cahn

nie wydaje mi się, by umierał.
cp to po prostu system, który chyba nigdy nie miał rewelacyjnej popularności.

racja, wcześniej może cieszył się większym zainteresowaniem, ale to raczej bardziej ze względu na ograniczoną ilość systemów w polsce wydanych.

dwa, rzesza graczy na nim wychowanych dziś nie ma już 15 lat i nie grywa
zapewne tak często jak niegdyś, ale myślę, że wciąż z chęcią usiedli by do cp.

dzisiaj łebki mają większy wybór niż cp, warhammer, śródziemie, kryształki czy 2ed. wampira.

myślę, że wznowienie cp 2020 w atrakcyjniejszej szacie graficznej niż pierwowzór, odniosłoby oszałamiający sukces na miarę nowego d&d.
oczywiście nie mówię o v3 cyberka, który jest raz totalnie marniutki, a dwa jest kalką klimatu z neuro. wniosek ? na cholerę kupować drogiego v3 jak mamy naszą wciąż rasowaną neuro z ogromem suplementów ?

promocja - oto jest problem.

kto wie, może ktoś poczuje mamonę z remake'u cp i wypuści wznowienie.

życzę Wam i sobie tego.

 

Szarlej

Z przykrością oznajmiam, że cyber na forum umarł. Przyczyną jest brak graczy do obu sesji zgłosiły się te same osoby.
Śmierć tego gatunku jest smutna miejmy nadzieję, że niedługo cyber zostanie wskrzeszony (tfu gadam o wskrzeszeniu jak jakiś fan D&D).

 

__________________
Gdzie Światło świeci z wolna,
A Mistress mieszka w mgle,
Chimerka spała mała
Co wiary ma za dwie!
Chi-mer-ka spa-ła maaałaaa,
Co wiary ma za dwie-za dwie-za dwie!

Wtem demon idzie z wolna:
"Chimerko, witam cię!
Twa wiara mnie odpycha,
Czy chcesz zginąć, czy nie?!"
Twa-wia-ra-mnie odpyyyychaaaa
Czy chcesz zginąć czy nie, czy nie-czy nie?!

Kejsi się wystraszyła,
Uciekła w ciemny las!
A demon, bardzo wściekły,
Biegł za nią, proszę was!
A-de-mon-ba-rdzo-wścieeeeekłyyyy
Biegł za nią proszę was-hej w las-hej w las!

Kejsi

Yaneks

Ja także uważam, że CyberPunk na tym forum umarł. Prawdopodobnie jest to spowodowane zbyt wielkim wglądem w przyszłość przez autorów. Stworzyli system, który tylko technologią wybiega w przyszłość. Reszta jest bardzo podobna do zwykłego świata, a zdecydowana większość RPG-owców lubi systemy fantasy, to jest osadzone w nieistniejącej przeszłości (czyli przeszłość z elementami baśni, mitów, bajek).

 

Szarlej

Ktoś, kiedyś, gdzieś w tym temacie napisał, że cyber jest bardziej śmiertelny. W Warhammerze dostałeś mieczem nawet jak zginąłem wykorzystuje punkt przeznaczenia. W D&D dostałeś mieczem e mam jeszcze masę żywotności a jak zginę kapłan mnie ożywi. W cyberze dostałeś kulkę nie żyjesz, kuli nie unikniesz. Cyber jest szybkim i brutalnym system tak jak świat mroku. A może nikt nie chce grac bo nie ma podręcznika? No cóż w takim wypadku zapraszam do mnie na gg. Nie zgodzę się, że tylko techniką autorzy wybiegli. Klimat czy we współczesnych czasach jest takie miejsce jak strefa walki? Czy są takie miejsca gdzie o każdej porze można zarobić kulkę? Bo w cyberze jest nie wiele innych miejsc. nawet jak mieszkasz w strefie korporacyjnej to musisz uważać, bo jak tam jesteś to znaczy, że ktoś chce dobrać się do Twego tyłka. Cyber jest jednym z niewielu systemów o takiej śmiertelności graczy.

 

__________________
Gdzie Światło świeci z wolna,
A Mistress mieszka w mgle,
Chimerka spała mała
Co wiary ma za dwie!
Chi-mer-ka spa-ła maaałaaa,
Co wiary ma za dwie-za dwie-za dwie!

Wtem demon idzie z wolna:
"Chimerko, witam cię!
Twa wiara mnie odpycha,
Czy chcesz zginąć, czy nie?!"
Twa-wia-ra-mnie odpyyyychaaaa
Czy chcesz zginąć czy nie, czy nie-czy nie?!

Kejsi się wystraszyła,
Uciekła w ciemny las!
A demon, bardzo wściekły,
Biegł za nią, proszę was!
A-de-mon-ba-rdzo-wścieeeeekłyyyy
Biegł za nią proszę was-hej w las-hej w las!

Kejsi

Yaneks

Załóż szpanerski strój i idź na brooklyn albo inne obrzeża wielkiego miasta, to zobaczymy jak się będziesz czuł po wyjściu Może kulki nie zarobisz, ale wpierdziel dostaniesz spory. Cyberpunk wybiega zwłaszcza w technologii, fakt, może na ziemi nie ma wielu miejsc, gdzie możesz zarobić kulkę, ale przez to Cyber jest strasznie nierealistyczny. Gdyby dziennie ginęło w jednym mieście 300 osób, to długo by nie pociągnął ten świat.
Moim zdaniem chodzi także właśnie o żywotność postaci w Cyberze. Gdziekolwiek się nie ruszysz, zarobisz w łeb. To czyni grę nudną, co chwila tworzysz nowego bohatera, co chwilę giniesz. Gracze przywiązują się do swoich bohaterów, i tego nie da się zmienić.

 

Mazurecki

Dobrze powiedziane. Gracz często utożsamia się ze swoją postacią w grze (na pewno ja ), próbuje przelewać w nią nieco swojej natury (choćby podświadomie, np.: niewiele osób zdecyduje się puścić kulę w głowę dziecka), inspirację i motywy poczynań.

Również ja chciałem zacząć przygodę z CP - lecz każda rekrutacja do tego systemu na tym forum zaczynała się słowami "Nie znasz systemu - nie próbuj się dostać" (w tym sensie). Teraz widzę słowa Szarleja : I wiem, jak wiele straciłem nie dołączając do tamtych sesji. Gdy tylko wrócę z urlopu (wyjeżdżam w poniedziałek) napiszę w celu poznania tak wychwalanego przez niektórych CP.

 

__________________
"Sousa kanashimi wo yasashisa ni
Jibun rashisa wo chikara ni
Kiminara kitto yareru shinjite ite
Mou ikkai! Mou ikkai!"

cahn

noooo proszę !

i mamy esencję cyberpunka w pigułce.
dzienny przerób sztywniaków: 300, technologia na maksymalnie wysokim poziomie i czarne rynki organów z tych rozpłaszczonych cwaniaków, którzy nie umieją żyć w tym świecie bez broni. strefa wojny, dzielnice korporacyjne i cyberwszczepy bojowe. nie da się przeżyć jednego dnia, a na każdym kroku dzieci biegają po ulicach z ganem magnum. cóż, kwintesencja strzelaniny piątkowej nocy, nie powiem.

prawie jak gadka o wilkołaku, który to ponoć jest systemem stworzonym do nakurfianki.

i jak mają te systemy nie umierać w waszych kręgach skoro macie o nich właśnie takie pojęcie !?

czytał z Was ktoś gibsona ? stephensona ? sterlinga ?

ile razy dochodzi tam do strzelanin ? czy każdorazowo co jeden nowy bohater dostaje zaraz kule w dupę ? to właśnie jest sensem tych wizjonerskich powieści ? to jest własnie sens gry w cyberpunka ? śmiertelność i balansowanie na granicy near future ?

mam propozycję, może najpierw zastanówcie się czy można poprowadzić inną sesję niż 'strzelaninę piątkowej nocy' czy ten system wam coś oferuje prócz maloriana, monokatany i cyberszponów, a dopiero potem rozprawiajcie o tym czy umiera.

sami sobie odpowiedzcie czy blade runner polegał tylko na tym, żeby rozwalić łeb nexusowi a samemu przy tym nie zarobić kulki i czy na pewno w ghost in the shell chodziło o wygrzew ingramem z pociskami rozszarpującymi blachę.

bo jak na razie, czytając to co piszecie, aż żal mi się robi, że można tak spłycić ten system.

a czy umiera na forum ?
może to własnie takie posty jak wasze go zabijają ?

btw. zew cthulhu z natury nastawiony jest na eliminowanie postaci rozmaitymi sposobami, jeśli nie śmierć rodem z horroru to szaleństwo lub katatonia.
dziwne, bo jakoś zc nie umiera, mając te same objawy dżumy erpegowej, którą opisujecie.

 

Deckard

Pierwsza kwestia - v 3.0 nie jest żadną kalką NS, tylko sprytnym wybiegiem Mike`a, który załadował klisze z kilku systemów do jednego worka. Nie kojarzę w NS ogromnych miast przewalających się przez pustkowia (Rolling States) zmagających się z PPC Cee-Metals, bądź starć wykorzystujących nanocybernetykę i BFG Edgerunners z dosiadającymi mechy Desnai. Nic nie wiem o supermiastach, które ciągle rosną i zmieniają swój kształt, urozmaicając życie mieszkańców. Przepraszam - gdzie w v 3 jest Moloch lub Skynet i od kiedy w NS możecie akcję osadzić na uciekających na Alfę Centauri habitatach O`Neilla?

Sprawa druga - Cahn, jeżeli chcesz oddać nastrój powieści wspomnianych autorów, to lepiej zmień system - chociażby na Shock. Cyberpunk (stety czy nie) najlepiej nadawał się właśnie do sesji akcji, przy zmianie płyty na blues/soul/jazz/dark ambient zaczynały ciążyć te tony cybernetyki, uzbrojenia i innego hardware`u. cyber świetnie emulował Obcego 2, Johnny`ego Mnemonica, Split Second czy Die Hard, dosyć dobrze sobie radzi z cyklem Matrix, natomiast ten system nie ma narzędzi do zabawy (na dłuższą metę) w stylu Blade Runnera, czy pokrewnych.

Popatrz, co musiałem zrobić z Interlokiem, aby uzyskać efekt "Czy androidy śnią o elektrycznych owcach" - W końcu wszyscy jesteśmy ludźmi - przygoda, którą wygrałem konkurs na Bissel.pl.

V 3.0 to już generalny skręt w stronę anime - klimat sesji jest zupełnie inny z uwagi na ofertę systemu: setting zwariowany (ale fajny), cybernanotechnika szalona (ale fajna), problem w tym, że Mike Pondsmith spaprał sprawę osadzając to na engine pełnego FUZION - to był błąd, który można załatać Interlokiem i dodatkami z 2020 (pojazdy, broń), ale jest to czasochłonne. Ta edycja jest pisana dla innego pokolenia - tworzenie postaci w 5 minut (flash characters!), gra versus z widocznym przeciwnikiem (metacharacters w rękach MG), system minikampanii (zerknij na zasady kontynuowania rozgrywki), PDki w postaci Giri na nowe wszczepy z różnych nacji.

Dwudziestkę prowadziłem w cholerę czasu (ponad dekadę odkąd wyszła w Polsce), v3 kilkukrotnie - to są podobne gry, które realizują różne cele i w tym chyba tkwi problem - sam autor pisze we wstępie, iż to gra dla młodego pokolenia ery X-Boxa, zaś co mają starzy, to ich sprawa.

 

cahn

deckard spoko, zgodzę się z Tobą, bo piszesz o cp pod określonym kątem, który wyraźnie wiąże się z wszelkimi cyborgizacjami opisanymi w systemie i całą mechaniką tego systemu, dającą graczom naprawde ogromne pole do popisu w kwestii kreacji cyberbohatera w dosłownym tego słowa znaczeniu.
choć przyznam szczerze, że prowadząc 'johnny'ego' (naprawdę bardzo spokojny scenariusz), który był dosłownym przełożeniem fabuły 'harrego angel'a' na cp, mechanika nam raczej w niczym nie przeszkadzała, bo od początku wszyscy nastawiliśmy się na określony nastrój i pod tym kątem właśnie tworzone były postacie. krótko mówiąc, każdy dał sobie na wstrzymanie w wyborze pojechanych wszczepów bojowych i z gry automatycznie wypadły akcje w stylu kilkugodzinnych sparingów z psychosquadem itd. dało się włączyć soundtrack z 'harrego', ba ! nawet kilka standardów jazzowych i było klasa. mało tego, w chwilach gdy dochodziło do strzelanin to akcja dzięki mechanice naprawdę przyspieszała, to było fajne i wcale nie psuło atmosfery.
rozumiem, że gracze mają pełne prawo do wyboru cyber-czego-tylko-sobie-zapragną, jeśli tylko mają na to hajs i fizyczne możliwości, ale zawsze można się jakoś dogadać między sobą i nie utrudniać sobie wzajemnie gry pancerzami wspomaganymi (choć na upartego i to czasem jest ciekawe )
dlatego nie sądzę, że w 2020 z samej natury systemu odpadają sesje w innym nastroju, poprostu to kwestia do dogadania, no chyba, że ktoś jest bardzo oporny na negocjacje i przywiązał się do swojego wyrasowanego solo na śmierć i życie

zawsze bardziej ceniłem w systemach uniwersum w jakim są osadzone, mechanika zaś odgrywała drugorządna rolę. moi gracze podzielali ten pogląd, więc jakieś krzywizny w stylu rajdów cyberświrami przez miasto naprawdę pojawiały się rzadko

w kwestii v3 się nie wypowiadam, bo systemu wciąż nie znam, choć gdzieś się zaplątał u mnie na dysku jakiś pokrewny z tematem pdf'ik

deck dzięki za obszerne wyrażenie własnego zdania

 

Beblok

Witam Was wszystkich! Zagadnienie, które poruszyliście intryguje mnie coraz bardziej... Czy CYBER umiera??? To pytanie powinno być skierowane do młodych gniewnych, jakim ja kiedyś byłem. Za pół roku będę obchodził ćwierćwiecze swojego istnienia, ostatni kontakt z RPG miałem prawie 8 lat temu. To sporo czasu, nie zajmuję się już tego typu rozrywką - dlaczego? Jak zauważyła Geisha, moje pokolenia nie ma już na to czasu. Zajęty jestem takimi przyziemnymi sprawami jak zarabianie pieniążków na swoje utrzymanie. Nie znaczy to jednak, że przestałem być miłośnikiem Cybera, za łebka wydawałem z kumplami majątek na podręczniki i dodatki, studiowałem system godzinami, rozwijałem go, przebudowywałem, zgłębiałem klimat sięgając do literatury gatunku, do dziś nie mogę zapomnieć o "Neuromancerze" Gibsona. Ale moja kariera z RPG to dziś już tylko przejmujące wspomnienie, przyszedł czas na młodszych twardzieli, którzy nie boją się stanąć twarzą w twarz z najbardziej przejmującą wizją przyszłości jaką kiedykolwiek wykreowano. Tak ponury i jakże "prawdziwy" świat Cyberpunka to nie jakieś pieprzone love-story, trzeba mieć charakter żeby w to grać, a żeby grać trzeba zacząć tym żyć, tak jak robiłem to niegdyś ze swoimi ziomkami.
Jeszcze jedno - Wy młodzi macie w dupie literaturę gatunku i RPG, przynajmniej większość z Was, łatwiej włączyć Wam kompa i wrzucić jakąś bezmyślną strzelankę niż sięgnąć po knigę i postudiować ją trochę. Nie obwiniam Was za to, przecież to nie wasza wina że komuteryzacja wyprzedziła postępy wolnomyślicieli, nie zmienia to jednak faktu, że proces ten uśmierca Cybera. Dziś książka wydaje się być narzędziem dinozaurów z końca XX wieku. Mam jednak nadzieję, że dzięki nam - prawdziwym miłośnikom klimatu Cyber przetrwa jeszcze jakiś czas.
Dzięki za uwagę, oczekuję że ktoś wypowie się na ten temat i postara się uchwycić moc kultowego podręcznika "CYBERPUNK 2020" Pozdrawiam z dalekiej Irlandii-Hej