Corran

Pochwycił jakże krótkie i ulotne spojrzenie ciemnoskórej kobiety. Przypomniał sobie jak to kiedyś w swoim odziale takich zabijał na rozkaz imperatora. Bo przeszkadzali w kilku planach. Cóż za głupota siedzi nawet w stolicy. Przygladał sie jeszcze chwile gdy nagle ona sie odezwała. A wiec organizatorka miała na imię Maeve.
- Policzmy, - odezwał sie po chwili- Dwóch mężczyzn, dwie kobiety brakuje jeszcze kogoś. Pytanie kogo mości pani?
Zamilkł oczekując odpowiedzi ze strony Elfki. Jak zwykle czekał....
W głowie zaczeło mu delikatnie szumieć od wypitego wina
- Nigdy wiecej nie pije - Pomyślał.
Przypomniały mu sie akcje 5 lat temu gdy w podobnej sytuacji zaczynał swoja kariere woj..... Przetarł oczy, potrząsnął głowa - Nie myśl o tym zganił sie w myśli.

 

Khalida

Spojrzała krótko i ostro na mężczyznę. To nie do niego zostało skierowane jej pytanie, po co sie wtrącał?!
-Hm...- mruknęła. Zmrużyła lekko oczy i spojrzała na niego troche wrogo. Po chwili milczenia odgarnęła z czoła kosmyk falujących włosów. Oderwała od mężczyzny nieprzyjemne spojrzenie, spojrzała krótko i wyczekująco na Maeve.

 

__________________
Każdy powinien mieć motto.
Nawet jeśli jest dziwne:
"I'm greedy, not stupid..."
Widzicie?

Corran

Usmiechnał sie do czarnoskórej kobiety, nie przejał się jej spojrzeniem. Nie takie juz widywał ale sądząc po zaistniałej sytuacji możliwe ze będzie z nią współpracował wiec sie nie odezwał juz czekając na odpowiedz Maeve. Po chwili jego wzrok przykuła broń najlepsza robota pomyślał. Denerwowało go to milczenie. Trwało zaledwie kilka sekund a już miał go dosyć. Wyciagnał szczurka z kieszenie i pozwolił mu Chodzic sobie po ręce. Pogłaskał go. Tylko on mi został z kompanii... Ostatni z rycerzy... Szeroki uśmiech zagościł na jego licach... Przeciagnał się i czekał juz spokojniej...

 

Khalida

Gdy zauważyła zwierzątko jej oczy rozszerzyły sie lekko a na jej ustach zagościł cień uśmiechu... cień jedynie bo widać było że powstrzymuje szerszy uśmiech. Pochyliła sie lekko aby przyjżeć szczurkowi uważniej.
-Śliczny - powiedziała i niestety już uśmiechała sie przyjaźnie. - jak sie nazywa? - zapytała lekkim tonem

 

__________________
Każdy powinien mieć motto.
Nawet jeśli jest dziwne:
"I'm greedy, not stupid..."
Widzicie?

Corran

Sokrates - Odezwał sie po chwili, szczurek był Czarny jak węgiel nakrapiany w białe i szare plamki. - To od pewnego starego filozofa kitajskiego. Nazywam sie Nathaniel - Wyciągnał reke w jej strone - Z kim mam przyjemność piękna damo?.
Spojrzał jej w oczy także sie uśmiechając.

 

Khalida

- Shannqa Ahn Sinibaldi - odparła i uścisnęła stanowczo jego rękę. Posłała i jemu krótki uśmiech, po czym spowrotem spojrzała na szczurka. - Naprawde śliczne stworzenie. Szczury są niesamowite. Bardzo inteligentne zwierzęta... - podsunęła Sokratesowi dłoń aby mógł sie z nią zapoznać.

 

__________________
Każdy powinien mieć motto.
Nawet jeśli jest dziwne:
"I'm greedy, not stupid..."
Widzicie?

Corran

eeee..... - Zająkał sie na moment - A stnieje moze jakieś zdrobnienie od twego imienia??
Popatrzył na ręke kobiety i na Sokratesa który powoli obwąchał ręke nieznajomej. i Delikatnie ją polizał. Hmm - Pomyślał - Skoro młody jej ufa to czemy ja ni mogłbym kiedyś dobrze ze stoi po tej samej strony barykady co ja. Chyba inaczej by jej tu nie było.

 

Khalida

Patrzyła sie z lekkim uśmiechem na zwierzaczka. Gdy polizał jej palec spróbowała go dotknąć.
- Mów mi poprostu Shannqa. Jak chcesz możesz zdrobnić na Shan, tak wołała na mnie ma... - urwała gwałtownie. Chrząknęła - Shannqa albo Shan, jak wolisz.

 

__________________
Każdy powinien mieć motto.
Nawet jeśli jest dziwne:
"I'm greedy, not stupid..."
Widzicie?

Corran

Postanowił nie poruszać drażliwego tematu. Ma... musiało być pewnie słowem mama. Pewnie się mylił ale co tam... Opowiedz mi coś o sobie San skoro najprawdobodobniej będe miał zaszczyt z tobą podrózować- spojrzał kątem oka na Meaeve- Chyba ze nie chcesz. Skąd pochodzisz ??

 

Khalida

-Z południa. Bardzo dalekiego południa- dodała po chwili namysłu. Spojrzała krótko na jedną z kelnerek i zamówiła kawę. Gdy dziewczyna odeszła spojrzała sie spowrotem na Nathaniela. - Pewnie nie umywa sie do arabskiej, ale lepsze to niż nic...

-Wole herbate-Wskazał kubek przed sobą - Zresztą Sokrates także. Południe, to dosyć daleko stąd co cie sprowadza w tak dalekie strony od domu? Praca , pieniądze, miłość?

- Szukam dawnej przyjaciółki. Choć teraz pewnie moje poszukiwania zostaną przerwane. Ale trudno, powiedzmy że... ona ma dużo czasu. - wzruszyła ramionami.

-Powiedzmy że zabrzmiało troche dziwnie w twoich ustach Shan. A dlaczego go ma tak dużo? - Wziął drewnianą łyżeczkę i nabrał troche herbaty na nią i podał Szczurkowi. Z zaciekawieniem wyczekiwał odpowiedzi, patrząc jak "Młody" spija napój

- Jak każdy elf. Żyje przecież dłużej... - odpowiedziała spokojnie. Zaczęła obserwować Sokratesa pijącego herbatę. Na jej ustach ponownie zagościł lekki uśmiech

-Widze ze go polubiłaś- Wskazał brodą Sokratesa - I chyba jest on jedną z niewielu rzeczy które wywołuja na twoich ustach tak szeroki uśmiech - usmiechnał sie do niej także szeroko.

Drgneła lekko i zaśmiała sie. - Lubie zwierzęta. Można z nimi złapać naprawde dobry kontakt. Są czasem lepszymi towarzyszami niż ludzie. I moga nam pomagać nawet po śmierci - pogłaskała znacząco swój płaszcz

-Coś mi mówi ze 'Młody' jest troche za mały na pomaganie po smierci. a co do bycia przyjacielem to masz racje nie ma ze mną mych dawnych druhów tylko on- Pogłaskał Sokratesa po pyszczku.

-Hm.... - mrukneła ponownie.

-Prosze, - podał Shanie szczurka - Widać ze cie lubi, mozesz go potrzymać. Lubi siedziec na ramieniu, lub wsród włosów

Wzięła zwierzaka z uśmiechem i od razu wpuściła na swoje ramię. - Dzięki - powiedziała z prawdziwa wdzięcznością. W jej głosie zabrzmiała nawet nutka sympatii.

-Ale nie nazawsze- To mój jedyny przyjaciel - Pomyślał - Jedyny jakiego mam.Przeciągnał sie. Dopił Herbate i pomyślał ze najwyzszy czas coś zjeśc wycianał z plecaka troche czekolady. Przypomniał sobie ile sie jej naszukał na ulicach imperium.... Ktore go zdradziło.. Potrał czoło ręką i przysunął Kawałki czekolady w strone Shan... - Częstuj sie, jeżeli masz ochote

Skinęła mu głową i poczęstowała sie. Gryząc powoli kostkę czekolady obserwowała szczurka łażącego po jej ramionach.

Sposępniał na twarzy, zatapiając sie w swoich rozmyślaniach co jakis czas spoglądał na piękna kobiete i na jej nie typowa urode, a po chwili na Sokratesa baraszkujacego na jej ramieniu. Podrapał sie po szyi Gdzie miał wytatuowanego orła to jedyne to mu pozostało z poprzedniego zycia. Jedyne ....

Spojrzała na mężczyzne uważnie, pytająco, jakby nie chciała marnować słow.

Podchwytujac jej spojrzenie - Odział orłów, trzeci batalion imperialnej gwardi, doborowy odział żołnierzy dla których wolnośc i ojczyzna były wszystki- Wyjął miecz i wycelował w nią. Ostrze lsniło w blasku słońca wpadającego przez okno.

Nawet nie drgnęła gdy końcówka ostrza zawisła przed jej twarzą. Spojrzała na mężczyznę. Nigdy nie słyszała o tym oddziale, wiec nie wiedziała co powiedzieć.

-Przeczytaj co jest na mieczu -Położył go na stole, by mogła dostrzec Zdobiony bojowy miecz z wygrawerowanym orłem na ostrzu i słowami "Za wolńość... Za ojczyznę..". - Zdradzili nas sojusznicy. Wracalismy z kazdej operacji cało co przełożonym wydało sie podejrzane, Ktos puścił plotke o konszahtach z demonami, podchwycili to kapłani Sigmara. "Odział ma być wtrącony do więznienia i stracony o swiacie". Tak Bramiał wyrok na nasze dusze- Mówił ze smutkiem w oczach w zimnych blekitnych oczach widać było ból - Popełnili bład zamykając nas razem. Ucieklismy.... Zyje tylko ja...

Patrzyła na niego uważnie przez całą opowieść, wysłuchała każdego słowa. Gdy skończył położyła mu lekko dłoń na ramieniu pocieszajacym gestem. - Przykro mi - powiedziała. Wiedziała ze są to tylko słowa, ale nie raz widziała jak komuś pomagają. Nigdy niezrozumiała czemu, ale miała nadzieje ze i jemu pomogą. Chwilkę zagapiła sie na jego oczy, po czym odwróciła wzrok. - Ty żyjesz, dziei temu oni żyją wraz z tobą...


-Błąd w rozumowaniu wiesz co ich zabiło... - Zrobił krótką przerwe jakby próbował zebrać myśli - Magowie, ci co myśla że skoro umieja sie bawić mocą to są lepsi. Wytropili cały odział i wyrżneli w pień jeden po drugim w przeciągu dwóch lat. Zostałem ja i on- dotknął szczurka niechcacy muskając policzek Shan. - Nigdy im nie zaufam szanuje ich ale nie zaufam i nigdy nie pomoge.

Pokiwała głową, i mimo iż zauważyła lekki dotyk Nathaniela nie zwróciła na to uwagi. - Mój ojciec też nie ufał magom. Dogadalibyście sie...- powiedziała smutno. - ale to inna historia, teraz sa inne sprawy... - zakończyła temat.

 

__________________
Każdy powinien mieć motto.
Nawet jeśli jest dziwne:
"I'm greedy, not stupid..."
Widzicie?