Milly

Eri

Przetarła brudną dłonią spoconą twarz. Nie wiedziała co o tym wszystkim myśleć. Próbowała nawiązać kontakt wzrokowy z Kernakiem, porozumieć się z nim bez słów, żeby chociaż wiedzieć co on myśli o tej dwójce od niezbyt szybkiej reakcji.
- Ja nie wiem co się stało... - westchnęła - Ja pracuję w kantynie. Wszystko się już zaczęło, kiedy obudziłam się w pokoju medycznym. Było wielkie "bum!", a później wszyscy leżeli na ziemi. Martwi. Kernak, powiedz coś...

 

__________________
– Chciałem powiedzieć (...) że na tym świecie jest chyba coś, dla czego warto żyć.
Śmierć zastanowił się przez chwilę.
KOTY, stwierdził w końcu. KOTY SĄ MIŁE.
T. Pratchett Czarodzicielstwo

Tamriel

Firva
Obudził się przygnieciony kawałkiem ściany, czuł ostry ból w lewej nodze. Domyślał się, że jest ona złamana. Pomocy! Pomocy! Jest tu ktoś?! - Krzyczał z całych ostatnich swych sił, które mu pozostały. Jednak nie miał aż tyle by się wydostać.

 

__________________
Yami yori mo nao kuraki mono, Yoru yori mo nao hukaki mono Konton no umi yo, tayutoishi mono, konjiki narishi yami no oo Ware koko ni nanji ni negau, ware koko ni nanji ni chikau Waga maeni tachifusagarishi subete no orokanaru mono ni Ware to nanji ga chikara mote hitoshiku horobi o ataen koto o! Giga Sureibu!