[Warhammer] Popioły Middenheim - Strona 22

Moshanta · 03-29-2007, 16:35

Yavandir i Ken stojący na przodzie waszego pochodu starli się z dzikimi mutantami. Nim chudy mężczyzna o kozich racicach zadał cios swym ostrym ogonem, szermierz mimo pochylonej sylwetki wyprowadził szybki atak trafiając stwora w klatkę piersiową i niemal przebijając go na wylot. Mutant osunął się na kamienną posadzkę brocząc krwią. Ken natomiast najpierw ciął w ramiona którymi próbował zasłaniać się stwór, by chwilę potem z ogromnym impetem ściąć mu głowę, która potoczyła się po ziemi wpadając do ścieku. Ciało potwora jeszcze przez chwilę targane było kowulsjami po czym zastygło w bezruchu. Walka została zakończona. Ciężko oddychając patrzyliście na siebie.

Szarlej · 03-29-2007, 16:40

-Nie zostawiliście mutantów dla mnie. A tak na poważnie trzeba iść dalej.
Po tych słowach Hans idzie jako pierwszy, lewą rękę wysunął do przodu aby oświetlić dalszą drogę.

Mroku · 03-29-2007, 16:40

Elf spojrzał na leżące złoki mutanta i wytarł o nie zakrwawione ostrze rapiera.
- So far, so good, jak pewnie powiedzieliby albiończycy... - mruknął. - Hans ma rację, ruszajmy dalej... Tego ścierwa może być więcej w pobliżu, nie ma na co czekać...
Yavandir odetchnął ciężko. Uderzenia serca powoli stawały się miarowe, mięśnie poczęły się rozluźniać. Szermierz ominął leżące ciała po czym ruszył ostrożnie korytarzem tuż za kompanem, przygotowany na kolejne niespodzianki.

Macharius · 03-29-2007, 16:53

Strauss odetchnął głęboko, szczerze nienawidził brudnych i śmierdzących mutantów ale byli, są i będą wszędzie a jak nawet zauważył są czasem dość przydatni Mrocznym Mocom. Skinął głową.

- Tak, idźmy dalej...

Tabasa · 03-29-2007, 17:01

Dziewczyna przyglądała się przez chwilę leżącym ciałom. Znów zaczęło robić się jej niedobrze, toteż ruszyła ze swymi kompanami w dalszą drogę. Ken i Yavandir naprawdę szybko uporali się z mutantami, choć pewnie i ona dałaby sobie jakoś radę. Tak, jakoś. Teraz naprawdę cieszyła się z towarzystwa w jakie trafiła. Tylu odważnych mężczyzn na pewno nie pozwoli by stała jej się jakakolwiek krzywda. Te myśli jednak nie napawały jej optymizmem, a w duchu cały czas była smutna. Z kosą przygotowaną do szybkiego użycia dołączyłą do towarzyszy.

Mijikai · 03-29-2007, 17:20

- No, no Yavandirze... zawsze postrzegałem Cię inaczej, a ty szast-prast i po nim...
Ken był zadowolony także z siebie. Popatrzył na Ibrachima patrzącego na zwłoki mutantów coraz bardziej się oddalające, był pewien, że cyrulik chciałby im upuścić trochę krwi... Zobaczył Annę, może nawet nie wiedziała, ale wyglądała na nieszczęśliwą. Ken pomyślał, że dobrze ją będzie pokrzepić dobrym słowem:
- Nie martw się czarodziejko... rozumiem, że troskasz się, że nie wzięłaś udziału w walce, ale następnym razem zostawimy ich trochę dla ciebie.
Po czym puścił do niej oko. Gnom najwyraźniej nie rozumiał ludzi... i nie zamierzał zrozumieć.

Mroku · 03-29-2007, 17:29

Yavandir spojrzał na Kena i zmarszczył brwi.
- To znaczy jak mnie postrzegałeś? Bo nie za bardzo rozumiem? Pewnie miałeś mnie za delikatnego chłoptasia, co to kryje się za plecami kogoś, gdy przychodzi walczyć? - elf uśmiechnął się do gnoma. Czy naprawdę aż takie pozory stwarzał? Co prawda delikatna twarz, starannie ułożone włosy i zapach drogich perfum mogły nieco mylić, ale nie bez przyczyny Yav nosił przy sobie dwa miecze i dwa noże schowane w obu butach. Po prostu lubił dobrze wyglądać.
Widząc posmutniałą twarz Anny, podszedł do niej i rzucił:
- Co się stało? Dlaczego jesteś taka smutna?

Tabasa · 03-29-2007, 17:38

Czarodziejka posłała gnomowi smutny uśmiech słysząc jego słowa.
- Nie, dziękuję Ken, wolę, gdy wy rozprawiacie się z takimi jak ci, których zostawiliśmy z tyłu. Widać nawet, że całkiem nieźle wam to wychodzi. Ja jedynie mogę wspomóc was gdyby coś szło nie tak, ale w przypadku tych mutantów nie było to potrzebne...
Anna dobrze znała swoje miejsce w szeregu. Co prawda nosiła kosę ale nie była mistrzynią w jej używaniu i bardziej znała się na czarowaniu niż na walce wręcz. W ogóle nie lubiła walki, ale gdzieś musi w końcu zdobyć to doświadczenie o którym tyle mówił jej mistrz.
Z rozmyślań wyrwało ją pytanie Yavandira.
- Nie, to nic takiego - odparła patrząc mu w oczy. - Ja przeważnie mam taki nastrój jak teraz, więc to nic nadzwyczajnego. Dziękuję za troskę, Yavandirze, ale wszystko jest dobrze.

Moshanta · 03-30-2007, 07:58

Po pokonaniu mutantów, ruszyliście dalej śladem krwi która znaczyła teraz drogę dość wyraźnie. Po kilkudziesięciu metrach kanał przechodził w dość duży korytarz w którym wreszcie mogliście się wyprostować. Oprócz tego chodnik stał się na tyle szeroki, że mogliście swobodnie iść obok siebie. Nagle usłyszeliście dziwny pisk, a z oddali dziwne dźwięki. Stanęliście na moment, jednak zdaliście sobie sprawę że coś zbliża się ku wam dość szybko. Nim zdążyliście pomyśleć nad dalszym działaniem, ujrzeliście przed sobą gigantycznego wręcz szczura, którego złowieszczy pisk rozniósł się po całym kanale. Rozjuszona bestia rzuciła się na Gildrila wbijając mu swe wielkie przednie kły prosto w czaszkę. Nie mieliście szans by mu pomóc. Cały zakrawiony leżał wpatrująć się gdzieś swymi nieobecnymi oczami. Szczur strzelił jeszcze ze swego ogona trafiając Hansa. W ostatniej chwili mężczyzna zdołał jednak zasłonić się swoją bronią i cios odrzucił go jedynie w tył ogłuszając lekko. Szczur pisnął znowu gotując się do ataku. Nie zamierzał zejść wam z drogi ani zostawić was w spokoju.

Tabasa · 03-30-2007, 08:10

Na widok wielkiego szczura dziewczyna wycofała się do tyłu, tuż za plecy Yavandira, Ibrahima i Kena. Widząc jak stwór potraktował Hansa, miała nadzieję, że nic mu się nie stało, bo Gildrilowi niestety nie potrafiła już pomóc. Stanęła w bezpiecznej odległości, po czym zaczęła wypowiadać pod nosem formułę czaru, który miał postarzeć szczura aż do jego śmierci.

03-29-2007, 16:40	#212
Szarlej Reputacja: 3 $: 84 767	-Nie zostawiliście mutantów dla mnie. A tak na poważnie trzeba iść dalej. Po tych słowach Hans idzie jako pierwszy, lewą rękę wysunął do przodu aby oświetlić dalszą drogę. __________________ Początek wojny - rekrutacja do CP, kontynuacja Problemów Dyskusja na temat ról w świecie CP Dyskusja na temat religii w CP

03-29-2007, 16:40	#213
Mroku Reputacja: 2 $: 11 499	Elf spojrzał na leżące złoki mutanta i wytarł o nie zakrwawione ostrze rapiera. - So far, so good, jak pewnie powiedzieliby albiończycy... - mruknął. - Hans ma rację, ruszajmy dalej... Tego ścierwa może być więcej w pobliżu, nie ma na co czekać... Yavandir odetchnął ciężko. Uderzenia serca powoli stawały się miarowe, mięśnie poczęły się rozluźniać. Szermierz ominął leżące ciała po czym ruszył ostrożnie korytarzem tuż za kompanem, przygotowany na kolejne niespodzianki. __________________ "From the top to the bottom Bottom to top I stop At the core I've forgotten In the middle of my thoughts..."

03-29-2007, 17:01	#215
Tabasa Reputacja: 0 $: 1 107	Dziewczyna przyglądała się przez chwilę leżącym ciałom. Znów zaczęło robić się jej niedobrze, toteż ruszyła ze swymi kompanami w dalszą drogę. Ken i Yavandir naprawdę szybko uporali się z mutantami, choć pewnie i ona dałaby sobie jakoś radę. Tak, jakoś. Teraz naprawdę cieszyła się z towarzystwa w jakie trafiła. Tylu odważnych mężczyzn na pewno nie pozwoli by stała jej się jakakolwiek krzywda. Te myśli jednak nie napawały jej optymizmem, a w duchu cały czas była smutna. Z kosą przygotowaną do szybkiego użycia dołączyłą do towarzyszy. __________________ "Życie ludzkie jest jak bieg po okręgu, człowiek uciekając przed samotnością, chroni się w ramiona ludzi, po czym poznając ich obłudę i zło, ucieka w samotność."

03-29-2007, 17:20	#216
Mijikai Reputacja: 2 $: 58 322	- No, no Yavandirze... zawsze postrzegałem Cię inaczej, a ty szast-prast i po nim... Ken był zadowolony także z siebie. Popatrzył na Ibrachima patrzącego na zwłoki mutantów coraz bardziej się oddalające, był pewien, że cyrulik chciałby im upuścić trochę krwi... Zobaczył Annę, może nawet nie wiedziała, ale wyglądała na nieszczęśliwą. Ken pomyślał, że dobrze ją będzie pokrzepić dobrym słowem: - Nie martw się czarodziejko... rozumiem, że troskasz się, że nie wzięłaś udziału w walce, ale następnym razem zostawimy ich trochę dla ciebie. Po czym puścił do niej oko. Gnom najwyraźniej nie rozumiał ludzi... i nie zamierzał zrozumieć. __________________ Mijikai potrafi być naprawdę uroczy. Ile jest w nim naturalnego ciepła, ile rozsiewa wokół siebie szczerej, przyjacielskiej serdeczności. Nic dziwnego, że jest tak kochany.

03-29-2007, 17:29	#217
Mroku Reputacja: 2 $: 11 499	Yavandir spojrzał na Kena i zmarszczył brwi. - To znaczy jak mnie postrzegałeś? Bo nie za bardzo rozumiem? Pewnie miałeś mnie za delikatnego chłoptasia, co to kryje się za plecami kogoś, gdy przychodzi walczyć? - elf uśmiechnął się do gnoma. Czy naprawdę aż takie pozory stwarzał? Co prawda delikatna twarz, starannie ułożone włosy i zapach drogich perfum mogły nieco mylić, ale nie bez przyczyny Yav nosił przy sobie dwa miecze i dwa noże schowane w obu butach. Po prostu lubił dobrze wyglądać. Widząc posmutniałą twarz Anny, podszedł do niej i rzucił: - Co się stało? Dlaczego jesteś taka smutna? __________________ "From the top to the bottom Bottom to top I stop At the core I've forgotten In the middle of my thoughts..." Ostatnio edytowane przez Mroku : 03-29-2007 o 17:31.

03-29-2007, 16:35	#211
Moshanta Reputacja: 2 $: 5 698	Yavandir i Ken stojący na przodzie waszego pochodu starli się z dzikimi mutantami. Nim chudy mężczyzna o kozich racicach zadał cios swym ostrym ogonem, szermierz mimo pochylonej sylwetki wyprowadził szybki atak trafiając stwora w klatkę piersiową i niemal przebijając go na wylot. Mutant osunął się na kamienną posadzkę brocząc krwią. Ken natomiast najpierw ciął w ramiona którymi próbował zasłaniać się stwór, by chwilę potem z ogromnym impetem ściąć mu głowę, która potoczyła się po ziemi wpadając do ścieku. Ciało potwora jeszcze przez chwilę targane było kowulsjami po czym zastygło w bezruchu. Walka została zakończona. Ciężko oddychając patrzyliście na siebie.

03-29-2007, 16:53	#214
Macharius Reputacja: 2 $: 33 471	Strauss odetchnął głęboko, szczerze nienawidził brudnych i śmierdzących mutantów ale byli, są i będą wszędzie a jak nawet zauważył są czasem dość przydatni Mrocznym Mocom. Skinął głową. - Tak, idźmy dalej...

03-29-2007, 17:38	#218
Tabasa Reputacja: 0 $: 1 107	Czarodziejka posłała gnomowi smutny uśmiech słysząc jego słowa. - Nie, dziękuję Ken, wolę, gdy wy rozprawiacie się z takimi jak ci, których zostawiliśmy z tyłu. Widać nawet, że całkiem nieźle wam to wychodzi. Ja jedynie mogę wspomóc was gdyby coś szło nie tak, ale w przypadku tych mutantów nie było to potrzebne... Anna dobrze znała swoje miejsce w szeregu. Co prawda nosiła kosę ale nie była mistrzynią w jej używaniu i bardziej znała się na czarowaniu niż na walce wręcz. W ogóle nie lubiła walki, ale gdzieś musi w końcu zdobyć to doświadczenie o którym tyle mówił jej mistrz. Z rozmyślań wyrwało ją pytanie Yavandira. - Nie, to nic takiego - odparła patrząc mu w oczy. - Ja przeważnie mam taki nastrój jak teraz, więc to nic nadzwyczajnego. Dziękuję za troskę, Yavandirze, ale wszystko jest dobrze. __________________ "Życie ludzkie jest jak bieg po okręgu, człowiek uciekając przed samotnością, chroni się w ramiona ludzi, po czym poznając ich obłudę i zło, ucieka w samotność."

03-30-2007, 07:58	#219
Moshanta Reputacja: 2 $: 5 698	Po pokonaniu mutantów, ruszyliście dalej śladem krwi która znaczyła teraz drogę dość wyraźnie. Po kilkudziesięciu metrach kanał przechodził w dość duży korytarz w którym wreszcie mogliście się wyprostować. Oprócz tego chodnik stał się na tyle szeroki, że mogliście swobodnie iść obok siebie. Nagle usłyszeliście dziwny pisk, a z oddali dziwne dźwięki. Stanęliście na moment, jednak zdaliście sobie sprawę że coś zbliża się ku wam dość szybko. Nim zdążyliście pomyśleć nad dalszym działaniem, ujrzeliście przed sobą gigantycznego wręcz szczura, którego złowieszczy pisk rozniósł się po całym kanale. Rozjuszona bestia rzuciła się na Gildrila wbijając mu swe wielkie przednie kły prosto w czaszkę. Nie mieliście szans by mu pomóc. Cały zakrawiony leżał wpatrująć się gdzieś swymi nieobecnymi oczami. Szczur strzelił jeszcze ze swego ogona trafiając Hansa. W ostatniej chwili mężczyzna zdołał jednak zasłonić się swoją bronią i cios odrzucił go jedynie w tył ogłuszając lekko. Szczur pisnął znowu gotując się do ataku. Nie zamierzał zejść wam z drogi ani zostawić was w spokoju.

03-30-2007, 08:10	#220
Tabasa Reputacja: 0 $: 1 107	Na widok wielkiego szczura dziewczyna wycofała się do tyłu, tuż za plecy Yavandira, Ibrahima i Kena. Widząc jak stwór potraktował Hansa, miała nadzieję, że nic mu się nie stało, bo Gildrilowi niestety nie potrafiła już pomóc. Stanęła w bezpiecznej odległości, po czym zaczęła wypowiadać pod nosem formułę czaru, który miał postarzeć szczura aż do jego śmierci. __________________ "Życie ludzkie jest jak bieg po okręgu, człowiek uciekając przed samotnością, chroni się w ramiona ludzi, po czym poznając ich obłudę i zło, ucieka w samotność."

Użytkownicy aktualnie czytający ten wątek: 1 (0 użytkownik i 1 gości)

Narzędzia wątku
Wersja do druku Wyślij na email
Wygląd
Wygląd liniowy Wygląd mieszany Wygląd wątkowy

Podobne wątki
Wątek	Autor wątku	Forum	Odpowiedzi	Ostatni Post / Autor
[Komentarze] Warhammer - Popioł Middenheim	Kenshi	Archiwum sesji Warhammer	152	04-24-2007 22:57
[Komentarze] Popioły Middenheim	Kenshi	Archiwum sesji Warhammer	0	03-12-2007 17:32
[Warhammer] Popioły Middenheim	Kenshi	Archiwum rekrutacji	12	02-27-2007 14:39