Wiersze - Strona 3

Lorn · 11-10-2006, 09:09

„Z rozstajów"

Chciała wyruszyć wraz z wiosną,
Gdy cieplejsza samotność pielgrzyma.
Włosy miała już okurzone
Z twarzą jak droga wytartą
Stopami nie jednej modlitwy.
Wbiła krzyżyk rozstajów
Na splocie ścieżyn żebrowych,
Tak łatwiej bliźniego się żegna.
W czerwieni odświętnej koszuli
Na wyrost przyciętych chryzantem
Złożyła głowę na wietrze
I uniósł ją piersi żagiel
Niewidzialnym napięty światłem
Przez okno zakochane w wolności.

Lorn · 11-15-2006, 08:14

„Boże plany”

Nie wierzył już w Boże plany
(Czas utknął zamknięty w kole)
Miał własny z ołowiu odlany

W noc suchą na tym łez padole
Otworzył swą skroń w stronę ściany
Twarz cichą zostawił na stole

Nightcrawler · 11-18-2006, 13:15

"Psychosomatyka umierającej tęsknoty"

Cichym dotykiem
Niewidzących oczu
Stworzyć mapę Twego świata
Chłonąć pamięcią
Obraz Ciepła
i smak dotyku
Zapach rozedrganej ciszy
W każdym przejawie istnienia

Tulić Ciebie całą
i Ciebie pomiędzy
Tworząc jedno ciało
W królestwie uczuć
Na przekór cywilizacji

Lorn · 11-18-2006, 15:37

„Ogień”

Wyjmij to ostrze z mej piersi
Tam nie ma już nic do przebicia
Jest para połamanych dłoni...
Jeden nie skończony wiersz...
Żyjemy tak trochę z rozpędu
Jak wózek przez dziecko popchnięty
Ciśnięta przez okno piłka
Co zgasła w objęciach tarniny
A przecież jest jeszcze ogień
By kry pośród żył roztopić
Jest żagiew na dłoni wyrosła
Niosąca nowy początek
Są drwa przez lata zbierane
Na zimę ust naszych lub stos
Spłonę więc dziś i spłowieję
W ogniu Twej obojętności...

Lorn · 11-23-2006, 08:58

„Zmagania z czasem”

Co z tego że mówisz
Słowa nie ciążą na szali
Cień zegarów głos wytłumi
Nim będziemy doskonali

Co z tego że piszesz
Atrament utonie w bieli
Biel szybko wygniata ciszę
Na bezdech i chór anieli

Co z tego że jesteś
Jesteś?

Lorn · 11-28-2006, 08:50

„Z autopsji"

Ciągle spadamy - pokalani.
W mrok gęstniejący od oddechów
Wbijamy ciernie krótkich iskier,
Choć każda gasnąc czerń pogłębia.
Już sny są tylko w tym kolorze.
Dla głów przykutych do dna piekła
Są substytuty złotych marzeń -
Świat półkolorów w grach półcieni.

Tutaj żyjemy - pokąsani,
Na wpółświadomi, bez pośpiechu,
Spijając z oczu obcych wszystkie
Przekleństwa ziemi dla gołębia.
Wpatrzonym ślepo w światła morze
Zachłanność bielmem świat oblekła,
A w gładzi dębu nasze twarze
Śnią zimne ognie wewnątrz źrenic.

Nami · 12-01-2006, 20:02

"Myśli"

Kiedyś patrzyłeś myślą osobistą
tak jaśnie piękną, tak skąpo czystą
na życie kruche i świat mglisty
tak słodko czysty, jak miód przejrzysty.

W tej myśli także usta ujrzałeś
te, co kochałeś, pocałowałeś.
śmiało i lekko tam mnie ukradłeś
na ziemie rzucając, i na mnie opadłeś.
Chwile po ciele błądziłeś, pieściłeś
a potem siebie w nie zanurzyłeś.
Przy każdym ruchu w mój oddech patrzyłeś
aż jedną krople na ciało spuściłeś
łezkę szczęścia, i się obudziłeś.

Przykre są sny lecz iście prawdziwe.
Marzennie miłe i błogo szczęśliwe
Lecz skoro w myśli coś Twojej się stało
To poza tą myślą będzie istniało.

dn. 30.11.2006r. godzina 22:54

Lorn · 12-03-2006, 18:44

„Marzenie"

Marzę by żyć wczoraj, w puchu gęsich skrzydeł
Malujących spokój całowaniem wiatru,
Gdy w monsunach przemian błyskawicą idę,
Wstręt rozdziera świata ran opasły kaptur -
Nastraja do tanga swych obmierzłych pieszczot:
Drzew zginanych żalem w harmonii szubienic,
Żeber wybujałych nad ścierniska brzeszczot.
Płynących balonów ciał rzeka się mieni
W kosmos rozjarzony duchów stygmatami.
Lecz czyja dłoń łechce sznurki za zasłoną?
Rwą kajdany gangren narodu szamani
Wypalając rany wolnością spaczoną
Lub lecząc monument cnót osieroconych.
W czasach oswojonych zapachem obłędu
Kwitną w obojętność zwłok nieme bastiony,
Bez laurów suspense'u i bez happy end'u.

Lhianann · 12-04-2006, 17:54

Pamięc, Serce, Strach

Nie czuję…już nie potrafię.
A może jeszcze nie potrafię?

To już nie to…

Radość śpi, znękana po smutnym dniu
Chciałabym zapomnieć- nie mogę.

Pamięć i serce nie pozwalają.
Ta pierwsza zbyt dokładnie podsuwa obrazy.
To drugie chodź rozbite w pył, ciągle bije….

I tylko w niebo boje się spojrzeć.
Nie chce zobaczyć zimnej czerni.

Nie chce widzieć jak spadają
By zagubić się i nie odnaleźć

Moje ostatnie gwiazdy….

Lhianann · 12-04-2006, 18:00

Bogowie, wiem, że tylko zabawką
Marnym pyłem w waszych dłoniach jestem.

Pytam tylko
Ile jeszcze?

Czy skończy się kiedyś miara bólu dla mnie?
Czy zdołam dojrzeć chodź skrzydło szczęścia?

Trwam w pułapce ciała, pokutując każdym dniem
Każdej nocy pytam , każdej nocy błagam.

Jak długo jeszcze?
Czy miarą ma być moja wytrzymałość?
Czy głębia smutku?

Jeśli tak, to już niewiele
czasu daliście mi już, Bogowie…

11-18-2006, 13:15	#23
Nightcrawler Reputacja: 3 $: 52 020	"Psychosomatyka umierającej tęsknoty" Cichym dotykiem Niewidzących oczu Stworzyć mapę Twego świata Chłonąć pamięcią Obraz Ciepła i smak dotyku Zapach rozedrganej ciszy W każdym przejawie istnienia Tulić Ciebie całą i Ciebie pomiędzy Tworząc jedno ciało W królestwie uczuć Na przekór cywilizacji __________________ Kandosii sa ka’rta, Vode an. \| Coruscanta a’den mhi, Vode an. \| Bal kote, darasuum kote, \| Jorso’ran kando a tome. \| Sa kyr'am nau tracyn kad, Vode an.

12-01-2006, 20:02	#27
Nami Reputacja: 5 $: 105 339	"Myśli" Kiedyś patrzyłeś myślą osobistą tak jaśnie piękną, tak skąpo czystą na życie kruche i świat mglisty tak słodko czysty, jak miód przejrzysty. W tej myśli także usta ujrzałeś te, co kochałeś, pocałowałeś. śmiało i lekko tam mnie ukradłeś na ziemie rzucając, i na mnie opadłeś. Chwile po ciele błądziłeś, pieściłeś a potem siebie w nie zanurzyłeś. Przy każdym ruchu w mój oddech patrzyłeś aż jedną krople na ciało spuściłeś łezkę szczęścia, i się obudziłeś. Przykre są sny lecz iście prawdziwe. Marzennie miłe i błogo szczęśliwe Lecz skoro w myśli coś Twojej się stało To poza tą myślą będzie istniało. dn. 30.11.2006r. godzina 22:54 __________________ "(...)Wirowała jak fryga, kiedy właśnie Nami W orki zaczęła ciskać swymi zaklęciami, Które rwały im głowy i łamały kości, A ona zapewniała: Czynię to z miłości" - by Kelly

12-04-2006, 17:54	#29
Lhianann Reputacja: 3 $: 81 293	Pamięc, Serce, Strach Nie czuję…już nie potrafię. A może jeszcze nie potrafię? To już nie to… Radość śpi, znękana po smutnym dniu Chciałabym zapomnieć- nie mogę. Pamięć i serce nie pozwalają. Ta pierwsza zbyt dokładnie podsuwa obrazy. To drugie chodź rozbite w pył, ciągle bije…. I tylko w niebo boje się spojrzeć. Nie chce zobaczyć zimnej czerni. Nie chce widzieć jak spadają By zagubić się i nie odnaleźć Moje ostatnie gwiazdy…. __________________ Candles raise my desire Why I'm so far away No more meaning to my life No more reason to stay...

12-04-2006, 18:00	#30
Lhianann Reputacja: 3 $: 81 293	Bogowie, wiem, że tylko zabawką Marnym pyłem w waszych dłoniach jestem. Pytam tylko Ile jeszcze? Czy skończy się kiedyś miara bólu dla mnie? Czy zdołam dojrzeć chodź skrzydło szczęścia? Trwam w pułapce ciała, pokutując każdym dniem Każdej nocy pytam , każdej nocy błagam. Jak długo jeszcze? Czy miarą ma być moja wytrzymałość? Czy głębia smutku? Jeśli tak, to już niewiele czasu daliście mi już, Bogowie… __________________ Candles raise my desire Why I'm so far away No more meaning to my life No more reason to stay...

Narzędzia wątku
Wersja do druku Wyślij na email
Wygląd
Wygląd liniowy Wygląd mieszany Wygląd wątkowy

11-10-2006, 09:09	#21
Lorn Reputacja: 3 $: 67 576	„Z rozstajów" Chciała wyruszyć wraz z wiosną, Gdy cieplejsza samotność pielgrzyma. Włosy miała już okurzone Z twarzą jak droga wytartą Stopami nie jednej modlitwy. Wbiła krzyżyk rozstajów Na splocie ścieżyn żebrowych, Tak łatwiej bliźniego się żegna. W czerwieni odświętnej koszuli Na wyrost przyciętych chryzantem Złożyła głowę na wietrze I uniósł ją piersi żagiel Niewidzialnym napięty światłem Przez okno zakochane w wolności.

11-15-2006, 08:14	#22
Lorn Reputacja: 3 $: 67 576	„Boże plany” Nie wierzył już w Boże plany (Czas utknął zamknięty w kole) Miał własny z ołowiu odlany W noc suchą na tym łez padole Otworzył swą skroń w stronę ściany Twarz cichą zostawił na stole

11-18-2006, 15:37	#24
Lorn Reputacja: 3 $: 67 576	„Ogień” Wyjmij to ostrze z mej piersi Tam nie ma już nic do przebicia Jest para połamanych dłoni... Jeden nie skończony wiersz... Żyjemy tak trochę z rozpędu Jak wózek przez dziecko popchnięty Ciśnięta przez okno piłka Co zgasła w objęciach tarniny A przecież jest jeszcze ogień By kry pośród żył roztopić Jest żagiew na dłoni wyrosła Niosąca nowy początek Są drwa przez lata zbierane Na zimę ust naszych lub stos Spłonę więc dziś i spłowieję W ogniu Twej obojętności...

11-23-2006, 08:58	#25
Lorn Reputacja: 3 $: 67 576	„Zmagania z czasem” Co z tego że mówisz Słowa nie ciążą na szali Cień zegarów głos wytłumi Nim będziemy doskonali Co z tego że piszesz Atrament utonie w bieli Biel szybko wygniata ciszę Na bezdech i chór anieli Co z tego że jesteś Jesteś?

11-28-2006, 08:50	#26
Lorn Reputacja: 3 $: 67 576	„Z autopsji" Ciągle spadamy - pokalani. W mrok gęstniejący od oddechów Wbijamy ciernie krótkich iskier, Choć każda gasnąc czerń pogłębia. Już sny są tylko w tym kolorze. Dla głów przykutych do dna piekła Są substytuty złotych marzeń - Świat półkolorów w grach półcieni. Tutaj żyjemy - pokąsani, Na wpółświadomi, bez pośpiechu, Spijając z oczu obcych wszystkie Przekleństwa ziemi dla gołębia. Wpatrzonym ślepo w światła morze Zachłanność bielmem świat oblekła, A w gładzi dębu nasze twarze Śnią zimne ognie wewnątrz źrenic.

12-03-2006, 18:44	#28
Lorn Reputacja: 3 $: 67 576	„Marzenie" Marzę by żyć wczoraj, w puchu gęsich skrzydeł Malujących spokój całowaniem wiatru, Gdy w monsunach przemian błyskawicą idę, Wstręt rozdziera świata ran opasły kaptur - Nastraja do tanga swych obmierzłych pieszczot: Drzew zginanych żalem w harmonii szubienic, Żeber wybujałych nad ścierniska brzeszczot. Płynących balonów ciał rzeka się mieni W kosmos rozjarzony duchów stygmatami. Lecz czyja dłoń łechce sznurki za zasłoną? Rwą kajdany gangren narodu szamani Wypalając rany wolnością spaczoną Lub lecząc monument cnót osieroconych. W czasach oswojonych zapachem obłędu Kwitną w obojętność zwłok nieme bastiony, Bez laurów suspense'u i bez happy end'u.

Użytkownicy aktualnie czytający ten wątek: 1 (0 użytkownik i 1 gości)