Buaszeyos

 

AC.

[Trochę mały ten update, ale jestem zajęty do jutra; niedługo wrócimy do zwykłej szybkości - widzę, że wielu graczy wyjeżdża w zimnicę i deszcz teraz ]

Tomek, Duck:
Pokazał na mapie, że jesteście na północ od południowej komnaty... w tym momencie nastąpił olbrzymi wstrząs, chwilę później nadszedł ryk jakby miliona potępionych dusz z najdalszych czeluści piekła. Jaskinia zaczęła się walić. Istota przed wami spytała się szybko Przenosicie się ze mną? i otworzył czerwony portal, w którym zniknął. Możecie też biec na południe... aż tak to się wszystko nie wali.

Wesoła Drużyna:
W końcu dotarliście do końca korytarza. Jesteście na jakiejś całkiem sporej półce (w prawo i lewo przy ścianie ciągnie się na około 10m; w stronę krawędzi od ściany macie 5m). Wiatry tu są różne - w powietrzu unosi się piasek, tworzą się wiry, co jakiś czas tworzą się huraganowe wiatry, które mogą was unieść i przenieść jak liście. Sufit, podłoga i nawet inne ściany niż ta przy której jesteście są niewidoczne. Wygląda to na ślepy zaułek... z prawej słychać coś jakby ktoś... ciężko sapał...

 

t0m3ek

Ja tam idę za nim, nie wiem jak Ty. - powiedział do Mutera i kazał słudze iść przodem po czym sam wskoczył do portalu.

 

Pavciooo

 

Duck

- Nie mam zamiaru tu zastawać odrzekł Tomkowi i zaraz za nim wskoczył do portalu

Mówiłem to już AC ale napisze jeszcze reszcie, wyjeżdżam i nie będzie mnie do ok. 13 lipca

 

Tevery Best

 

__________________
"When life gives you crap, make Crap Golems"

Buaszeyos

Tak, chodźmy sprawdzić.Nie ma sensu wracać teraz, zawsze można wrócić później.


Piszę z Gdańska, dorwałem neta ;]

 

AC.

Tomek, Muter:
Wskoczyliście w portal za istotą ognia. W środku jednak coś się stało. Zazwyczaj jest tak, że podróż trwa sekundę - w ciągu tego czasu przez ułamek sekundy widoczny jest świetlisty tunel nieskończenie długi. Tu jednak na moment zatrzymaliście się, zobaczyliście przez moment Busha w klatce na wysepce w świetlistej przestrzeni. I coś jeszcze... coś co nie było ani zbiorowiskiem robactwa ani sferalnymi, kolorowymi bańkami... coś co było równocześnie tym i tym i żadnym z nich. Poczuliście jak zostaliście zepchnięci z trasy w czasie lecz nie w przestrzeni. Tomek wyszedł z portalu chwilę po nowo poznanym, lecz Muter tam został. [Muter wyjdzie w pobliżu Tomka gdy będzie chciał]

Tomek:
Po drugiej zobaczyłeś pałac w stylu hinduskim ze złota na kamiennej wysepce otoczonej lawą. Stoisz przy olbrzymich drzwiach. Ifryt pyta się ciebie co się stało z twoim kolegą. W tym momencie z jednego z okien wychyla się ludzka głowa w hełmie i oznajmia, żebyście spadali. Rozwścieczony ifryt wysłał na niego kulę ognia, którą tamten zablokował tarczą. Śmieję się i mówi wam, że jesteście dupki. Drzwi do pałacu są wykonane ze złota i drewna, nie otwierają się, gdy ifryt dał jakieś hasło.

Reszta:
Zastanawiając się co dalej zrobić zupełnie zapomnieliście o głowicy, którą zostawiliście za plecami. Miała wybuchnąć trochę wcześniej... i może zresztą tak było, ale dopiero teraz poczuliście falę uderzeniową. Bush i Clint przewrócili się i przeturlali do krawędzi... Grigorij jednak zdołał złapać Clinta... Bush spadł... Pavciooo szybko podbiegł, żeby zobaczyć gdzie jest Bush, ale nie zobaczył go już. Kawałki pułki po bokach oderwały się, cokolwiek wydawało te odgłosy teraz jest bliżej... za chwilę to zobaczycie...

Bush:
Leciałeś dobrą godzinę nim spadłeś do niebieskiego portalu. Chwilę później wylądowałeś... jesteś w złotej klatce, obok ciebie jest... właściwie nie wiesz co to, słyszysz to... mówi w zrozumiałem dla ciebie języku, ale czujesz, że to jest człowiek. Ktoś żywy! I na dodatek niewidzialny. Wszystko co się dzieje jest tylko preludium. W życiu jest wiele prologów i epilogów, czasem dzieją się w jednym czasie. Przed twymi oczami. Związek dusz - to jest odpowiedź na frapujące mnie pytania. Ludzie są ciągle tacy sami jednak inni. Istnieje miłość. Człowiek czuje ją do jednej osoby, ale co jeśli ta jedna osoba nie jest jedna tak naprawdę? Jeśli tych osób jest kilka, kilkanaście, kilkaset? Teoria multiświatu zakłada, że w każdej równoległej rzeczywistości jest nasz sobowtór taki sam, a jednak różny. A jeśli multiświat już istnieje w jednym świecie? Czy to zrządzenie losu, że wszystko jest do czegoś podobne? Zaczynając na ziarenkach piasku przez płomienie ognia, krople wody i siłę wiatru, a kończąc na człowieku i być może duszy wiekuistej w nim zawartej. Wszystko ma swoje repliki, kopie, sobowtóry. Nie są oni jednak tworzeni w różnych światach mitycznego multiświata, a tu. W tym świecie, w którym żyje większość ludzi. Nie pochodzą oni często z jednego czasu, ale ich życia czasem się nakładają. Powstają paradoksy - powstaje nadrealność. Jedyne co odróżnia ludzi, co jest największym wyznacznikiem indywidualności to szaleństwo. Tylko szaleństwo jednostek jest kopiowalne, a jednocześnie jest jedyne i niepowtarzalne. Czy jesteś wystarczająco zwariowany, aby to zrozumieć? Głos należący zapewne do starca umilkł.

 

Tevery Best

 

__________________
"When life gives you crap, make Crap Golems"

t0m3ek

- Nie wiem co się z nim stało, podróż była jakaś, dziwna. To twój pałac? - zapytał przyglądając się budowli.
- Co to za człowiek? Chyba się nie obrazisz jak rozkażę słudze go zabić? - Machnął dłonią by ten strzelił w człowieka.