Lhianann

Domonique McArthur

Spojrzała uważniej na Steva, poczym uśmiechneła się lekko.

-Po pierwsze nie dać się sprowokować. Według mojej jak an daną chwilę, dośc powierzchownej oceny, mogę stwierdzić, iż mamy tu do czynienia najprawdopodobniej z próbą prowokacji, lub udowodnienia nam, że nie mamy szans.
Zmarszczyła lekko brwi.

-No tak, zostały mi jeszcze pozostałości po ostatnich wykładach i mówie jak do studenta, przepraszam, jeśli uraziłam. Poza tym, jestem Dominique, skoro mamy razem współpracować, chyba nie będziemy sobie mówić po nazwiskach.

Poraz kolejny się uśmiechneła wyciągając dłoń w kierunku mężczyzny.
Tym razem uśmiech sięgał też oczu, był spontaniczny...może za bardzo?

 

__________________
Wielu spośród żyjących zasługuje na śmierć. A nie jeden z tych, którzy umierają, zasługuje na życie. Czy możesz ich nim obdarzyć? Na bądź więc tak pochopny w ferowaniu wyroków śmierci. Nawet bowiem najmądrzejszy z Mędrców nie wszytko wie.

Nevdring

Eryk Lenvron

Pozostawiając dalszą rozmowę z właścicielem Szahanowi, udał się Eryk za detektywem na zewnątrz.
Skoro niezależne grono postanowiło wysłać nam na pomoc detektywa, znaczy to, iż mogło spodziewać się różnych komplikacji "pobocznych" - konkludował w myślach zgarniając po drodze swą zapalniczkę z lady. Choć wysłużona i z mnogością zadrapań, ucieszył się widząc ją z powrotem - dobra, stara robota.
Czyżby nie powiedziano nam o wszystkim, co było wiadome? - zastanawiał się poszukając wzrokiem Henryego i lustrując najbliższą okolicę.

 

__________________
"...codziennie wszystko z niczego tworzyć i uczyć śpiewu gwiazdy poranne."

cynis

Shon Verpen

Po krótkich poszukiwaniach Shon jednak zrezygnował z posiłku. I tak nie był aż tak głodny. Zamiast tego zawrócił w kierunku głównego wejścia i biurka recepcjonisty. Zastał tam, jak się spodziewał, Szahan'a przesłuchującego recepcjonistę. Ciekawe czy się czegoś dowie. uśmiechnął się do siebie. Przechodząc obok tylko mruknął do pracownika hotelu -Dzień dobry.- i ruszył do drzwi prowadzących na zewnątrz. Wcześniej widział Eryka znikającego w tym samym przejściu. Shon wyszedł i stanął obok towarzysza. -Myślisz, że ta kradzież była wymierzona konkretnie w nas czy to tylko przypadek?- spytał patrząc w niebo i zastanawiając się jaka pogoda ich czeka. Wciągnął duży łyk świeżego powietrza. Cholera. Nie mam nawet za co kupić coś do jedzenia. pomyślał nie odrywając oczu od chmur leniwie płynących przez niebo.

 

__________________
Rzeczy o prawdopodobieństwie 1:1000000 sprawdzają się w 9/10 przypadków.
Wszystko jest możliwe pod warunkiem, że nie wiesz o czym mówisz.
Jeżeli nie wiesz co czynisz, rób to w sposób elegancki.
Komentarz O'Toole'a do praw Murphy'ego: Murphy był optymistą.

MistrzGry

Henry, po tym, jak wyszedł na zewnątrz, szybkim, krytycznym spojrzeniem przejrzał całą okolicę - piasek, kurz, niskie domostwa oraz ponurych, prostych ludzi szwędających się jakby bez celu. Nie namyślając się wiele, niczym zbir, podszedł do nieświadomego niczego, odwróconego plecami motocyklisty i jednym uderzeniem pięści posłał go na ziemię. Ukradł motor i ruszył na pełnym gazie, nie bacząc na krzyki pospólstwa.

 

__________________
Aphalon 2 edycja! - na serwisie moorhold.net

Ilithar

Steve spojrzał na Dominique, po czym spojrzał w okno i ujrzał Henrego, odjeżdżającego na motocyklu. -Myślę że powinnaś to zobaczyć!- rzekł po czym sam wybiegł na zewnątrz. -Co się tu dzieje?- spytał towarzyszy, jednak zdał sobie sprawę że oni również tego nie wiedzą.

 

Harv

Szahan Ghasim

Szahan po usłyszeniu gwałtownie startującego motoru wyjrzał na zewnątrz, ale do tego czasu Henry był już daleko. Trzeba go było zamknąć. Strasznie kiepsko grał zaskoczonego. Zbyt dziwnie się zachowywał. Wrócił do recepcjonisty i spytał CZy może mi pan użyczyć telefonu? Chciałbym zadzwonić do centrali naszego stowarzyszenia. Wie pan może skąd możnaby tu wziąć ekwipunek niezbędny do przejścia przez część dżungli? Może nie wszystko jeszcze stracone.. Zbliżył twarz do twarzy recepcjonisty, tym razem bez większych ceregieli
Niech mi pan powie, czy pamięta pan z kim spotykał się pan Jiggins tutaj? Mamy uzasadnione podejrzenia, że to on stoi za kradzieżą. I co on panu mówił tam na zapleczu? Niech pan się nie boi, nasza organizacja może pana ochronić, ewentualnie załatwić panu i pańskiej rodzinie przeprowadzkę w bezpieczniejsze rejony. Pod koniec zblefował, aby nakłonić recepcjonistę do mówienia.[/scroll]

 

__________________
Nie chcę ukojenia, które mogłoby mi odebrać skruchę, nie pragnę uniesień, które wbiłyby mnie w pychę. Nie wszystko, co wzniosłe, jest święte, nie wszystko co słodkie - dobre, nie wszystko co upragnione - czyste, nie wszystko co drogie - miłe Bogu.

MistrzGry

Recepcjonista był bardzo zaskoczony obrotem sprawy. Wybałuszył szeroko oczy, ale mimo to odpowiadał:
- Oczywiście może pan dzwonić... wie pan, jeśli on jest razem z tą bandą, to bardzo dobrze odgrywał swoją rolę... pytał mnie tylko czy kogoś podejrzewam, a ja na to, że oczywiście tak, wiem kto to zrobił i opisałem mu tych ludzi. W każdym razie nie wydawało mi się, aby był w to zamieszany... Ale któż to może wiedzieć? A spoktał się jedynie z wami, z nikim innym przynajmniej nie widziałem.

 

__________________
Aphalon 2 edycja! - na serwisie moorhold.net

cynis

Shon Verpen

Niebo natychmiast straciło prym w przyciąganiu zainteresowania. Ale... Shon stał jak wmurowany tuż obok Eryka, który nie wyglądał na bardziej przytomnego. Był zadziwiony... bardzo. -Zwiał?- mrunkął pod nosem, -ale dlaczego? I dokąd?- W tym momencie z hoteliku wybiegł Steve. Odpowiedź na jego pytanie była prosta: -Dokładnie to co widzisz.- Popatrzył jeszcze w kierunku, w którym pojechał ich "przewodnik".-Nie ma co trzeba pogratulować organizatorom doboru współpraowników.- powiedział do siebie. -To co dalej? Mamy może jakiś transport? Może jeszcze go dogonimy.- wyraził troche zbyt optymistyczną myśl młody archeolog.

 

__________________
Rzeczy o prawdopodobieństwie 1:1000000 sprawdzają się w 9/10 przypadków.
Wszystko jest możliwe pod warunkiem, że nie wiesz o czym mówisz.
Jeżeli nie wiesz co czynisz, rób to w sposób elegancki.
Komentarz O'Toole'a do praw Murphy'ego: Murphy był optymistą.

Lhianann

Domonique McArthur

Skierowala swe kroki na dół.
Z lekko zmarszczonymi brwiami zaczeła się przysłuchiwać dyskusji toczonej przez jej towarzyszy...

Co tu sie wogóle dzieje? To jak jakieś...przedstawienie...kto pisze scenariusz?

Szybkie myśli przebiegały przez jej głowę...

 

__________________
Wielu spośród żyjących zasługuje na śmierć. A nie jeden z tych, którzy umierają, zasługuje na życie. Czy możesz ich nim obdarzyć? Na bądź więc tak pochopny w ferowaniu wyroków śmierci. Nawet bowiem najmądrzejszy z Mędrców nie wszytko wie.