Bartolini

Tak w sumie to niezbyt mi się chcę wykonywać jakieś misje, ale nie mam nic innego do roboty. W sumie to poznam ludzi z innych wiosek, dobra idę.
-Oczywiście, że idę.
Jego uwagę przyciągnęła osoba płci przeciwnej z kształtnym ciałem. Uroczo uśmiechała się najprawdopodobniej do Knejiego. Ciekawe czy coś z tego wyjdzie, czy może skończy się tylko na uśmiechu.

 

Lavi

- Ja kocham swojego brata, tak naprawdę jest jedynym takim kochanym chłopakiem jakiego znam. - powiedziała bardzo luźno do Kenjiego

Kenji uważnie słuchał jej patrząc jej prosto w oczy. Nagle zauważył lekkie zarumienienia na policzkach i lekkie zakłopotanie. Po chwili dziewczyna spuściła głowę w dół uśmiechając się bardzo uroczo. Jej niebieskie oczy pokazywały jej prawdziwą wrażliwą naturę, którą tylko trzeba odkryć. Kenji odpowiedział na jej uroczy uśmiech równie przyjaznym uśmiechem.

Kenji już miał coś powiedzieć gdy całe zajście przerwał chłopak wygłaszając przemowę dając im tym samym trochę więcej informacji. Wszyscy siedzący od razu zadeklarowali chęć pomocy, co bardzo motywująco wpłynęło na młodego i jak dotąd zrezygnowanego chłopaka.

Kenji natomiast bardzo powoli wstał, przeciągając się nieznacznie. Badawczo rozejrzał się dookoła jakby czegoś szukał by po chwili podejść do grupki zdecydowanej wykonać zadaną im misję. Decyzja jak dotąd najbardziej opornego z nich lekko zdziwiła go, jednocześnie dając mu pewien pogląd na jego temat.
Owy geninn jest bardzo dumny i uparty ale tak prawdę kieruje się choć trochę poprawnymi moralnie zasadami.

Kenji stanął obok nich rozejrzał się po wszystkich po czym powiedział.

- Na coś czekamy ? - uśmiechnął się przyjaźnie, wyrażając chęć pomocy.

Chłopak ukradkiem spojrzał w stronę dziewczyny pełen nadzeji by móc ponownie spojrzeć jej jakże piękne oczy. Kenji podobnie jak ona miał aktualnie niebieskie oczy które niestety nie były jego naturalnym kolorem a jedynie efektem aktywnego limit krwi. Jednakże jego oczy wyrażały zupełnie inne emocję niż jego wioska go uczy. Jak wiadomo Wioska Ukryta we Mglę twardo i bezwzględnie szkoli shinobi by byli nieustraszeni, a porażka nie była dla nich opcją. W jego oczach widać było przyjaźń i ciepło, aż chciało się ufać osobie o takich oczach. Dzięki tej dzikiej kombinacji nie było do końca wiadomo jaki jest on naprawdę gdyż wiadomo że pozory mylą.

 

__________________
"Boże strzeż mnie przed przyjaciółmi bo przed wrogami sam się obronie"

"@#&*C$@" - Nie rozumiesz ? Spoko jest nas dwóch :P

Darnock

Kenshiro niewiele obchodziły sprzeczki innych shinobi. Więc, zamiast się udzielać w rozmowie zaczął obserwować okolicę. A także rozmyslać o sensie wykonywania tej misji. Z skupienia wyrwał go dopiero głos "skalnego" shinobi.
- Rozumiem, że poziom misji może lekko denerwować, jednak moim zamierzeniem nie jest pokonać shinobich, który sprowadzili śmierć na mojego brata, ale zebrać odpowiednie dowody. Dzięki nim, Kage naszych wiosek mogliby wreszcie uwierzyć w moje słowa. Niestety dokładnie położenie tego zgromadzenia, nazwy członków albo jakieś inne informacje nie są mi znane. Udało mi się rozwikłać tylko zagadkę zostawioną przez brata. A właściwie tylko część tej zagadki. Wskazuje ona, że kolejnym miejscem gdzie odbywa się zgromadzenie jest wioska Piasku. W zagadce nawiązanie jest też do pięciu symboli feng shui. Wody, drzewa, ognia, ziemi i metalu. Nie wiem, co one znaczą, ale mam już pewne pomysły. Mam zamiar udać się do wioski Piasku. Teraz tylko od was należy czy pójdziecie ze mną, czy wrócicie do swoich domów. Ja będę kontynuował moją misję i wierze, że ją skończę. A jaka jest wasza decyzja? Idziecie ze mną czy wracacie? Nie będę nikogo zmuszał do podążania za mną.
Wreszcie sytuacja była klarowna, z odpowiedzią nie wachał się ani chwili. -Oczywiście że idę z tobą, tylko tchórz by zawrócił.
Nie miał zamiaru zawracać z drogi i okryć się złą sławą tchórza. Wtedy na pewno straciłby szacunek innych członków klanu, jako ten który się boi. Zresztą nie łatwo było go obrócić z obranej drogi, przynajmniej zawsze tak uważał.
Coś się w końcu zaczyna dziać. -przebiegło mu przez głowę

 

wojto16

Garret był młodym 16-letnim chłopakiem o krótkich, jasnych włosach i niebieskich oczach. Jego włosy były nieco rozrzucone na wszystkie strony. Był dosyć wysoki i dobrze zbudowany. Zawsze wyróżniał sie strojem nietypowym dla typowego shinobi. Jednak Garret nigdy nie chciał być typowym shinobi. Patrzył na swoich nowych towarzyszy którzy zaczęli się kłocić o jakieś głupoty. Na dodatek shinobi z wioski skały wydawał się trochę przez to zamotany. Żeby rozładować napięcie postanowił się przedstawić.

Podnosząc do góry dłoń w geście powitania powiedział:
- Jestem Tayoku Garret, przedstawiciel klanu Tayoku. Mój klan słynie z doskonale rozwiniętej koncentracji. Pewnie tylko się głupio uśmiechniecie, bo stwierdzicie, że koncentracja to nic trudnego. Zgadzam się. Tyle, że doskonała koncentracja to jest sztuka. Kiedy się skoncentruję otrzymuję możliwości porównywalne do Byakuygana klanu Hyuuga.

Wtedy znowu odezwał się ich pracodawca.
- Rozumiem, że poziom misji może lekko denerwować, jednak moim zamierzeniem nie jest pokonać shinobich, który sprowadzili śmierć na mojego brata, ale zebrać odpowiednie dowody. Dzięki nim, Kage naszych wiosek mogliby wreszcie uwierzyć w moje słowa.
- To mi sie wydaje logiczne. Teraz to nawet można uznać za zadanbie dla geninów zakładając jednak, że w nim może łatwo zginąć nawet jounin.

- Niestety dokładnie położenie tego zgromadzenia, nazwy członków albo jakieś inne informacje nie są mi znane. Udało mi się rozwikłać tylko zagadkę zostawioną przez brata. A właściwie tylko część tej zagadki. Wskazuje ona, że kolejnym miejscem gdzie odbywa się zgromadzenie jest wioska Piasku. W zagadce nawiązanie jest też do pięciu symboli feng shui. Wody, drzewa, ognia, ziemi i metalu. Nie wiem, co one znaczą, ale mam już pewne pomysły. Mam zamiar udać się do wioski Piasku. Teraz tylko od was należy czy pójdziecie ze mną, czy wrócicie do swoich domów. Ja będę kontynuował moją misję i wierze, że ją skończę

- A jaka jest wasza decyzja? Idziecie ze mną czy wracacie? Nie będę nikogo zmuszał do podążania za mną.
- Rzadko opuszczam wioskę więc jak mówiłem wcześniej w pełni zgadzam sie na tę misję będąc świadom ryzyka. Skoro mamy sie udać do wioski piasku to rozumiem, że nasi "piaskowi towarzysze" zaprowadzą nas do niej.
W myślach zaś mówił do siebie:
"Keitaro-san. Czy to możliwe, że to dla nich zdradziłeś mojego brata. Dla tej tajemniczej grupy to zrobiłeś. Jeśli tak to jest dobry trop. Kikoro-neesan. Jestem o krok bliżej."

Głośno powiedział:
- Poza tym nie cierpię tajnych stowarzyszeń. Ubierają sie w gejowskie czarne płaszcze z czerwonymi chmurkami, siedzą w ciemnosciach i knują mroczne spiski. Z przyjemnością pomogę rozbić jedno takie. W tym czasie zanim ruszymy pozwolcie, że sobie troche poczytam.
Ustał nieco na uboczu i wyciągnął z kieszeni książeczkę dla dorosłych i zaczął czytać oczekując na rozpoczęcie wyprawy.

 

Noraku

U chłopca pojawił się uśmiech od ucha do ucha. Udało mu się przekonać wszystkich by poszli wraz z nim. Miał niezwykła ochotę, by podskoczyć i wrzasnąć z radości. Odżyła w nim nadzieja. Ze wzruszeniem w głosie powiedział:
- Dziękuje wam przyjaciele. Naprawdę dziękuje. - opuścił głowę. Niektórzy z was zauważyli odbicie swiatła na jego policzku, jakby od łzy. Jednak gdy chłopak uniósł głowę nei widać było u niego śladu poprzedniego wzruszenie tylko czystą determinacje:
- Dobrze, skoro wszystko ustalone to chyba czas na... - jego wypowiedź przerwał szelest krzaków. Wszyscy błyskawicznie spojrzeliście w stronę odgłosu przygotowani do samoobrony. Z gęściny leśnej wypadł kolejny shinobi. Na czole miał protektor wioski Skały, a jego prawe ramie było całe we krwi. Był lekko obity a w lewej ręce trzymał kunai. Był zdenerwowany i trochę zmęczony.
- Kazan uważaj - krzyknął szybko. Dosłownie sekundę potem w waszą stronę poleciał prawdziwy deszcz kunai. Wszystkie wyleciały z gestwiny z której przybiegł nieznajomy shinobi. Odwrócił sie na pięcie i odbił dwa z trzech które zmierzały w jego stronę. Jeden trafił go w nogę. W stronę każdego z was leciały po trzy podobne kunai. Decyzje podejmujecie w ułamku sekundy.


Kenshiro i Garret

Wy wcześniej wyczuliście, ze coś jest nie tak, więc mniej was zaskoczył atak. Kenshiro w momencie pojawienia się shinobiego juz trzymał rękę na swojej katanie, a Garret zaciskał już dłonie na kunai trzymanym w torbie.

 

__________________
you will never walk alone

Necron

Dziękuje wam przyjaciele. Naprawdę dziękuje. - rzekł chłopak. Banzen przez chwilę widział coś podobnego do łzy na jego policzku. Przez sekundę, bo gdy przemówił znów, jego twarz była nieprzenikniona. Dobrze, skoro wszystko ustalone to chyba czas na...
Kazan uważaj!
Błyskawicznie obrócił się wyciągając katanę. Wyglądał, jakby chciał odbić lecące w niego noże, lecz zamiast pracować mieczem zacisnął prawą dłoń w pięść. Hi-Usoku. Jego czarne tatuaże zmieniły kolor - stały się czerwone. Całe ramię w ułamku sekundy stanęło w potężnym, huczącym ogniu. Płomienie wznosiły się nad Banzenem, niczym skrzydła wznoszącego się orła. Biło od niego straszliwe gorąco, lecz na Banzenie nie pojawiła się nawet kropelka potu. Wyrzucił ramię przed siebie, tworząc ognisty krąg na wzór tarczy, mający za zadanie spopielić nadlatujące kunai.

 

__________________
"Don't Try To Come To Preach, Over Us And
Over Me, We're Children Of Decadence, We're
Right, We're Real, We'll Fight, We'll Bleed,
We're Mothafuckin' Dying Breed, We're Dying..."

Marcellus

Mozg Kageru zauwazyl lecace kunaie, i jego rece zaczely ruszac sie zanim mlody shinobi zdal sobie z tego sprawe. Przeklal sie w duchu iz nie zauwazyl nic wczesniej. Byl zbyt zajety " nastawianiem " reszty druzyny.
Wystawil obie rece na boki i aktywowal swoj limit krwi. Jego oczy staly sie jasno zielone , i wygladaly jakby bezustannie panowal w nich silny wiatr.
-KAZETAROU!!- wykrzyknal i wokolo niego pojawila sie tarcza z niezwykle silnych wiatrow. Mozna powiedziec iz niezwykle silny huragan wieje wokolo Kageru zwiewajac wszystkie nadlatujace pociski ( miejmy taka nadzieje :P).

 

Karpik

Kiyohisa natychmiastowo takze aktywowal swoj limit krwi.
Ulozyl rece w znak tygrysa i krzyknal:- BYAKUGAN!! - ponizej jego oczu wyszly na wieszch mocno zyly. Wyjal ze swojej torby szybko 3 kunai i rzucil nimi w nadlatujace noze, po czym wyskoczyl mocno w gore chcac uniknac ataku. Nastepnie gdyby kunai nie odbily nozy wyjal w razie potrzeby katane do ponownego odbijania broni przeciwnika.
- Kurde, zaskoczyli nas!! - pomyslal.

 

__________________
Życie jest tak samo zaskakujące jak śmierć...

wojto16

- Dziękuje wam przyjaciele. Naprawdę dziękuje.
Na te słowa Garret tylko się uśmiechnął patrząc na niego znad książki. Zauważył, że po jego policzku spływa coś jakby łza. Po chwili jednak kiedy podniósł głowę nie było po niej śladu. Równie dobrze mogło mu się przewidzieć.

- Dobrze, skoro wszystko ustalone to chyba czas na...
Kiedy usłyszał szelest krzaków szybko obrócił w tym kierunku i zobaczył rannego shinobi który wyszedł z krzaków. Sądząc po jego ochraniaczu był z wioski Skały. Wyglądał na zmęczonego więc był pewien, że właśnie ktos go zaatakował i ten ktoś może już tu być.

- Kazan uważaj.
Usłyszał krzyk mężczyzny i zobaczył, że w ich kierunku leci bardzo dużo kunai. Na szczęscie już nieco wcześniej wyczuł, że coś jest nie tak więc nie był zbyt mocno zaskoczony atakiem. Wykorzystał tą przewagę uskakujac wysoko w górę koncentrując się w pełni. Próbował wyczuć przeciwników którzy rzucili w nich kunai. Kiedy już ich wykrywa rzuca w tym kierunku kilka kunai chcąc wypłoszyć przeciwników.

 

Darnock

Na widok lecących w jego kierunku kunai, w Kenshiro odezwała się klanowa krew, a także wielorotnie ćwiczone odruchy. Katana błyskawicznie pojawiła się w jego rękach, a kunai zostały odbite w kierunku z któreg przyleciały. Następnie ustawił się w pozycji bojowej i czekał na atak wroga.
I na tym się kończą bezsensowne kłótnie.-pomyślał
Był wściekły na siebie, wiedział czym się to mogło skończć,
a jednak się rozproszył zamiast być gotowym na ewentualny atak.