Kaleson

Wolno do izby wszedłem. Stanąwszy wewnątrz drzwiami trzasnąłem z mocą taką, iż wydawać się mogło, że karczma w posadach się zatrzęsła.

 

Pan Starosta

-Na brodhe Majmonidesha!- Żyd aż podskoczył na stołku- czysh ty do reshty rozhum postradhał! Czekhaj no hultajskie nashienie!- krzyknął i spojrzał na pana Błażeja.

Widocznie nie mogąc postaci Józka rozpoznać w kształcie skrytym w pół mroku komnaty, mocniej nacisnął szkła na nos i przez chwilę przypatrywał się w milczeniu.
- Ktho mnie nahodhi w thak późnhej poshe?- rzekł wreszcie, świdrując oczyma w stronę drzwi.

 

Kaleson

Kości widać wzburzenie me złagodziły, bo miast rzucić się na żyda z batorówką w dłoni, jeno na dwa palce z pochwy ostrzegawczo ją wysunąłem. Szabla zgrzytnęła, starozakonnemu wyraźnie do zrozumienia dayąc, że żartować nie będę. Tyś jest Isak Szynberg?

 

Pan Starosta

Żyd być może postaci rozpoznać nie mógł, ale błysk szabli rozpoznał niezawodnie.
Cofnął się gwałtownie do tyłu w stronę stołu.

- C...cho? Cho tho mha znacyć?!- zdziwienie i strach wykrzywiły mu twarz- tosh to bandhycki napath, umhowę łamiecie!- krzyknął

 

Kaleson

Zbóyem nie jestem. Po pieniądze nie przyszedłem... A przynaymniey nie po Twoye. Powoli do żyda podchodziłem. Był u ciebie imć Michał Skorczyński, prawda?

 

Pan Starosta

-Nieh mhnie wodhy Eufrahu pohłoną, jeshli whiem o czhym mhowa- im bliżey pan Błażej Żyda podchodził, tym dalej pod ścianę tamten się przesuwał.
Żadhnegho Skhorcyhnieshkiegho- w zdenerwowaniu język począł mu dziwne figle płatać- nhie znham!

 

Kaleson

Nie spuszczayąc oka z żyda, z sakwy półtalara wyjąłem. Kilka razy przed oczami kupca w palcach go obróciłem. Pewien jesteś, że Skorczyńskiego nie znasz?

 

Pan Starosta

Szynberg z natury swey kupieckiej przedkładał blask dobrego kruszcu nad blask surowej stali, zwłaszcza gdy ta niechybnie o jego kości otrzeć się mogła.
Dlatego zachęcony myślą że może politycznie z całej sytuacyi skórę wyniesie rzekł:

- Robhił ja intheresa z kimhś o podhobnym nazwighu. Alhe znhać, gho ń znham.

 

Kaleson

Nie kręć żydzie, bo złota nie będzie. Monetę w dłoni schowałem. Mów wszystko co wiesz o Skorczyńskim. Skąd przybył? Jakie z nim robiłeś interesa? Na półtalara spojrzałem. A może w kwestyi złota zdanie zmienię...

 

Pan Starosta

Żyd odetchnął widząc, że nie przyszli go tutaj ciąć, ale rozmawiać (przynajmniej takiey nadziei się złapał), uspokoił się i nasunął palcem szkła głębiej na nos.

- Nhie whiem nha cho pahanu Kiszczhowi wiedzhieć z khim intheresa prhowadzę- spojrzał Szynberg teraz uważnie na pana Błażeja- przekharz jemhu że zghodnie z umhową zaphłacę zha sukhno.
A Skhorczyński nhie bhył u mnie osobhiście, ale przhes poshłańca pishmo podhpisane przezh włahściciela puścił żhe intheres ze zbhożem z Hyżhna anulhowany.
Żyd pomyślał chwilę i dodał:
- Alhe Kiszczhowi powiedzh żhe piniądz zha sukhno bhęde mhiał do wthorka, bho z kharczmy bhędzie utarg.