ogOr

Admed miał dziwny sen. Śniła mu sie kolekconerka. Która ciągle powtarzała "Głupcze czemu marnujesz czas na sen!! wstan i udaj sie do Wielkiego Południowego Portu w Menalass. Odnajdz tam człowieka zwanego Zającem. Popros go o w moje imię w imię Bóstwa które przegrało ale powróciło aby odmienić pokój o trzeci klucz. Gdy odmówi zabij go. Udaj się do Świątyni w mieście szczurów i tam dopełnij rytuały przejścia. I zabierz ze soba swoich toważyszy. To twoja naważniejsza misja!!!" Nie mugł tego znieśc ani chwili dłużej."Niee!! odejdz!!" krzykną poczym wstał zlany potem. Był jak w transie.... Musiał iśc...

 

__________________
Dibs & laska - prawdziwy świat - prawdziwa muza


dibslaska.cba.pl

Kościej

-Ja jestem Edward Hikikashi. Siódmy Mistrz.- Mruknął Edward i rozejrzał się po pomieszczeniu. Przegniła podłoga, zaśniedziałe metalowe schody prowazące na górę. Schował rapier trzymany w ręku i podszedł do schodów. W połowie ich wysokości szepnął tylko:
-Ciekawe, ale...-

 

__________________
ZA KAŻDYM RAZEM KIEDY PISZESZ GŁUPIE POSTY BÓG ZABIJA KOTKA!

Discordia

Lhanni drgnęł nerwowo, gdy Admed krzyknął.
- Siadaj, pobudzisz wszystkich w promieniu 4 przecznic.- Podniosła się i przytaszczyła wiadro z progu i postawiła przed nim. Położyła mu dłoń na ramieniu i lekko zwiększyła nacisk.- Siadaj i pij, bo potem już nie będzie okazji. Zaraz wyruszymy w drogę.- Dodała po chwili.
Podniosła z podłogi pelerynę i, otrzepując ją, spojrzała na Edwarda.
- Co jest takie ciekawe?

 

__________________
I knew a man who once said: "Death smiles at us all. All a man can do is smile back."
"Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną." Ps 23, 4

Kościej

-Nie ważne ale... to miejsce, to miejsce... ech. Nie ważne. Pewnie i tak mi się tylko wydaje...- Odpowiedział.

 

__________________
ZA KAŻDYM RAZEM KIEDY PISZESZ GŁUPIE POSTY BÓG ZABIJA KOTKA!

Discordia

- To miejsce kiedyś żyło. W tym miejscu przechadzało się życie.- Lhanni rozglądała się dookoła.- Potem ten dom nawiedziła śmierć.- Jej wzrok zakryła mgła wspomnień.- Teraz jest tu tylko rozkład i zgnilizna.- Okryła się płaszczem a wzrok jej nagle stwardniał. Błękit oczu przypominał błękit lodowca.- Teraz nic tu nie ma i nawet nie można tego nazwać "domem".
Ruszyła do wyjścia i stanęła w progu.
- Świta. Wschodzi słońce czerwone jak krew.- Odwróciła się do mężczyzn w pomieszczeniu i uśmiechnęła. Jednak jej oczy pozostały równie zikmne jak przedtem.- Chodźmy. Obowiązki czekają.

 

__________________
I knew a man who once said: "Death smiles at us all. All a man can do is smile back."
"Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną." Ps 23, 4

Kościej

Edward wstał.
-Ten dom... jego szczątki nadal są żywe. Drzemie w nich coś co znam... widziałem to kiedyś... dawno temu, wielka bitwa... nie umiem tego nazwać. Muszę z tąd wyjść... teraz!!!!! Ten dom... doprowadza mnie... do... szału!!!!-
Mężczyzna wybiegł przed budynek trzymając się z głowę.

 

__________________
ZA KAŻDYM RAZEM KIEDY PISZESZ GŁUPIE POSTY BÓG ZABIJA KOTKA!

ogOr

Admed wstał. Widział jak z pospiechem jego towarzysze wychodzą. -Co sie stało ?? - powiedział w myślach... Sam wyszedł z tych ruin. Tak to już nie przypominało domu, może kiedyś to było domem ale teraz to tylko szare mury, spróchniałe drewno... - Idźmy stad. To miejsce jest jakieś dziwne... powiedział po czym wyszedł z domu...

 

__________________
Dibs & laska - prawdziwy świat - prawdziwa muza


dibslaska.cba.pl

Discordia

Lhanni uśmiechnęła się do siebie ze smutkiem. "Tak, to dziwne miejsce." Przejechała dłonią po framudze i, przeszedłszy przez ogród, położyła dłoń na klamce furtki. Spojrzała na Edwarda i Admeda.
- Edwardzie, musimy iść do Menalass. Tylko, że ja nie mam pojęcia jak tam dojść.- Rozłożyła bezradnie ręce i uśmiechnęła się wymuszenie.- Słyszałam o tym porcie, ale nigdy tam nie byłam. Pochodzę z gór i najdalej na południe doszłam tutaj.
Skupiła się na mężczyznach obok niej. Jej oczy spokojnie przechodziły od jednego do drugiego.
- Czy któryś z was wie jak tam dojść?

 

__________________
I knew a man who once said: "Death smiles at us all. All a man can do is smile back."
"Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną." Ps 23, 4

Kościej

Edward klęczał przd domem, z twarzą ukrytą w dłoniach. Wyglądało to jakby plakał. Jednak wszedł on tylko w pewnego rodzaju trans. Magia przysięgi i domu ścierały się teraz w jego umyśle, a przed oczyma przelatywały mu obrazy. Widział swoje dzieciństwo, młodość, ludzi którym pomagał, mapy, plany, sale wypełnione skarbami, drogę do Menalass, własną śmierć...
-Droga do Menalass?- Zapytał Edward samego siebie.- Przecierz nigdy tam nie byłem. Jak to możliwe że to widzę?- Nagle przed oczyma przeleciał mu kolejny obraz.

Stał na drodze. Obok z ziemi podnosił się ztaruszek w płaszczu do ziemi.
-Dziękuję ci. Nawet jeżeli to tak mało znaczy. Chciałbym ci w nagrodę podarować tę broń. Uważaj. To potężny oręż, nawet jeżeli nie wygląda na taki.- Starzec wręczył Edwardowi podłużny pakunek, owinięty w skórę.- Pozwól że ruszę dalej swoją drogą. Chyba że chcesz zabrać się ze mną. Idę do portu w Menalass. W tamta stronę...-

Edward zerwał się na nogi.
-WIEM!!!- Krzyknął. Wbiegł spowrotem do domu, a potem po schodach na górę. Tutaj czuł się trochę lepiej. W zapadłym dachu ziała czernią spora dziura, przez którą widać było niebo pełne gwiazd. Edward skoczył i usiadł na dachu zamykając oczy. Po czwili otworzył je i spojrzał w cztery strony świata.
-Idźmy na południe!- Szepnął

 

__________________
ZA KAŻDYM RAZEM KIEDY PISZESZ GŁUPIE POSTY BÓG ZABIJA KOTKA!