wojto16

- Olbrzymie jaszczurki żyją na bagnach. Najbliższe bagna są w okolicy Lorien. Co do listu...
Odskoczył od podchodzącej do niego Iren i wyciągnął list. Przełamał pieczęć i zaczął czytać:
Posłaniec zjawi się jutro w Village. Znajdź kilku śmieci którzy wykonają za ciebie brudną robotę. Nie będziesz się musiał o nich martwić, bo zabiją ich elfy.
- Nie ma podpisu. Ciekawe co to za śmiecie którzy zabili - tu zamilkł kiedy na was spojrzał - posłańca?

 

Nami

Wściekła dziewczyna stanęła na wprost niego i zacisnęła pięści ze złości.
- Mówiłam, że to od Babci! - burknęła do blondyna i złożyła ręce na piersi.
Cała naburmuszona słuchała tego co wyczytaj mężczyzna.
- Ej, na mnie nie patrz, ja nie jestem kretynką! Nikogo nie zabiłam, bo jakiś palant mi wmówił, że ma złotego ptaszka! - odrzekła pełna złości odwracając twarz w drugą stronę.

 

__________________
"Nie w ilości tkwi sens, a treści wypowiedzi. Możesz mówić i 2 godziny, ale to bezsensu." by Nami

Chora -_-

Kokesz

Albert zaczął się śmiać. Wstał i poklepał Halberta.
- No to masz pecha, bo wydaje mi się, że ty sie zaliczasz do tych śmieci. Z całym szacunkiem oczywiście. - Powiedział i ponownie usiadł na krześle.

 

__________________
Nic nie zostanie zapomniane,

Nic nie zostanie wybaczone.
Księga Żalu I,1

MrYasiuPL

-Wiedziałeś że Ali Baba był elfem? Pewnie wysłannikiem...
Wybiega nagle z domu bierze garść liści i patyk wbiega spowrotem i patrzy się na towarzyszy z szaleństwem w oczach. Łamie patyk rzuca liście na ziemię. Mamrocze jakieś słowa rzucając czar kuglarstwo. Wyjmuje sobie z ucha bełt do kuszy i rzuca nim w ścianę na której chwilę przed tym pojawia się czerwona plama. Unosi w powietrze stół i uderza nim w podłogę zostawiając wgniecenie. Upada na ziemię dygoczac i krzycząc. Po 30 sekundach podnosi się.
-Och, wybaczcie... masz pewną... hmmm?... chorobę....nie! To od przedawkowania kwaśnego liścia! Pomaga na ból ale czasem daje dziwne efekty....
Siada na podłodze.

 

wojto16

-Myślę, że straciliśmy już dość czasu. Spotkajmy się przy północnej bramie. Załatwię wam konie i jakąś mapę. Proponuję wam udać się do Lorien.
Powiedziawszy to wyszedł z domu burmistrza i ruszył drogą na północ.

 

MrYasiuPL

-Zbierajcie się i bierzcie od tego truposza co się da. Ja już idę do bramy bo mam to co trzeba. Lepiej zaufać temu gościowi.
Zakłada plecak i bierze małego łyczka z manierki. Wychodzi zmierzając do bramy.

 

Kokesz

Alfred siedział na krześle i brzdękał na lutni. Jeśli zabili posłańca elfów, to faktycznie był to problem. Dla samego Alberta problemem było to, że nikt pewnie nie uwierzy, że nie ma on nic wspólnego z zabiciem Alego.

- Nie wiem czy ufać temu młodzieńcowi, ale fakt faktem niedługo może być tu nie bezpiecznie. - Powiedział nie przerywając gry na lutni. - Ja idę do tej bramy i tak nie mam innej koncepcji. - Stwierdził, wstał i poszedł w stronę północnej bramy. Cała ta sprawa wydawał się bardzo zawiła. Nie wiadomo komu wierzyć. Nie wiadomo czego się spodziewać po cały tym towarzystwie.

 

__________________
Nic nie zostanie zapomniane,

Nic nie zostanie wybaczone.
Księga Żalu I,1

Nami

Dziewczyna stała chwilę naburmuszona i strasznie wściekła. Nienawidziła jak ktoś był nad nią górą. Po chwili wszyscy zaczęli wychodzić.
- Ej, a wy dokąd? - spojrzała jak pierwsza osoba wychodzi.
Zaraz po niej grajek wstał z krzesła i też pokierował się w stronę wyjścia.
Iren pomyślała, że głupio teraz byłoby zostać samej. Tym bardziej, że nadal ma schowany w bucie dziwny amulet.
- Yh. Ej Ty, lutniarz! Poczekałbyś na mnie! - przez chwile zastanawiała się czy aby na pewno wybrała dobre towarzystwo.
"Małe, grube i śmierdzące, ale wydaje się sympatycznym, małym, grubym i śmierdzącym" - celowo powtórzyła dwa razy, jaki on jest.
- Ładnie fałszujesz na tym badziewiu - rzekła idąc obok niego, chcąc być miłą, jednak po chwili złapała się za usta zatykając je
"Ja to zawsze coś palne."

 

__________________
"Nie w ilości tkwi sens, a treści wypowiedzi. Możesz mówić i 2 godziny, ale to bezsensu." by Nami

Chora -_-

Kokesz

Słysząc słowa Iren Alfred zatrzymał się. Odwrócił się w stronę kobiety i zmierzył ją gniewnym wzrokiem. Wiele razy słyszał obelgi. Wiele razy źle o nim mówiono. Jednak o lutni nikt sie tak jeszcze nie wypowiedział. Alfred kochał ten instrument. Kiedyś należał do jego dziadka, który był i jest jego wzorem.

- Jak śmiesz tak mówić o mojej lutni. - Jego twarz stała się czerwona ze złości. - Wiem, że tacy jak ty znają się na muzyce jak rzeźnik na klejnotach. Jednakże ty przesadziłaś. Cofnij to! - Gniew Alfreda rósł z każdą chwilą.

 

__________________
Nic nie zostanie zapomniane,

Nic nie zostanie wybaczone.
Księga Żalu I,1

Nami

- Ymm, ten no...badziewiu? Chciałam powiedzieć Botdrzewiu! che che, to taki instrument z drewna, u mnie w rodzinie tak się na to mówiło, bo nie znało się wtedy tak dobrze na muzyce! che che. - dziewczyna próbowała wszystko przekręcić by wyszło na jej.
"Przeklęty język!" - pomyślała
- Ale od dziecka lubiłam słuchać gry na "Botdrzewiu". Taak, mój dziadek na nim grał. Mówiłam Ci kiedyś? Oh, wybacz, nawet się nie przedstawiłam! Iren - podała mu dłoń po czym dodała
- Wspaniały instrument! Wrzeźbiony z dębu czy z wierzby?

 

__________________
"Nie w ilości tkwi sens, a treści wypowiedzi. Możesz mówić i 2 godziny, ale to bezsensu." by Nami

Chora -_-