Lhianann

Zajrzała do kufla, po czym lekko odsunęła go od siebie.
-Wybacz, panie, ale nie pijam piwa. Uśmiechnęła się do niego lekko.
- Więc od czego będziesz chiał znacząc nasze...terminowanie?

 

__________________
Candles raise my desire
Why I'm so far away
No more meaning to my life
No more reason to stay...

Yarot

- To może wina? - uśmiechnął się i podkręcił wąsik. - Zaraz każę zamówić. A co do szkolenia, to zaczniemy od targu. Popatrzymy na ludzi i spróbujemy zobaczyć to, co wielu osobom umyka, a dla nas jest niezwykle cenne. Potem odwiedzimy mojego znajomego, gdzie troszkę pogrzebiemy w żelastwie, pokażę trochę kultury - spojrzał kpiarskim wzrokiem na dziewczynę. - A potem pochodzimy tu i ówdzie, by zedrzeć trochę zelówek na altdorfskim bruku. Może być?
Karczmarz przyniósł wina i postawił na stole. Johann odprawił go ruchem ręki oraz dziwnym spojrzeniem. Wskazał wino i rzekł:
- Skosztuj. Jedno z lepszych tutaj. Kemperbadzkie.

 

__________________
...and the Dead shall walk the Earth once more
_. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : ._

Lhianann

Skinęła lekko głową.
Ujęła cynowy kubek w dłonie i powąchała znajdujący się w nim przejrzysty, rubinowy płyn.
Uśmiechnęła się lekko i wzięła łyk wina.
Tak, to zdecydowanie ten smak.
Zapamiętała go z jednego z nielicznych wieczorów, kiedy wraz z ojcem i bratem spożywali kolację.
Wyraźny smak nagrzanych słońcem winogron, lekka słodycz i ta niepowtarzalna lekkość trunku...
Do tego szlachetnego płynu ni jak nie pasował ów odrapany, cynowy kubek...

Ponownie skinęła głową.
- Rzeczywiście, znakomity trunek.

Uśmiechnęła się do mężczyzny i rzekła.

-Obserwacja ludzi to rzeczywiście bardzo...użyteczna sprawa.

 

__________________
Candles raise my desire
Why I'm so far away
No more meaning to my life
No more reason to stay...

Yarot

- Oczywiście że tak - łyknął swojego piwa i lekko skinął głową. W mgnieniu oka ktoś, kto stał za plecami Abdullaha złapał go od tyłu za szyję a drugą ręką zakneblował usta. Nawet jedno piśnięcie nie dobyło się od chłopaka. Zaskoczony gwałtownym atakiem, dopiero teraz zaczął kopać i pojękiwać. Na nic się to zdało bowiem już był wleczony na zaplecze, do którego drzwi trzymał otwarte karczmarz. W izbie nic się nie zmieniło i wszystko trwało tak, jakby się nic nie stało.
Johann widząc lekkie dziwienie na twarzy Cecylii powiedział:
- Tak to się kończy, gdy ktoś próbuje mnie wykiwać. Ty okazałaś się w porządku, on nie. Jeszcze dziś wieczorem ryby w Reiku będą miały ucztę.
Znów upił łyk piwa. Jego oczy pozostały niezmienne, jego ruchy nie zdradzały nic, ponad to, co już się widziało. Młodzieniec został skutecznie wymazany z pamięci i życia.
- A teraz poczekamy na kogoś, kto jeszcze zgłosi się do mnie i będziemy mogli zaczynać.

 

__________________
...and the Dead shall walk the Earth once more
_. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : ._

Felix

Wtedy do karczmy wszedł młodzieniec.był średniego wzrostu o brązowych włosach i piwnych oczach.po wejściu zaczął sie rozglądać po karczmie i widać było że kogoś szuka.po chwili jego wzrok zatrzymał sie na waszym stoliku.niepewnym krokiem podszedł i przysiadł sie.-szukam Johanna,czy to ty?.spojrzał pytająco na mężczyznę popijającego piwo.

 

Yarot

- A kto pyta? - mężczyzna w czerwonym kubraku odstawił kufel i spojrzał na przybysza. - Poza tym nie pozwoliłem się przysiadać, a widzisz przecież że z młodą damą tu jestem.
Johann, z lekkim rozbawieniem, czeka na reakcję młodzieńca. Cecylia teraz już nie jest pewna, co się stanie. Ten człowiek wydawał się do wszystkiego zdolny, nawet gdy uśmiechał się głaszcząc psa.

 

__________________
...and the Dead shall walk the Earth once more
_. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : ._

Felix

-Jestem Felix miałem sie tu spotkać Johanna i pomówić w sprawie... Pracy.przez chwile na jego twarzy dało sie widzieć zmieszanie zwłaszcza gdy mówił o "pracy".rozejrzał sie jeszcze raz po karczmie.-myślałem że to możesz być ty... mam rację?na jego twarzy pojawił sie lekki uśmiech,zmieszanie na jego twarzy znikło a pojawiła sie pewność siebie.

 

Yarot

- A po czym wnioskujesz, że ja to Johann, a nie któryś z tych obdartusów czy chociażby sam karczmarz? - spytał mężczyzna pukając palcem w cynowy kufel od piwa.

 

__________________
...and the Dead shall walk the Earth once more
_. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : ._

Felix

-swoje wiem.Johann zapewne nie jest pijakiem ani nie jest stary wnioskuje to z tego że wówczas nie nadawał by sie do Fachu w którym ma mnie wyszkolić poza tym zapewne nie jest odzian w jakieś łachmany.gdyż jego praca jest nie zwykle dochodowa.uśmiechną sie poczym nagle spoważniał.był pewien że osoba z którą rozmawia to właśnie Johann.

 

Lhianann

Z enigmatycznym uśmiechem na wargach przysłuchiwała się wymianie zdań pomiędzy Johannem a nowo przybyłym młodzieńcem.
Sączyła wino delektując się jego chłodnym aksamitnym smakiem....

 

__________________
Candles raise my desire
Why I'm so far away
No more meaning to my life
No more reason to stay...