Wolf Blacker

Każdy kto chce może skomentować sesję.

 

__________________
Pestis eram vivus - moriens tua mors ero.

Kambion

hmm ale zato morzna urzyc kibla na super mutancie

upss dopiero sie skampnolem przy dokladniejszym przeczytaniu posta ze to chyba wspolwienzien jest tym supermutantem

 

__________________
"Robimy naprawdę dużo... bardzo dużo... aż trudno wymienić."

Alagados

No a jak to ja ten wielki obrzydliwy zielony Supermutant

 

__________________
,,Nie chce być tym
Który walczy z wyboru
Bo zrozumiałem
Że jestem jedynym zażenowanym"

rudaad

"Każdy kto chce może skomentować sesje". - No skoro można, to aż żal nie skorzystać, zwłaszcza, że poświęciło się te 20 min na przeczytanie owej.

Sarkazm, sarkazmem, ale co można powiedzieć o tej sesji? Hmn.. Zbyt wiele wysiłku ani gracze, ani MG w nią nie wkładają. Wkońcu każdy super mutas może być przeintelektualizowanym, empatycznym i miłym stworzeniem, które od czasu do czasu by nie dać się "wygryść" z klimatu poklnie sobie bez sensu. Ilość błędów stylistycznych i ortograficznych jak na jednolinijkowe posty jest przerażająca. Poza tym chaos, chaos, chaos i brak logiki w zachowaniu postaci.

Jednak poszukajmy również jakichś plusów owej rozgrywki. Dynamiczna akcja, zwięzłe opisy bez dłużyzn,a jednak oddające klimat miejsca w którym gracze się znajdują.
Żeby napisać coś o wciągającej akcji, niezwykłym i zaskakującym scenariuszu zbyt mało się jeszcze wydażyło w sesji. Może później będzie lepiej.

Mam nadzieję, że jak znów za jakiś czas postanowię sobie poczytać cudze starania rpgowe, dzięki składnej krytyce ta sesja tylko zyska. Bo nie jest najgorzej, ale trochę starań napewno nie zaszkodzi.

Jak narazie zostawiam was z najlepszymi życzeniami powodzenia w samodoskonaleniu i udanej zabawy.

Pozdr serdecznie Ruda

 

__________________
"Najbardziej przecież ze wszystkich odznaczyła się ta, co zapragnęła zajrzeć do wnętrza mózgu, do siedliska wolnej myśli i zupełnie je zeżreć. Ta wstąpiła majestatycznie na nogę Winrycha, przemaszerowała po nim, dotarła szczęśliwie aż do głowy i poczęła dobijać się zapamiętale do wnętrza tej czaszki, do tej ostatniej fortecy polskiego powstania."