Anthael

Popieram, sam czytam obecnie "Szachinszacha" i muszę stwierdzić, że Kapuściński w swych reportażach świetnie oddaje klimat opisywanego miejsca, nie uciekając się jednocześnie do rozwlekłych opisów otoczenia czy dziesięciu różnych środków stylistycznych w jednym zdaniu prostym. Ze swojej strony mogę polecić "Cesarza" tego samego autora - wprawdzie sam nie czytałem, ale ponoć świetny.

 

Arango

Moda na Kapuścińskiego trwa od mniej więcej roku i nie sądzę by potrwała jeszcze następny.

Podobnie jak z Szymborską po otrzymaniu Nobla, czy Miłoszem po jego śmierci itd.
Czytałem parę jego książek, ale utkwiły mi w pamięci tylko "Podróże z Herodotem" i nie rzuciły mnie na kolana. Ale nie to ładne co ładne, ale to co sie komu podoba.

Ale ja nie o Kapuścińskim chciałem tylko o Careyu.

Edwardzie Careyu i "Domu z obserwatorium".

Nie podejmuję się opisać fabuły, wyręczę się więc fragmentem notki od wydawcy:

"Dom z obserwatorium" jest mroczną opowieścią o człowieku, który kolekcjonuje skrawki życia innych ludzi i tworzy z nich wystawę w piwnicy swojego domu..."

Od siebie dodam tylko jedno : nie ufajcie ludziom w białych rękawiczkach.

 

__________________
Jedyną kompletną rzeczą na tym świecie są kompletni idioci.
Odkąd umarła mądrość błaznów, błazeństwo mędrków wzrosło niepomiernie.
Jak rozśmieszyć Boga ? Opowiedzieć mu o swoich planach.
Sto kamieni w głowie, Oko czarownicy, Deus le volt

Aveane

Aktualnie skończyłem "Pierwsze Prawo Magii" z serii "Miecz Prawdy"
Niestety to była dopiero pierwsza część, więc nie mam porównania do innych części, przez co nie mogę powiedzieć, o czym traktuje cała saga, ponieważ odnoszę wrażenie, że każda książka jest osobną 'przygodą w kampanii'
Jednakże książka wywarła na mnie duże wrażenie. Polecam

Aktualnie czytam "Nigdziebądź" Neila Gaimana. Pokazuje mocno ufantastyczniony świat doczesny. Londyn Pod i Londyn Nad. Londyn Nad to ten niby normalny, a Londyn Pod zamieszkały jest przez dość dziwnych "ludzi", takich jak szczuromówcy. Dość specyficzny humor połączony z ową rzadko spotykaną fantastyką daje bardzo ciekawy efekt.

 

__________________
"Aveane to MÓJ gej, odczepcie się od niego" (Nami)
"A ja wam powiem, że mi Aveane imponuje... Chciałbym być takim forumowym gejem jak on..." (Gadzik)

Jaskier

A ja właśnie skończyłem "Rzeźnie nr. 5, czyli Krucjatę dziecięcą" Kurt'a Vonnegut'a. Opowiada o człowieku zagubionym w czasie, który przeżył wiele nieszczęść. Ogólnie jego życie jest porażką, ale Jest jakby obserwatorem tego co się dzieje.

 

__________________
Czyńmy dobro! ^^

Thanthien Deadwhite

Ja jestem w trakcie czytania "Inwazji" Deana Koontz'a.

Książka pisana naprawdę ciekawym językiem, obfitującym w szerokie, szczegółowe opisy, które czyta się naprawdę dobrze.
Dzieło ukazuje świat zamieszkany przez zwykłych ludzi, a także gobliny (tak przynajmniej nazywa je główny bohater). Stwory owe, karmią się bólem i cieprieniem ludzi. Ukrywają się pod iluzoryczną maską przedstawiającą człowieka. "Maska" ta nie jest wykrywalna przez zwykłych ludzi...

Na szczęście niektórzy ludzie potrafią maskę goblinów przejrzeć...

Polecam!

 

__________________
"Ludzie albo w coś wierzą bo chcą aby było to prawda, albo boją się, że to prawda"
"Najlepsze intencje mogą spowodować największe szkody"
gg:4546332

julekpb

Ostatnio przeczytałem "Wody Głębokiej jak Niebo" Anny Brzezińskiej.

Nie jest to jednolita książka, a zbiór opowiadań (siedmiu, mówiąc konkretnie), które rozgrywają się w jednej krainie bądź jej okolicach, za to w różnym czasie.
Nie czytałem innych książek autorki, ale jej styl mnie nie zachwycił, choć oczywiście jest co najmniej dobry. Jednak nie styl zadecydował o tym, że książka spodobała mi się wprost szalenie. W takim razie co? Klimat. Klimat, którym przesiąknięta jest każda strona zbiorku i który mi niezwykle odpowiada.
Sama kraina, Półwysep, bardzo przypomina renesansowe Włochy, z czym nie kryje się autorka - nawet nazwy i imiona są włoskie (Isola di Tutti Venti itp.). A jako że Włochami i Francją jestem zafascynowany, przypadło mi to do gustu. Jednak poza realiami historycznymi, mamy tu do czynienia z wielkimi magami pętającymi demony i tworzącymi z nich różne rzeczy - od latarni, czy krzaków róż, po całe, wspaniałe miasta. Kiedy jednak pokolenia przemijają, wizerunek krainy stopniowo ulega wielkim zmianom związanym choćby z nową religią.

Jako, że opowiadania ułożone są chronologicznie, łatwo możemy zaobserwować te zmiany. Co może nawet ciekawsze, w każdym opowiadaniu występują nawiązania do postaci z poprzednich - jako wpisanych w tradycje, czy legendy. Widzimy, jak z biegiem lat pamięć o nich ulega zmianom, aż w końcu bohaterowie opowieści nie przypominają prawie wcale osób, którymi były w rzeczywistości.

Może na tym zakończę swój opis książki. Dodam jeszcze, że mnie osobiście najbardziej podobały się opowiadania: Róże dla Sirocco, Zaćmienie Serca oraz Śmierć Czarnoksiężnika.

Naprawdę polecam, jako wspaniałe przeżycie artystyczne. (Nie językowe, jak mówiłem, ale artystyczne. Myślę, że to odpowiednie słowo.)

 

__________________
"Au-delà du silence
Immense
J’entends les démons criés..."
Graal, la Legende Musicale

Zak

Ja ostatnio przeczytałem "Sprawiedliwość Owiec". Jak dla mnie świetna książka, polecam ją wszystkim, a w szczegulności fanów "Folwarku Zwierzęcego" .

Nie wiedziałem jak wam przedstawić oczym jest książka, żeby za dużo nie zdradzić więc dam wam jedną z recenzji, którą przeczytałem w gazecie

George Glenn był dobrym pasterzem. Trochę dziwakiem i odludkiem, dla którego własne stadko było ciekawszym towarzystwem niż ludzie. Niestety, już na początku opisywanej powieści, George Glenn był martwy. Jego owce znalazły go leżącego na pastwisku, ze szpadlem w brzuchu. Niedługo później George’a znaleźli ludzie i już na pierwszych stronach powieści okazało się, że nie przepadający za towarzystwem pasterz mógł mieć więcej wrogów, niż mogłoby się z początku wydawać…

Gorąco polecam tą książkę

 

__________________
Burn Down Babilon!
Wyprawa po chwałę , Polowanie na smoki