fleischman

Pare postów poleciało do kosza...
Przestańcie offTopować...

 

__________________

Lista zakończonych sesji
I Ty możesz być na tej liście!

Raistlin

Zemna to roznie bywalo,pamietam moja pierwsza sesje MG dal mi kartke z okolo 20 pytaniami w stylu co lubi twoja postac czego nielubi jak zachowuje sie w danych sytuacjach itd, przypominam tu ze w rpg bylam calkiem zielona, ale postanowilam najlepiej jak umiem opisac postac ktora nigdy niegralam, po ponad pol roku grania luknelam co ja tam za bzdury wypisalam , odziwo wszystko zgadzalo sie , az bylam w szoku. Innym zas razem MG twozyl mi postac przez okolo 10 minut, polegalo to na szybkich wyzutach koscmi, niewiedzialam nawet jak mam na imie, niewspominajac juz ze o swiecie tez nic niewiedzialam,bylam bardzo zdegustowana gdy chwilke przed sesja to inny gracz opowiedzial mi co moja postac robi w danym miejscu, kim jest i co sie wydazylo. Najsmieszniejsze jest to ze MG mial domnie pretensje po sesji ze niezagralam ta postacia jak on chcial, i jak wedlug niego mialam grac. Dlamnie to byl szczyt bezczelnosci.
(sorki za orty)

 

__________________
Wszystko ma swoje apogeum a potem zanika...

Milly

No i tak sie zdarza. Ale to tylko dowodzi temu, że trzeba zmienić MG. Bo rozumiem przedyskutować z MG zachowanie postaci, wytłumaczyć mu jak chciałoby się prowadzić taką postać, a ewentualnie po jego uwagach zmodyfikowac ją. Ale nie żeby od razu MG mówił Ci co masz robić.
Chyba, że za pierwszym razem odgrywałaś postać zupełnie nie tak, jak to wynikało z Twojej karty postaci, np. grając magiem rzucałaś sie na wszystkich z mieczem, czy grając elfem zachowywalaś się jak krasnolud... To już inna sprawa

Wg mnie zanim ktoś nowy przyłączy się do gry, powinno się jedną sesję poświęcić na wspólne robienie z nim postaci, tłumaczenie o co chodzi w systemie i pomaganie mu w wyborze odpowiednich postaci. Ja przynajmniej zawsze się obracałam wśród takich ludzi, którzy to robili :P

 

__________________
– Chciałem powiedzieć (...) że na tym świecie jest chyba coś, dla czego warto żyć.
Śmierć zastanowił się przez chwilę.
KOTY, stwierdził w końcu. KOTY SĄ MIŁE.
T. Pratchett Czarodzicielstwo

Sayane

Zgadzam się z Milly. Gdy ja grałam średnio schodziła godzina na robienie postaci dla jednego gracza, po czym jeszcze z pół myslenia o historii i zachowaniu (ew wprowadzanie w swiat, jesli gracz byl zielony). A na kazdej sesji jakaś godzinka na 'dorobienie' postaci - podniesienie poziomy, przedyskutowaniu z MG roznych spraw i sprawek, itp. Ogolnie mialam sesje raczej na odgrywanie nastawione więc 'historyczna' część była dość rozbudowana.

Raistlin, współczuję brzydkiego początku

 

__________________
"W wirtualnym świecie szukamy tego, co dostawaliśmy przez setki lat od najbliższych – bliskości”

Milly

No dobra, to ja też dorzucę historię mojej postaci. Na dodatek to historia dwupokoleniowa, bo najpierw była właściwa historia, a potem historia rodziców mojej postaci. To całkiem ładne dwa opowiadanka, ale podam je w skrócie, żeby się nie rozpisywać. System: Wilkołak: Apokalipsa (nie pytajcie dlaczego tak mnie naszło na Wilkołaka Po prostu )

Jeeeny, właśnie sobie uzmyslowiłam jaka moja postać już stara jest

11 października 1972r. Michael Howard, student Akademii filmowej zobaczył po raz pierwszy kobietę, która stała się jego największą miłością i zgubą jednocześnie. Vanessa Woofer rzeczywiście byla osobą, ktora odzwierciedlała wszelkie jego marzenia. Miała tylko jedną "wadę", o której Michael nigdy się nie dowiedział. Była wilkołakiem z plemienia Czarnych Furii. Miała też starszą siostrę, Sylvię, która była zagorzałą feministką i nienawidziła mężczyzn...
Po kilku perypetiach Michaelowi wreszcie udało się podbić serce Vanessy, mimo iz jej siostra bardzo się temu sprzeciwiała. Romans ten był gorący i pełen emocji. Michael nie rozumiał dlaczego Vanessa tak uparcie jest posłuszna siostrze i dlaczego bardzo często znika na kilka czy kilkanascie dni. Nigdy nie chciała rozmawiać o tym i zawsze kłócili się z tego powodu. W rzeczywistości Vanessa była wysyłana razem z watahą do misji przeciwko Żmijowi i nie mogła mu zdradzić co robi.
Po ponad roku ich związku okazalo się, ze Vanessa jest w ciąży. Michael w pierwszym odruchu spanikował i nie chciał tego dziecka. Pokłócili się wtedy strasznie i Vanessa uciakła od niego. Pełen żalu i skruchy szukał jej przez trzy miesiące, ale nie mógł znaleźć. Wreszcie odnalazł ją, pogodzili się i oczekiwali na dziecko. Niestety tuż przed wyznaczonym terminem zdarzył się wypadek. Nieszczęśliwym splotem okoliczności, w styczniu 1974r. Vanessa znalazła się w środku walki z Tancerzami i odniosła powazne obrażenia. Lekarze zdążyli uratowac dziecko, Vanessa zmarła.
Tym dzieckiem była moja postać.
Michael nie rozumiejąc śmierci Vanessy załamał się. Sylvia próbowała odebrać mu dziecko, ale udało mu się uciec z małą Lindą. Mimo iż czuł odrazę do swojej córki i winił ją niepojętym sposobem za śmierć Vanessy, to jednak nie pozwolił, żeby ta kobieta, którą winił w jeszcze większym stopniu, zabrała mu ją.
Postanowił, że znajdzie dziecku odpowiedni dom i matkę, która będzie je kochać. Poznał piękną i bogatą kobietę - Jane Griffiths. Nie będąc z nią na tyle długo, żeby dobrze ją poznać, stwierdził, że bedzie odpowiednia matką dla Lindy. Pewnego dnia zostawił niemowlę u Jane i zniknął. Nigdy wiecej się już nie pojawił.
Jane zaadoptowała małą. Sama nie wiedziała dlaczego, po prostu to zrobiła.Potem poznała Andrew'a, pobrali się i on również zgodził sie ją adoptować. Mimo wszystko pragnęłi mieć swoje wlasne dziecko. Gdy Linda miała pięć lat na świat przyszedł mały Carl.
Od tamtej pory przybrani rodzice całą swoją uwagę poświęcali tylko Carlowi. Linda czuła się jak niechciane dziecko. Nie wiedziała, że jest adoptowana. Kiedy Carl miał 7 lat wpadł pod samochód i zapadł w spiączkę. Lindą nikt się nie interesował, była pozostawiona sama sobie i musiała sama się o siebie troszczyć. Po jakimś czasie Carl odzyskał świadomość i rodzice popadli w euforię. Rozpieszczali małego jak się dało a on nauczył się to wykorzystywać. Linda znowu stała na przegranej pozycji, do tego wiek dojrzewania sprawił, że zaczęła notorycznie kłócić się z rodzicami. Apogeum przyszło, kiedy uciekła z domu mając 16 lat, kiedy po jednej z wielkich kłótni Jane wykrzyczała jej w twarz, że jest porzuconą przybłędą, której nie chciał nawet własny ojciec. Do domu przyprowadziła ją policja, a Jane nigdy się już do niej nie odezwała. Kiedy uzyskała pełnoletność przybrani rodzice kupili jej mieszkanie i opłacili studia. Więcej nie chciała ich widzieć. Wtedy też przeszła swoją pierwszą przemianę i rodzinę, której nigdy nie miała zastąpił jej szczep, a matkę jej ukochana mentorka Klara

Kilka ciekawostek
Jane okazała się magiem, do tego fanatyczką, która chciała zetrzeć wilkołaki z powierzchni ziemi. Moja Linda spotkała ją pierwszy raz po kilku latach, kiedy to Jane porwała ją na dzień przed ślubem (swoją droga moja postać będąca wilkołakiem związała się z kotołakiem Burzliwy romans, na dodatek do ślubu nigdy nie doszło )

Carl natomiast wyrósł na szalenie inteligentnego agenta Żmija, na dodatek uwiódł podopieczną mojej postaci, prawie doprowadził do jej śmierci i bruździł jak się dało. No i zawsze miał swój słodki uśmiech na twarzy i był fałszywie milutki... Bleh...

Nigdy Linda nie dowiedziała się kim byli jej prawdziwi rodzice, chociaż długo szukała

Linda dorobiła się piatej rangi (!!!) - czyli megawysokiej, wyżej jest tylko kilkoro wilkołaków. Założyła własny szczep, przewodziła własnemu Caernowi i była najwspanialsza postacią, jaką kiedykolwiek miałam Łezka w oku...

 

__________________
– Chciałem powiedzieć (...) że na tym świecie jest chyba coś, dla czego warto żyć.
Śmierć zastanowił się przez chwilę.
KOTY, stwierdził w końcu. KOTY SĄ MIŁE.
T. Pratchett Czarodzicielstwo

Raistlin

Niechodzilo tu oto ze zle odgrywalam postac z karty,zreszta niemialam nawet czasu zeby zapoznac sie dokladnie z karta, gralam magiem traczej z mieczem niewyskakiwalam (system Aphalon, tak apropo) Poprostu jak MG niema chwili czasu zeby porozmawiac z graczem o postaci , czego odniej oczekuje itd to niema prawa miec puzniej jakichkolwiek pretensji. I przez to wychodza puzniej na sesjach zamuly.

 

__________________
Wszystko ma swoje apogeum a potem zanika...

Sayane

Raistlin, wlasnie o MG mi szło. MG ktory prowadzi sesje pod siebie a nie graczy, nie potrafi byc elastyczny w stosunku do ich pomyslow, i jeszcze ma pretensje, ze gracze nie grają tak jak on sobie wymyslil to zły MG. Przygoda to nie ksiazka, nie mozna ustawic zachowania graczy wg swojego widzimisie.

 

__________________
"W wirtualnym świecie szukamy tego, co dostawaliśmy przez setki lat od najbliższych – bliskości”

Hood

Tja... Historia i storytelling ro podstawa. Bez historii ciężko jest poczuć postać od pierwszej przygody (choć nie mówię, że to niemożliwe). A potem przecież i tak może się okazać, że postać się przemieni, albo część historii - którą postać znała - jest inna niż było na prawdę

Ja znam 2 szkoły prowadzenia.
Szkoła 1: przewidzieć zachowania graczy, zrobić przygodę pod graczy i bawić się wraz z nimi.
Szkoła 2: zrobić przygodę ot, tak po prostu, niezależnie od postaci graczy, a potem zobaczyć jak się w ty odnajdą. Wszak świat się nie olgąda na żyjących w nim ludzi...

Ale najlepszym chyba wyjściem jest połączyć jedno i drugie przeplatając ze sobą owe pomysły

Milly Bardzo spodobała mi się historia Twojej postaci. Jest ciekawa, nibanalna i zagmatwana, jak na bohatekę przystało A co się stało z mężem Jane?

 

__________________
My blade's made of hate
My armor's from pride
The storm fires of anger
Rage within my heart

Sayane

Hood, zapomnialeś o trzeciej, złej szkole: zrobic przygode pod siebie i zmuszac graczy, zeby zachowywali sie zgodnie ze scenariuszem

Milly zazdroszcze takiej postaci - wysoko rozwiniętej i z historią, ktora ma wpływ - jak zrozumialam ? - bezposredni na grę. Ty prowadzilas BN czy MG?

 

__________________
"W wirtualnym świecie szukamy tego, co dostawaliśmy przez setki lat od najbliższych – bliskości”

Hood

Gdybym siebie nie znał, pomyślałbym, że to żaluzja jakaś, wiesz Say?

Mam jeszcze jedno pytanie do MILLY jak układało się Lindzie z Sylwią (jeśli wogóle ją spotkała)? <-- no co, zaciekawiła mnie ta historia...

 

__________________
My blade's made of hate
My armor's from pride
The storm fires of anger
Rage within my heart