Spis Stron RPG Regulamin Wieści POMOC Kalendarz
Wróć   lastinn > Zakątek LI-teracki > Artykuły, opowiadania, felietony > Systemy RPG > Artykuły Historyczne
Zarejestruj się Użytkownicy


komentarz
 
Narzędzia artykułu Wygląd
<!-- google_ad_section_start -->Zakon Krzyżacki Reguła i urzędy<!-- google_ad_section_end -->
Zakon Krzyżacki Reguła i urzędy
Autor artykułu: Arango
04-12-2008
Zakon Krzyżacki Reguła i urzędy

Zakon Krzyżacki czyli Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie ma w Polsce zła opinię. Wręcz najgorsza z możliwych. Czy jednak nie oceniamy go zbyt surowo ? Patrzymy na niego jako strona w konflikcie nie obserwator, pomimo upływu wieków.
Nie wiem czy cokolwiek jeszcze pozwoli zmienić ten zakodowany w kraju obraz butnego Teutona.
Opisanie w jednym artykule zarówno powstania, historii jak i upadku Zakonu przekracza daleko moje możliwości. Postanowiłem zacząć od opisania struktur zakonnych, obyczajów (nieco odmiennych niż w innych zakonach) jak i urzędów.




Sztandar Zakonu


Reguła

Ta nie różniła się od reguł innych zakonów i nakazywała rycerzom złożenie ślubów, czystości, ubóstwa i posłuszeństwa.
Ich życie regulowały statuty spisane po niemiecku, w sposób jasny i czytelny.
Rycerz rozpoczynający życie zakonnika nie posiadał żadnej osobistej własności. Jeśli było to do pogodzenia z obowiązkami wojskowymi nakazane miał opiekę nad chorymi. Gdy było to niemożliwe te powinności wykonywali za niego nieszlacheccy członkowie Zakonu.
Zobowiązany był również do uczestnictwa w modłach zarówno w dzień jak i w nocy, raz dziennie wspólnej modlitwy. Ubranie ich miało być skromne, w ciemnych kolorach, przykryte białym płaszczem z czarnym krzyżem.



Statut Zakonu


Jednak choć do personelu Zakonu w Jerozolimie należeli również medycy, duchowni i pielęgniarki jego głównym zadaniem była działalność militarna.
Każdy rycerz występował z dziesięcioosobowym pocztem zbrojnych. Byli to ludzie niższego stanu, często również członkowie zakonu niższego stopnia. Taka drużynę nazywano chorągwią.
Byli zazwyczaj lżej uzbrojeni od rycerza, posiadali tez lżejsze (choć szybsze) konie. Do ich obowiązków należała walka u boku dowódcy jak również podanie nowego wierzchowca, czy broni. Nazywano ich półbraćmi i podejmowali służbę długoterminowa, bądź dożywotnią.
Aby utrzymać tężyznę fizyczną i sprawność bojową pozwalano rycerzom polować (co było wyjątkowym przywilejem nadawanym przez papieża). Rycerze niemieccy wychowani w Europie byli przyzwyczajeni do tej formy spędzania czasu i jakiekolwiek zakazy byłyby w tej materii bezskuteczne.
Mogli polować z z psami na wilki, niedźwiedzie, lwy i dziki, bez nich na inną zwierzynę.

Reguła nakazywała unikania niewiast. Podczas przywitań i pożegnań nie mogli nawet objąć swych matek czy sióstr. Zabraniano im samotnych rozmów z kobietami, szczególnie młodymi. Przestrzegano ich przed udziałem w weselach i zabawach, lecz nie ucztach (tu często załatwiano w bardziej sprzyjającej atmosferze sprawy Zakonu).

Złamanie reguły karano rożnie. Można było zostać skazanym na rok spania w pomieszczeniu ze służba, noszenia odzieży bez dystynkcji, żywienie trzy dni w tygodniu chlebem i wodą i pozbawienie przywileju przyjmowania komunii wraz z równymi sobie braćmi. Mógł również zostać zakuty w łańcuchu i zamknięty w lochu.

Po odbyciu kary bądź powracał do zakonu bez prawa sprawowania jakichkolwiek funkcji, bądź tez wydalano go z niego.

Trzy przestępstwa tylko bezwarunkowo karano śmiercią. Tchórzostwo w obliczu wroga, przejście na stronę niewiernych i stosunki homoseksualne (sodomię).


Urzędy

Gdy tworzono oddziały Zakonu w Prusach, Inflantach i Niemczech dotychczasowy najwyższy urzędnik w zakonie - mistrz przybrał tytuł Wielkiego Mistrza.
Wybierała go generalna kapituła dożywotnio. Po śmierci wielkiego mistrza kolejny po nim obecny najwyższy urzędnik wyznaczał datę i miejsce zgromadzenia dla rycerzy z okolicy i przedstawicieli prowincji.
Gdy zebrali się już się już wysuwał kandydaturę jednego z rycerza na pierwszego elektora. Jeśli ją zaaprobowano proponował drugiego. Owi dwaj wybrani elektorzy wysuwali kandydatury następnych, aż liczylo w sumie ośmiu :trzech rycerzy, księdza, oraz czterech niższych ranga braci.



Sztandar Wielkiego Mistrza


Kolegium elektorskie składało przysięgę, ze wyboru dokonają nie kierując się uprzedzeniami i sympatiami, po czym na zamkniętym zebraniu pierwszy elektor zgłaszał swego kandydata. Jeśli nie uzyskał on większości głosów drugi elektor proponował następnego i tak dalej aż do skutku.
Kiedy kolegium dokonało wyboru, kapłani intonowali Te Deum i nowy Wielki Mistrz składał przysięgę przed ołtarzem związana z objęciem urzędu.
Jego rola to przede wszystkim reprezentowanie Zakonu i funkcje kontrolne. Spotykał się z ważnymi osobistościami, prowadził korespondencje i miał ogólny nadzór nad zarządzeniem majątku Zakonu.
Wespół z wielkim komturem (dowódcą sił zbrojnych w Ziemi Świętej) i skarbnikiem odpowiadali za klucze do skarbca, oczywiście każdy posiadał jeden z nich.

Skarbnik odpowiadał oczywiście za finanse . Rycerze składali śluby ubóstwa ale osobistego, nie dotyczyły one oczywiście Zakonu. Poza tym nie przetrwali by bez żywności, koni, uzbrojenia, za coś trzeba było budować zamki, szpitale itd

Wielki komtur nadzorował zbieranie i podział funduszy, jego zakres obowiązków był podobny do obowiązków Wielkiego Mistrza, choć dotyczył spraw o mniejszym znaczeniu.

Obowiązkiem marszałka były związane z działaniami i przygotowaniami wojennymi, ćwiczeniem ciężkiej jazdy itp

Komendanci szpitali, czyli początkowo dowódcy garnizonów w twierdzach lewantyńskich posiadali dużą samodzielność w podejmowaniu mniej istotnych decyzji.

Wszyscy ci ludzie plus wielki szatny tworzyli rade przyboczną.




Ciekawe jest to, ze Zakon posiadał chyba największa istniejąca ze wszystkich zakonów liczbę ludzi stosunkowo nisko postawionych wśród dobrze urodzonych. Wielu bowiem z wstępujących do zakonu legitymowało się bardzo młodym szlachectwem lub byli tą najmniej szanowanymi szlachcicami w społeczeństwie feudalnym. Ich nieodlegli przodkowie byli mieszczanami, drobnymi szlachetkami, czy ministerales czyli rycerzami służebnymi. W tych czasach nie każdy szlachcic mógł zdobyć pas rycerski. Wstępując do zakonu stawali się nimi niejako automatycznie.

Stąd tez dość wysoka opłata za wstąpienie w jego szeregi (30-60 marek bądź ekwiwalent w ziemi). Ale też zaliczenie w szeregi rycerzy Zakonu podnosiło prestiż rodziny. Co ciekawe anulowało też jego długi dlatego często wszyscy krewni zbierali fundusze by pozbyć się "czarnej owcy".

Przyjmowano tez przestępców choć ich zbrodnie były musiały być raczej gatunku "rycerskiego" np zabójstwo, a nie oszustwo finansowe.
Nie chciał bym jednak, by czytelnik odniósł wrażenie że Zakon to głównie nieudacznicy finansowi i przestępcy. Stanowili oni jedynie ułamek społeczności zakonnej.


Kandydatowi na członka Zakonu podczas wstępnej rozmowy uświadamiano z naciskiem że odtąd musi poświęcić się tylko dwóm sprawom : życiu religijnemu i służbie wojskowej. Gdy dalej wykazywał chęć wstąpienia do wspólnoty przechodził wstępne badanie (oczywiście nie lekarskie). Musiał potem stanąć przed kapitułą gdzie zadawano mu pytanie :
Bracia rozważyli twoją prośbę i chcą wiedzieć, czy każda z tych rzeczy stosuje się do ciebie. Pierwsza to - czy przyjąłeś śluby w jakimś innym zakonie, czy jesteś zaręczony z kobietą, czy jesteś sługą innego człowieka, czy jesteś winien komuś pieniądze albo masz do zapłacenia długi, które mogą obciążyć zakon, albo jesteś słabego zdrowia. Jeśli którakolwiek z tych rzeczy odnosi się do ciebie, a ty nie przyznasz się do tego, to gdy wyjdzie to na jaw, możesz być wydalony z zakonu.

Kandydat składał następnie przysięgę :
Obiecuje dochować czystości mego ciała, ubóstwa i posłuszeństwa Bogu, Najświętszej Marii Pannie i tobie Mistrzowi Zakonu Niemieckiego i twemu następcy zgodnie z zasadami i obyczajami Zakonu - aż do śmierci

I w ten sposób stawał się członkiem Zakonu Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie

Jego życie miało odtąd płynąc rytmem godzin modłów, wyznaczanych mu obowiązków i niekiedy potyczek czy bitew.
Przełożony konwentu czyli osoba o funkcji zbliżonej do kasztelana wyznaczała mu codzienne zajęcia, jednego mianowano skarbnikiem (oczywiście nie codziennie innego) drugi miał doglądać pól lub koni pod pilnym okiem przełożonych. Na podstawie ich zachowania, działania w sytuacjach kryzysowych, czy zwykłego rozsądku zwierzchnicy wyrabiali sobie o nim opinie, co często determinowało całe jego życie w Zakonie.
Była to hierarchia typowo wojskowa, lecz nie hermetyczna. Bowiem człowiek który stworzył potęgę Zakonu wywodził się z owych tak nisko cenionej warstwy ministeriales. Mowa o Hermanie von Salza.
Nawet jednak mnich wojownik nie może żyć tylko modlitwa, praca i wojną. Musi mieć jakieś chwile odprężenia. Dla rycerzy były to wspomniane już łowy, ale ileż można polować ?
Były to uczty. Organizowane z okazji świąt, przyjazdu gości. Pito wtedy dużo, rycerze lubili piwo i wino szczególnie z okolic gdzie mieszkali zanim wstąpili do Zakonu. Piwo pito codziennie, ale piwo pili wszyscy od chłopów do możnych. używanie do tego celu wody ze względu na niska higienę byłoby aktem nie lada odwagi.



Krzyżacy dobrze pojmowali znaczenie sprawnie działającej administracji stąd kładli duży nacisk na naukę języka ludu wśród którego przyszło im żyć. Jeśli możesz się dogadać, możesz lepiej działać. Oczywiście nie znali go biegle, ale na tyle wystarczająco, by móc się porozumiewać w sprawach najważniejszych. Dobrą znajomość obcych języków mogli pochwalić się urzędnicy zwani adwokatami, odpowiedzialni za szkolenie oddziałów wojskowych złożonych z tubylców.

Dla wielu rycerzy Zakon stal się droga na całe dorosłe życie. Wielu z jego członków wstępowało doń w wieku młodzieńczym, czego na przykład Templariusze unikali. Oni woleli mężczyzn dojrzałych, ukształtowanych, świadomych. Niemieckich młodzieńców kształtował sam Zakon stając się ich przysłowiową matka i ojcem. Mieli zapewniony byt, opiekę w razie kalectwa, a po śmierci nagrodę z rąk Najświętszej Marii Panny i jej Syna.


Artykuł opracowany na podstawie książki Williama Urbana "Krzyżacy. Historia działań militarnych". Nie powinno się korzystać tylko z jednego źródła, ale tym razem było to zamierzona, a raczej wymuszone. Nie chciałem sięgać do źródeł polskich bardzo często fałszywie opisujących Zakon. Krzyżacy nie byli świętymi, ale też nie uosobieniem zła. Byli wytworem swych czasów.
Autor artykułu
Banned
Zarejestrowany: Mar 2006
Miasto: Kraków
Posty: 4 096
Reputacja: 0
Arango ma z czego być dumnyArango ma z czego być dumnyArango ma z czego być dumnyArango ma z czego być dumnyArango ma z czego być dumnyArango ma z czego być dumnyArango ma z czego być dumnyArango ma z czego być dumnyArango ma z czego być dumny

Oceny użytkowników
Język
80%80%80%
4
Spójność
80%80%80%
4
Kreatywność
100%100%100%
5
Przekaz
100%100%100%
5
Wrażenie Ogólne
100%100%100%
5
Głosów: 1, średnia: 92%

Narzędzia artykułu

  #1  
Efcia on 04-12-2008, 17:52
Ocena użytkownika
Język
80%80%80%
4
Spójność
80%80%80%
4
Kreatywność
100%100%100%
5
Przekaz
100%100%100%
5
Wrażenie Ogólne
100%100%100%
5
Średnia:92%
Bardzo ciekawy tekst.
Z tym, że... No właśnie z tym, że.
O ile w Jerozolimie, czy Ziemi Świętej zakon szpitalny miał rację bytu, bo przecież ktoś musiał otaczać opiekom pielgrzymów, to niby jakie miejsca święta chrześcijan znajdowały się w Prusach, na Litwie czy Żmudzi??

Teraz kwestia reguł zakonny. Czystość. I cóż z tego, że ją ślubowali. W samej stolicy państwa zakonnego znajdował się burdel, którego właścicielem był zakon.
Papież pozwolił zatrudnić na zamku malborskim kobietę do kuchni, ale postawił warunek, że musi mieć ona co najmniej lat 60. A co zrobili Krzyżacy?? Zatrudni 3 po lat 20. Ciekawe po co??

Krzyżacy źle się nam kojarzą, bo i źle nam życzyli.
Odpowiedź z Cytowaniem
  #2  
Arango on 04-12-2008, 18:59
Powolutku.

Zacznijmy od tego, ze nie mieli ochraniać pielgrzymów tylko był to zakon szpitalny.

Do Polski zaprosił ich Konrad Mazowiecki do walki z pogańskimi Prusami.
Pierwszy mikroskopijny wręcz oddział Krzyżaków tylko dlatego mógł założyć swą pierwszą "bazę", ze przybył na ziemie kompletnie wyludnione. Bo Prusów tam mieszkających wybili do nogi Polacy, a resztę nawrócili.
Do utrzymania tych ziem Krzyżacy rekrutowali rycerzy w Polsce.
To Polacy słali posiłki Zakonowi podczas trzeciego pruskiego powstania 1275 1283

Chrystianizacja Litwy rozpoczęła się dopiero w roku 1385

Zanim Krzyżacy zostali zaproszeni do Polski podobnie uczynił węgierski król Andrzej. By walczyli z pogańskimi Połowcami. Ale gdy za bardzo urośli w sile jego syn Bela ich wygnał.

Stworzyliśmy potwora i płaczemy że byliśmy krótkowzroczni.

Ja nie mowie, ze maja się kojarzyć dobrze, ale nie zapominajmy, że współdziałaliśmy z nimi.
Ostatnio edytowane przez Arango : 04-12-2008 o 19:28.
Odpowiedź z Cytowaniem
  #3  
Efcia on 05-12-2008, 00:01
Ocena użytkownika
Język
80%80%80%
4
Spójność
80%80%80%
4
Kreatywność
100%100%100%
5
Przekaz
100%100%100%
5
Wrażenie Ogólne
100%100%100%
5
Średnia:92%
Ależ ja nie napisałam, że oni mieli ochraniać pielgrzymów. Napisałam "otaczać opieką", a to znaczy co innego.

Dalej. To Konrad Mazowiecki był krótkowzroczny. Wiedział dokładnie dlaczego Andrzej II ich wygnał. I nie dlatego, że zbyt urośli w potęgę. Ale dlatego, że podjęli "w 1225 r. próbę wyłamania się spod zależności lennej od króla Węgier i przekazania swoich dóbr pod lenno papieży".
Odpowiedź z Cytowaniem
  #4  
Arango on 05-12-2008, 00:47
A przepraszam nie doczytałem.
Fakt Andrzej <zaczerwieniłbym się ze wstydu, ale... się nie zaczerwienię> Bela miał ich tylko zaatakować.
Co do sprawy rozmów von Salzy z Honoriuszem III tez masz rację.

Nokaut, Arango na deskach


Ale dalej nie widzę powodu dlaczego mieli nie mieć racji bytu Prusach.
Odpowiedź z Cytowaniem
  #5  
Efcia on 05-12-2008, 10:37
Ocena użytkownika
Język
80%80%80%
4
Spójność
80%80%80%
4
Kreatywność
100%100%100%
5
Przekaz
100%100%100%
5
Wrażenie Ogólne
100%100%100%
5
Średnia:92%
"Początki zakonu krzyżackiego to okres III krucjaty i oblężenie Akki w 1191 roku, w trakcie którego rycerze krzyżowi pochodzenia niemieckiego założyli, przy szpitalu zorganizowanym przez mieszczan z Lubeki, nieformalne stowarzyszenie, które miało się opiekować rannymi i chorymi Niemcami. Spowodowane było to tym, że wcześniej powstałe zakony templariuszy i joannitów, mimo że powinny opiekować się wszystkimi krzyżowcami, w pierwszej kolejności troszczyły się o swoich krajan. Książę szwabski Fryderyk następnie przekazał owemu stowarzyszeniu niemiecki szpital przeniesiony z Jerozolimy do Akki..." [+]

Czyli jak dla mnie po wygonieniu już niewiernych z Ziemi Świętej mieli opiekować się pielgrzymami. Ale może się mylę.
A do jakich to miejsc świętych w Prusach czy Żmudzi mogliby podróżować chrześcijanie??

[+]cytat z Wikipedii
Odpowiedź z Cytowaniem
  #6  
Adr on 05-12-2008, 11:11
Nie chodzi tu raczej o miejsca święte w Prusach czy Żmudzi, bo tam nie było miejsc świętych. Miejsca Święte w średniowieczu to Jerozolima, a w Europie Rzym i Santiago de Compostela w Galicji w północno-zachodniej Hiszpanii.

Po prostu stworzono organizację, która miała służyć określonemu celowi: opiekowanie się pielgrzymami i ochrona przed niewiernymi. Zakon stał się organizacją prestiżową "Każdy rycerz występował z dziesięcioosobowym pocztem zbrojnych." W pewnym sensie był czymś w rodzaju organizacji charytatywnej w tamtych czasach.

Kiedy wygnano niewiernych z Ziemi Świętej Zakon stracił podstawowy cel. Ale organizacja i struktury pozostały. Normalne wydaje się, że Zakon musiał poszukać sobie innego miejsca. A skoro jak pisze Arango ''jego głównym zadaniem była działalność militarna" to należało poszukać przeciwnika i zacząć nawracać te plemiona, które nie były schrystianizowane (Prusowie, Połowcy).

Jeśli o mnie chodzi to Krzyżacy źle mi się kojarzą
Odpowiedź z Cytowaniem
  #7  
Efcia on 05-12-2008, 11:52
Ocena użytkownika
Język
80%80%80%
4
Spójność
80%80%80%
4
Kreatywność
100%100%100%
5
Przekaz
100%100%100%
5
Wrażenie Ogólne
100%100%100%
5
Średnia:92%
A tu się z Tobą Adr nie zgodzę. Bo niewiernych nie wygnano z Ziemi Świętej. To europejscy najeźdźcy dostali kopniaka w zadek i musie się wynosić.

"Szpital miał oficjalną nazwę Szpitala Najświętszej Marii Panny przy Domu Niemieckim w Jerozolimie i od jego nazwy powstała też nazwa bractwa szpitalnego, gdy w 1191 r. papież Klemens III oficjalnie zatwierdził jego istnienie. Po zdobyciu Akki papież przyznał bractwu rozległe dobra wokół tego miasta i instytucja ta zaczęła szybko powiększać swoje szeregi.
Donżon zamku w Akce

Cesarz rzymski Henryk VI Hohenstauf postanowił wykorzystać bractwo do swoich celów i nadał mu kolejne ziemie w południowych Włoszech"[+]

Przyjemnie nadawać nie swoje.

Ja się zastanawiam dlaczego oni nie osiedli we Włoszech??

A papież nadał im później ziemie pogan znad Bałtyku.
Odpowiedź z Cytowaniem
  #8  
Arango on 05-12-2008, 14:24
Bo tam nie ma pogan ?

Adr jak sadzę uzył przewrotnie słowa "niewierny"

Efcia Zakony rycerskie były potężną siłą militarną i czasem ekonomiczną.
Nie mogły po wygnaniu z Outmeer nagle zniknąć. Templariusze też nie rozpłyneli sie w powietrzu. Logiczne było, że ich cel się zmienił i była to walka z niewiernymi. Wszędzie. W Hiszpanii, na Węgrzech, nad morzem Bałtyckim.
Od połowy XII wieku Polacy wymigiwali się od krucjat twierdząc, że prowadzą własne krucjaty na północy. Gdzie krucjaty, tam Zakony. Wszędzie tworzono nowe organizacje, w Hiszpanii np Zakon Calatrava który miał bronic zamku o tej nazwie.
Przecież Konrad Mazowiecki też stworzył Zakon Rycerzy Chrystusa Ziemi Dobrzyńskiej.

A co do moralności...Efcia jak możesz porównywać nasza XX wieczną z ta panująca w średniowieczu ?

Po bitwie pod Hastings rycerze musieli odbyc pokute za przelanie tak wielkiej ilosci chrzescijańskiej krwi.

W czasie I krucjaty samo zabicie muzułmanina było aktem odkupienia. Żeby uzyskać odpuszczenie grzechów trzeba było zabijać wyznawców islamu, obojetnie kogo, mężczyzn, kobiety, czy dzieci.
Tak samo rycerze zakonni ginąc w walce z poganami otrzymywali palme męczęńska i nagrodę z rak Najswiętszej Marii Panny i Chrystusa - Mistrza Zakonu.
Odpowiedź z Cytowaniem
  #9  
Efcia on 05-12-2008, 18:39
Ocena użytkownika
Język
80%80%80%
4
Spójność
80%80%80%
4
Kreatywność
100%100%100%
5
Przekaz
100%100%100%
5
Wrażenie Ogólne
100%100%100%
5
Średnia:92%
Śluby czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, moim zdaniem wtedy i teraz oznaczały to samo.

Tak wiem, kupowanie odpustów. Zabij niewiernego a osiągniesz zbawienie.

Chodzi mi o to, że nazwa tego zakonu nijak się ma do jego poczynań nad Bałtykiem.
Odpowiedź z Cytowaniem
komentarz



Zasady Pisania Postów
You may Nie post new articles
You may Nie post comments
Nie Możesz wysyłać załączniki
Nie Możesz edytować swoje posty

vB code jest Wł.
UśmieszkiWł.
kod [IMG] jest Wł.
kod HTML jest Wył.
Trackbacks jest Wył.
PingbacksWł.
Refbacks are Wył.


Czasy w strefie GMT +2. Teraz jest 00:42.



Powered by: vBulletin Version 3.6.5
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO 3.1.0
Pozycjonowanie stron | polecanki
Free online flash Mario Bros -Mario games site
artykuły rpg

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161