś się rozwali, coś ucieknie i coś się będzie działo. Musicie tylko przetrwać trochę czasu w bazie do czasu przypłynięcia waszego środka ewakuacji. Będzie gorąco.
2 graczy już mam. (próbki literackie we wstępie, Rode napisał tekst o lądowaniu, a Czajnik o sytuacji w bazie). Czyli jako tako widzicie z kim będziecie grali.
Rekrutacja będzie trwać do 19 maja (chyba że 3 karty wpłyną do mnie szybciej).

Wzór karty postaci:
Imię i Nazwisko:
Wiek:
Pochodzenie:
Wygląd:
Charakter:
Historia:
Umiejętności:
Inne:


No to by było na tyle.
 
Vavalit jest offline  
Stary 09-05-2009, 11:41   #2
 
SirHubi's Avatar
 
Reputacja: 0 SirHubi nie jest za bardzo znanySirHubi nie jest za bardzo znanySirHubi nie jest za bardzo znanySirHubi nie jest za bardzo znany
Wstępnie zainteresowany!!
 
SirHubi jest offline  
Stary 10-05-2009, 04:03   #3
 
Mizuichi's Avatar
 
Reputacja: 81 Mizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znany
Karta prawdopodobnie wpłynie na dniach. Myślę że do wtorku się wyrobię.
 
__________________
It matters little how we die, so long as we die better men than we imagined we could be - and no worse than we feared.

11-02-2013 - 18 -02.2013 - Nie ma mnie.
Mizuichi jest offline  
Stary 13-05-2009, 18:25   #4
 
Vavalit's Avatar
 
Reputacja: 63 Vavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znany
Na razie nie otrzymałem żadnej karty? Mam już zacząć się martwić?
 
Vavalit jest offline  
Stary 13-05-2009, 21:55   #5
 
SirHubi's Avatar
 
Reputacja: 0 SirHubi nie jest za bardzo znanySirHubi nie jest za bardzo znanySirHubi nie jest za bardzo znanySirHubi nie jest za bardzo znany
Nie. Poprostu mam mało czasu, ale już kończe testy i w weekend będzie karteczka
 
__________________
Kill, Kill, and Kill divided by Kill means kill killed by kill equals big kill.
SirHubi jest offline  
Stary 14-05-2009, 17:09   #6
 
Mizuichi's Avatar
 
Reputacja: 81 Mizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znanyMizuichi wkrótce będzie znany
Może dzisiaj wreszcie siądę do tej Karty. Coś się zebrać nie mogę. Postaram się podesłać jak najszybciej
 
__________________
It matters little how we die, so long as we die better men than we imagined we could be - and no worse than we feared.

11-02-2013 - 18 -02.2013 - Nie ma mnie.
Mizuichi jest offline  
Stary 15-05-2009, 17:06   #7
 
Dreak's Avatar
 
Reputacja: 49 Dreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodze
I to jest pierwsza sesja od pewnego czasu która mnie naprawdę zainspirowała do napisania KP. Myślę że się wyrobie z czasem.
Kilka pytań:
Historia: (Jak trafiliśmy do oddziału czy ogólnie całego życia?)
Umiejętności: (Ile dopuszczalne?)
Inne: (Co dokładnie?)
 
__________________
"If you want to make God laugh, tell him about your plans."

Ostatnio edytowane przez Dreak : 15-05-2009 o 17:15.
Dreak jest offline  
Stary 15-05-2009, 18:12   #8
 
Vavalit's Avatar
 
Reputacja: 63 Vavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znany
W historii całe życie (nie musi być duża, byle postać miała jakąś przeszłość. W sesji raczej nie będę do niej nawiązywał.)

Umiejętności z umiarem.

A w innych możesz wpisać np. jakąś rzecz którą zawsze nosisz przy sobie. Pole może pozostać puste.
 
Vavalit jest offline  
Stary 18-05-2009, 23:11   #9
 
Vavalit's Avatar
 
Reputacja: 63 Vavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znanyVavalit wkrótce będzie znany
Przedłużam rekrutacje o tydzień. Wciąż nie dostałem zadowalającej liczby kart.
 
Vavalit jest offline  
Stary 19-05-2009, 14:47   #10
 
Dreak's Avatar
 
Reputacja: 49 Dreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodzeDreak jest na bardzo dobrej drodze
Ja chyba niestety będę musiał zrezygnować ponieważ będę przez jakiś czas dostępu do komputera.
 
__________________
"If you want to make God laugh, tell him about your plans."
Dreak jest offline  
 



Zasady Pisania Postów
Nie Możesz wysyłać nowe wątki
Nie Możesz wysyłać odpowiedzi
Nie Możesz wysyłać załączniki
Nie Możesz edytować swoje posty

vB code jest Wł.
UśmieszkiWł.
kod [IMG] jest Wł.
kod HTML jest Wył.
Trackbacks jest Wył.
PingbacksWł.
Refbacks are Wył.


Czasy w strefie GMT +2. Teraz jest 05:25.



Powered by: vBulletin Version 3.6.5
Copyright ©2000 - 2017, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO 3.1.0
Pozycjonowanie stron | polecanki
Free online flash Mario Bros -Mario games site

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166