Francez

Rzeczywisie nie moge sie nie zgodzic, sam pomstowałem na ten element powielany na potęgę, który bardzo psuje w ogolnym rozrachunku samą przyjemnosc czytania. Bo nawet sam Jezus razem z dwunastką wzięty nie zanotwali tylu widomych aktów interwencji bożej w ich żywot, jak sam Reynevan na przestrzeni swojej historii.

 

homeosapiens

Słyszałem rózne opinie, od róznych ludzi, że ta seria jest lepsza od "Wiedźmina". Teraz mówiąc już po doczytaniu części trzeciej (najgorszej i psującej całą trylogię), uważam, iż Sapkowski nie postarał się. Odwołuję co pisałem wcześniej - wtedy byłym w połowie trzeciej części. To się nie liczy . Nie polecam nikomu tej książki - nawet się za nią nie bierzcie. O ile Boży Bojownicy są bardzo ciekawi, to już Lux Perpetua zabija ducha w głównym bohaterze i czytelniku(nie mogłem zasnąć).

 

Francez

No sama prawde prawisz Homeosapiens, ale ja wystąpie z jeszcze bardziej zrzędliwego stanowiska i powiem wiecej: ta cała trylogia nie ma dla mnie wyrażnie rysującej i charakterystycznej cechy jako całoś - po prosty świat jaki przedstawia nie ma naturalnej siły żywotnej, tego tajemniczego pierwiastka odpowiedzialnego za chemię połączeń miedzy wyobraźnią czytelnika a przedstawianą historią. Jeżeli nie jestem w stanie wyczuc takiej siły w tym co czytam, od razu dochodzę do wniosku, żę mam w ręku knot, albo nie do końca dopracowane dzieło. I tak też jest z trylogią.

A poza tym nie mogę zrozumiec całej tej zrzymającej się postawy Reynevana, przedstawionego jako wręcz fanatyczengo apostoła religii po liftingu, zwolennika sub utraque specie - przyjmowania eucharystii pod obiema postaciami. Jak człowiek starający sie o tak drobiazgową i dosłowną interpretacje pisma świętego może zarazem czerpac magiczną moc z inkantacji pogańskich formuł, żeby nie powiedziec nekromanskich. Naturalną koleją rzeczy byłoby gdyby światopoglądowa metamorfoza poszła w kierunku albo religijnej tolerancji (może nawet krańcowego zobojętnienia na sacrum) albo też starania się budowy jakiejs syntetycznej konstrukcji czerpiącej z każdego prądu nauk duchowych po trochu. Wstyd mi nawet trochę za innych, nawet samego Sapka, którzy nie widzą w tym jawnej sprzecznosci i teologicznej niedpouszczalnosci takie zachowania. Nie wiem co chodziło po głowie autorowi gdy postanowił przystac na takie rozwiązanie tego problemu

 

homeosapiens

Nie wiem, czy tutaj akurat jest o co się pieklić. Prawda jest taka, że przywódcy Taboru i Sierotek wiedzieli o jego magicznych zdolnościach i z powodzeniem z nich kożystali. Jeżeli zaś chodzi o samą ideę, to wg mnie przyłączenie się do husytyzmu miało u Reynevana dwia główne przyczyny - oddanie Peterlina dla sprawy (jego śmierś za nią), oraz kwestia podejścia do kleru katolickiego.

 

Midnight

Dawno nikt tu nic nie wrzucil.. Czyzby czytanie wyszlo z mody? Zamkneli biblioteki? Ksiegarnie strawil ogien, a na sieci nie bylo juz e-bookow?...

Coz, jezeli nawet to u mnie jeszcze jakies sie przechowaly


To trylogia autorstwa Elizabeth Moon opowiadajaca historie mlodej wiesniaczki, corki owczarza, ktora wbrew planom ojca dotyczacych jej zamazpojscia ucieka z domu by dolaczyc do kohorty najemnikow ksiecia Phelana.

Opowiada o poczatkach jej kariery wojownika. Treningi, walka, przyjazn. Dziewczyna poznaje smak wygranej i samka porazki. Marzenia powoli staja sie rzeczywistoscia.

Odkrywa przed nami nowe powolanie mlodej Paks. Opuszcza kohorte by po okiem Marszalkow i Paladynow Grida uczyc sie jak zostac jedna z nich. Mianowana na kandydatke do miana Paladynki wyrusza w niebezpieczna podroz w trakcie ktorej maja miejsce wydarzenia, ktore zdawac by sie moglo, na zawsze przekreslaja jej sny o swietlistej zbroi i wspanialym rumaku.


W tej ksiedze wszystko sie zmienia. Wybrana przez bogow, obdarowana niezwykla moca rusza by odnalezc zaginionego nastepce tronu i przywrocic spokoj krainie.


To tyle z tresci. Musze przyznac, ze te trzy tomy wywarly na mnie mocne wrazenie. Od dawna wpajano mi wstret do Paladynow (Pala-Dynow). Historie o ich nieudacznosci zapelnily moj umysl do tego stopnia, ze nigdy nawet nie pomyslalam o zagraniu ta klasa. Teraz, coz.... Nie dosc, ze nie moge sie doczekac odpowiedniej rekrutacji to wrecz idac na skroty wykozystalam historie Paks do sesji Serce Nocy.

 

__________________
Leniwy: człowiek, który nie udaje, że pracuje.

Bombadil

Ja przeczytałem właśnie pierwszą część Trylogii Husyckiej Andrzeja Sapkowskiego-"Narrenturm".

Opowiada ona przygody szlachcica Reinmara z Bielawy dla znajomych Reynevanem zwanym, który poprzez swoją głupote i popędy wplątuje się w bagno o którym nigdy by nie pomyślał zalecając się do mężatej Adelli.

Książkę polecam serdecznie, jak i całą trylogię której nawiasem mówiąc jeszcze nie przeczytałem.

Żegnam i dobrej nocki życze. Jutro wyjeżdżam na ferie, a wy tutaj będziecie sie nudzić w szkole. Haha!

/Radzę zapoznać się z Regulaminem, konkretnie jego trzecim punktem. Post edytowany. Proszę także zwracać większą uwagę na ortografię.

Pozdrawiam
-M-

 

__________________
. -taka kropka pod i

Merenwen

Ja ostatnio przeczytałam niezwykłą książkę Mariusza Wollnego "Kacper Ryx"... Chyba podobnie jak u Sapkowskiego pierwszy tom jakiejś trylogii... Kapcer Ryx - student Uniwersytetu Jagiellońskiego - pomaga rozwiązać zagadkę dwóm możnowładcom.Wartka akcja, tocząca w czasach ostatniego z Jagiellonów, pięknie ukazany jest Kraków, słowem... miodzio! Polecam!

Oprócz tego piękna książka "Wojna Iwana" - dla wszystkich historyków i nie tylko. Książka ukazuje to, co się działo z rosyjskimi żołnierzami, ludnością w dniu 22 czerwca 1941 ale również po wkroczeniu Niemców do ZSRR.
Wstrząsająca książka, ale warto przeczytać.

Pozdrawiam
Merenwen

 

Gadzik

Pragnę w tym miejscu wyrazić swoje ogromne uznanie dla "Gazety Wyborczej" za inicjatywę wydania dzieł zebranych Ryszarda Kapuścińskiego: wybitnego pisarza, reportera, przenikliwego obserwatora rzeczywistości Innych i doświadczonego życiem myśliciela. Ba, mojego Mistrza i przewodnika żywota . "Heban", "Busz po polsku", "Szachinszach", "Wojna futbolowa", "Imperium" (itd.)... Nie umiem czytać tych dzieł inaczej niż z ołówkiem w ręku, zaznaczając najbardziej ujmujące mnie fragmenty i wypisując własne przemyślenia. Bierze się to stąd, że w książkach Kapuścińskiego obok nurtu stricte reporterskiego opisującego wydarzenia rzeczywistości istnieją także pomniejsze strumyczki zawierające prawdy na wskroś uniwersalne o egzystencji jednostki i prawach historii, które z biegiem lat zdają się nabierać coraz pełniejszego wymiaru.

Chapeau bas, Herodocie XX wieku.

 

__________________
"Do cyrku! Do cyrku! Do kina!
Telewizor włączyć - bajka się zaczyna!
Mama w sklepie,tata w barze, syn z pepeszy tnie aż gra!
Na pionierskiej chuście marzeń gwiazdę ma!"

M.M

Ostatnio czytam vademecum maturalne z historii...

Niedawno skończyłem lekturę psychologicznej rozprawy o absurdzie "systemu" autorstwa Clifforda Chase'a. Powieść nazywa się "Oskarżony pluszowy M." i najlepiej obok Kaffki (na której Chase notabene się wzorował) obnaża prawdę o społecznych problemach, głównie z zakresu sądownictwa. Opowieść zabarwiona jest też wątkami filozoficzno-refleksyjnymi. W roli tytułowego oskarżonego obsadzony jest pluszowy miś. Szczerze polecam tą pozycję, choć raczej na jesienne i zimowe, niż wiosenne wieczory Oprócz tego zawsze chętnie wracam do sagi o Mrocznej Wieży Stephena Kinga, która to jest u mnie niekwestionowanym nr.1 jeśli chodzi o powieści w ogóle. Przed "Oskarżonym M." przeczytałem jeszcze "Narrenturm" Sapkowskiego i drugą część trylogii o Księciu Nicości Richarda Bakkera (obie pozycje rzecz jasna polecam).

 

__________________
Najpierw uśmiechy, potem kłamstwa. Dopiero potem kule.
*Babuszki. *Astronom.
(niestety przez chroniczny brak wolnego czasu, przez jakiś czas nie pojawię się na forum)

DogGhost

Ostatnio jeśli chodzi o beletrystykę, to przeczytałem "Empire V" Wiktora Pielewina (wydany przez W.A.B). Ogólnie rzecz biorąc książka ta przedstawia z trochę innej strony wampiry, jako twórców ludzi. Całość stanowi krytykę współczesnego świata i przede wszystkim Rosji - z resztą ostatnią jest to główna domena rosyjskich twórców fantastyki. Jeżeli chcecie przeczytać moją dłuższą recenzję to zapraszam: www.fantasyworld.pl/czytaj.php?i=614&r=5

Poza tym wiedziony pragnieniem bliższego poznania wierzeń dalekowschodnich pochłaniam książki dotyczące buddyzmu zen. Jeśli ktoś lubi paradoksy i coś oryginalnego to polecam książkę "Droga Zen"

 

__________________
"The Way of the Samurai is in desperateness. Ten men or more cannot kill such a man. Common sense will not accomplish great things. Simply become insane and desperate." Yamammoto Tsunetomo, Hagakure