Aschaar

.

o czym nie zawsze się pamięta, albo wcale nie pamięta...
A, moim zdaniem, szkoda - bo charakter i osobowość postaci są ciekawymi aspektami RPG. W poprzednim odcinku zastanawialiśmy się kim może być postać gracza. Dziś podyskutujemy trochę o tym jaka może być postać gracza.



Wybór rasy i klasy - jakiego właśnie przed chwilą dokonaliśmy - trochę ograniczył nam wybór charakteru jakiego musimy dokonać w tej chwili. Wybór rasy jest mniejszym ograniczeniem, gdyż tylko niektóre rasy posiadają wskazania dotyczące charakterów i są to rasy rzadziej spotykane w rozgrywce. Większym ograniczeniem, z jakim spotkają się już początkujący gracze jest ograniczenie związane z klasą jaką wybraliśmy dla naszej postaci. Aby łatwiej zrozumieć czym tak naprawdę jest charakter postaci - zawsze zalecam podzielenie sobie charakteru na dwa aspekty: stosunek do prawa i stosunek do innych.

Stosunek do prawa to spektrum postaw od praworządnej do chaotycznej. Zwykle zawęża się stosunek do prawa do trzech możliwości:
- praworządny (lawful) - postać przestrzega obowiązującego prawa i zawsze stara się je egzekwować.
- neutralny (neutral) - postać generalnie przestrzega prawa, ale nie ma problemów z jego ominięciem, czy złamaniem.
- chaotyczny (chaotic) - postać traktuje prawo jak zbędny dodatek do rzeczywistości, posługuje się tylko własnym systemem wartości i potrzebami.

W stosunku do innych również w zasadzie mamy trzy postawy:
- dobry (good) - postać dąży do zaspokojenia potrzeb innych, często nawet kosztem swoich wygód
- neutralny (neutral) - postać ma neutralny stosunek do innych, w kontaktach dokonuje własnych ocen i często kieruje się zasadą "jak Kuba Bogu, tak..."
- zły (evil) - postać dąży przede wszystkim do zaspokojenia własnych potrzeb, nawet kosztem potrzeb towarzyszy.


Jak więc łatwo policzyć dostajemy dziewięć kombinacji - dziewięć charakterów jakie może posiadać nasza postać w świecie D&D. Zwróćmy uwagę na jedną rzecz - nigdzie nie mówimy o tym jak postać ma się zachowywać! Wiele osób mylnie uważa, że postać o charakterze złym "musi dokonywać złych czynów". Nie jest to prawdą. Po pierwsze przecież to charakter decyduje o tym co postrzegamy jako złe czy niegodziwe - więc np. złodziej rzadko postrzega kradzież jako złą - wręcz przeciwnie - jest ona dla niego dobra ponieważ zaspakaja jego potrzeby... ("Kali ukraść krowę - dobrze, Kalemu ukraść krowę - źle..."). Po wtóre - angielski określnik "evil" jako przymiotnik (a przecież w takiej formie jest tutaj użyty) znaczy "złośliwy". Natomiast "good" oznacza - jako przymiotnik - "cnotliwy". I bardziej w takim kontekście należy rozumieć znaczenie charakterów. Uważam, że złośliwy chaota znacznie lepiej oddaje "chaotic evil" niż "oficjalne" tłumaczenie chaotyczny zły...


Po wyborze charakteru przy niektórych klasach (zwłaszcza kapłańskich) konieczne jest określenie bóstwa przewodniego, czyli "wiary" naszej postaci. W pozostałych klasach nie jest to wymagane, ale... przydatne.
Panteon bogów D&D jest naprawdę okazały - zawiera 158 bogów w pełni opisanych i 19 jeszcze nieopisanych... Jest więc z czego wybierać i w czym przebierać. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby dla potrzeb prowadzonej kampanii stworzyć nowego boga... tylko po co?

Przyznaję, że przy tym sam już nie wiem czy jeszcze to wyraz wiary, czy już profanacja...

Ogólnie o religii i jej wpływie na rozgrywkę można pisać długo i ciekawie, ale zajrzyj do podręcznika PH i miej na ten temat własne zdanie.

Uważam, że początkujący gracze powinni się skoncentrować na samej grze (która dostatecznie ich zaprzątnie i wystawi ich szare komórki na spory wysiłek) i pierwszym kilku postaciom dać "własny" charakter albo... neutralny. Granie postacią o charakterze odmiennym od naszego, a już w ogóle przyjęcie dla postaci bóstwa o systemie wartości sprzecznym z naszym - wymaga sporej wiedzy, sporego doświadczenia i wyczucia. Inaczej możemy szybko się zniechęcić, a nawet zrazić do siebie wzajemnie.

W poważniejszych rozgrywkach, niezależnie czy są to krótkie przygody, czy długie kampanie - wątki charakterologiczne, czy religijne mogą być doskonałym uzupełnieniem, a nawet główną osią przygody. Ale o tym - kiedyś przy okazji... teraz uznajemy, że panuje pandeizm.




Skoro już zostaliśmy ostrzelani charakterem zajmijmy się jeszcze dwoma aspektami postaci, które zwłaszcza początkującym (choć nie tylko) mogą się bardzo mocno przydać. Idzie mi o wygląd i zachowanie. Niby nic, a...


Dość często zapominana się o wyglądzie po obu stronach barykady, co często prowadzi do zabawnych sytuacji. Zarówno prowadzący rozkłada klimat stwierdzeniem: "I do karczmy wchodzą postacie Adama i Krzyśka. Wy oczywiście nie wiecie, że to oni...".
Również gracze wyrwani z tematu: "Opisz jak wyglądasz". Rzucają: "Eeee... no, wyglądam jak... Ranger".



Z tego prostego powodu dobrze jest mieć w komplecie z kartą postaci nie tylko jej (postaci - nie karty!) rysunek czy grafikę, ale i opis słowny. Krótki, ale dokładny. Opis, który w razie konieczności można będzie po prostu przeczytać. Faktem jest, że część informacji znajduje się w nagłówku na karcie, ale nie ma tam miejsca na opis wyglądu, zwłaszcza taki uzupełniany na bieżąco po zmianie ekwipunku... W opisie możemy, a nawet powinniśmy, zawrzeć informacje o wszystkich częściach ubioru postaci oraz znaczących przedmiotach. Z dwu powodów - opis taki przekazany DM'owi pozwoli mu na płynniejsze kształtowanie opisów, a nawet tworzenie małych "zagadek"; po drugie - uchroni nas przed niepotrzebnymi spięciami na sesji, kiedy to nagle okaże się, że "jak to falbany mojej sukni zaczepiają się o krzaki?!?!?" czy "jak to weszło do buta??!? Przecież to oczywiste, że spodnie mam wpuszczone w buty i przewiązanie!!!"
Przygotowanie opisu nie zajmie dużo czasu, a może znacznie ułatwić rozgrywkę...

Tutaj wypada wspomnieć o złotej zasadzie RPG - Jeżeli coś ustaliłeś - nie zmieniaj tego. Jeżeli czegoś nie ustaliłeś - ustal jak ci wygodnie.

Im dokładniejszy opis zbudujemy tym lepiej zabezpieczymy się przed "przykrymi niespodziankami" typu:
G: - Dlaczego wszystkie byki na mnie szarżują?!?
DM: - Nie wiem. Może ma to coś wspólnego z Twoim czerwonym płaszczem?
G: - CZERWONYM ?!?!?

Z opisu mogą również wynikać dodatkowe atrybuty czy możliwości postaci - nic przecież nie stoi na przeszkodzie, aby zawrzeć w ubiorze nietypowe elementy - np. kieszenie w nietypowych miejscach.


Drugą sprawą są zachowanie i manieryzmy postaci. Tu już zdecydowana większość idzie na łatwiznę i pomija sprawę. Moim zdaniem trochę szkoda i zawsze - nawet w ramach wprawki - opisać typowe zachowania i ewentualne manieryzmy naszej postaci. To w jaki sposób się wyraża, jak dobiera słowa; w jaki sposób zachowuje się w towarzystwie, czy w samotności. Oczywiście, że zachowanie postaci będzie zależne od wielu różnych czynników jakie wpływają na nią bezpośrednio w chwili podejmowania akcji, jednak - pewne działania są standardowe i wynikają z samego charakteru postaci. Przykładowo postać praworządna powinna się oburzyć kiedy zostanie jej zaproponowana łapówka. Nie chodzi o to, abyśmy wymyślali dziesiątki sytuacji i do każdej pisali opis "co by było gdyby" - to zabierze nam całą frajdę z gry. Postarajmy się jednak zbudować krótką charakterystykę zachowań postaci, którą można będzie traktować jako "akcje standardowe".Mogą to być przykładowo deklaracje:
- kiedy moja postać wchodzi do karczmy rozgląda się;
- rozmawiając z barmanem moja postać bawi się monetą;
- moja postać targuje się przy każdej okazji;
- moja postać znudzona bębni palcami po stole;
- droczyć się i docinać Kraśkowi!
- sprawdzać działanie okna i drzwi w pokojach.

Wielu prowadzących przyjmuje akcje standardowe jako wykonywane bez deklaracji i sami informują gracza w opisie o ich wyniku. Manieryzmy również często wykorzystywane są do "deklaracji niejawnych", ale o tym w jednym z kolejnych odcinków...


Komuś może się wydawać, że opis wyglądu i zachowania postaci to "sztuka dla sztuki", ale jest coś jeszcze o czym nie napisałem. RPG - RolePlay... Postać powinna żyć, być sobą, a nie kolejną kopią mnie. Raz będzie bardziej podobna w swoim zachowaniu do mnie - Gracza - raz mniej, ale niech nie będzie moją kopią. Im lepiej opiszemy postać, tym lepszą rolę stworzymy. Potraktujmy opis postaci jak didaskalia w sztuce - nie wnoszą one nic do samej sztuki, ale sztuka nie może bez nich istnieć...



W ramach ćwiczeń z opisu postaci - nie będzie Rangera tylko...

 

__________________
..., aby choć raz stworzyć KANDO.
Aschaar. . . . . . . . . : Dyjamentowska / Frasdorf / Konstantynopol / Old Chicago / TBL / Winterheaven / ...
PS.: Plan gry: Brzemię / Zdobywcy / Zaćmienie / ...

Kelly

Aschaar odwala kawał doskonałej roboty z tym cyklem. Sam czytuję go, tym bardziej, że czwórki nie znam. Grywałem kiedyś w D&D, ale to było to stare, wydane w latach 80-tych w pięciu pudełkowych settingach. Później zaś, to przede wszystkim AD&D 2ed oraz taka fajna wersja, my nazywaliśmy ją 2 1/2, która przypominała nieco GURPSa pod względem konstrukcji postaci. 3 oraz 3,5 też trochę znam, ale czwórki wcale.

Nie mniej jednak ciekawi mnie sprawa charakteru, szczególnie chaotycznego. Szczerze powiedziawszy, wydaje mi się, przynajmniej tak było wcześniej, chaotyczna osoba nie musiała mieć własnego systemu wartości, który służył jako wyznacznik postępowania. Mogła równie dobrze posługiwać się czystym instynktem, albo być szalona. Naprawdę zmienili to aż tam mocno w 4ed.? Naprawdę bowiem teraz przypomina to wypisz wymaluj ujęcie Kryształów Czasu.

 

Aschaar

Sprawa charakteru jest bardzo płynna. A na dodatek - celowo - różnie przedstawiona w podręcznikach DM i PG. Faktycznie zrobiono wiele, aby w ujęciu dla DMa wyglądało to "prawie" jak w KC. (z dobrych pomysłów trzeba ściągać).

Problem charakteru jest trochę głębszy w 4E. Ta edycja dokonała przewrotu z klasami postaci. Tu nawet nie idzie o podział na role, ale o same klasy. I tu pojawił się problem charakteru jako takiego.

Może najlepszym przykładem będzie paladyn. Poprzednie edycje przyzwyczaiły nas do widoku potężnych rycerzy w świecących zbrojach i religijną pieśnią na ustach. Obrońców prawa i moralności. Jak ktoś nie chciał być praworządny dobry, albo praworządny neutralny to nici z paladyna. Można było próbować robić jakieś cuda - klasa rycerz zakonny czy potworek w cyklu: upadły paladyn. Edycja 4E powiedziała nie - paladyn to niezachwiany wojownik, który polega nie tylko na swojej sile, ale czerpie także moc z czegoś znacznie potężniejszego od siebie. W imię tego, co wyznaje gotów jest poświęcić wszystko wliczając siebie; licząc na przyobiecaną nagrodę. W 4E paladyn może mieć każdy charakter! Bo paladyn wierzy, że walczy w imię jakichś ideałów. Jakich? Nieistotne tak naprawdę - bóstwa, czy szaleńczej wizji własnej nieśmiertelności... To tak jak krasnoludzcy zabójcy z czerwonymi irokezami - wchodzą w najgorsze walki nie dlatego, że są odważni, ale dlatego, że chcą zginąć...



Ale wracając do charakteru jako takiego. W podręczniku DMa jest właśnie ten podział na dziewięć charakterów. I Kelly - masz rację - dalej chaota nie musi mieć jakiegokolwiek systemu wartości. Dokładny podział jest taki, że:
"lawful" - ma system wartości i go przestrzega;
"neutral" - ma system wartości i go przestrzega, albo nie
"chaotic" - nie ma systemu wartości, albo ma jakiś szczątkowy, którego i tak nie przestrzega, albo przestrzega.

Zrobiono w podręczniku mocną sugestię, aby posługiwać się takim przedstawieniem jakie pokazałem w artykule, ale - i tak każdy DM zrobi po swojemu.


Dla graczy (w podręczniku PH) przygotowano taką listę skróconą do 5 wzorców (alignments):

Wzorzec postaci opisuje "moralność" tej postaci. [Jest postrzegana jako to do czego postać dąży]:
Dobry: wolność i życzliwość. "Obrona słabszych przed dominacją nawet przez zabicie dominujących jest właściwą rzeczą."
Cnotliwy Dobry: cywilizacja i porządek. " Cywilizacja prawa uchroni nas od zła."
Złośliwy: tyrania i nienawiść. "Mam prawo decydować o tym co posiadają inni"
Chaotyczny Złośliwy: entropia i zniszczenie. "Nie dbam o to co muszę zrobić, aby osiągnąć własne cele"
Nieprzyporządkowany (neutral neutral czy true neutral): stanie z boku, brak dążeń. "Zostawcie mnie samego z moimi sprawami".

Przy czym wyraźnie zaznaczono, że charaktery evil, chaotic evil i unaligned postać może posiadać tylko po dopuszczeniu przez DMa.



Bardzo dużo miejsca poświęcono w podręczniku powiedzeniu, że wzorzec postępowania (alignment) nie jest charakterem postaci. Postać o każdym wzorcu może dokonać każdego czynu, a jak sobie poradzi z "wyrzutami sumienia" to już inna kwestia. Nawet postać "złośliwy zły" może chcieć współpracować w drużynie, bo to pomaga mu w realizacji jego celów, których nie byłby w stanie zrealizować sam.

Przepraszam za może chaotyczność wypowiedzi, ale mam nadzieję, że rozjaśniłem, a nie zaciemniłem

 

__________________
..., aby choć raz stworzyć KANDO.
Aschaar. . . . . . . . . : Dyjamentowska / Frasdorf / Konstantynopol / Old Chicago / TBL / Winterheaven / ...
PS.: Plan gry: Brzemię / Zdobywcy / Zaćmienie / ...