Sayane

W takim razie chodzmy do Roberta a dalsze działania proponuje omówić później gdzies przy kawie. - uśmiecham się biorac Piotra pod rękę kieruję sie w stronę wejscia.

 

__________________
"W wirtualnym świecie szukamy tego, co dostawaliśmy przez setki lat od najbliższych – bliskości”

Yarot

Ruszacie do środka budynku. Znów, choć tym razem wczesnym wieczorem, pojawiacie się w tym miejscu. Jakby światło sprawiało to, co widzieliście, ale pojawiło się na korytarzu więcej pacjentów. Ubrani w piżamy, z kubkami herbaty w rękach często tępym wzrokiem wpatrują się w Was, jakby liczyli, że to właśnie Wy przyszliście ich odwiedzić. Od razu kierujecie się do właściwego działu i piętra. Na recepcji Oddziału dowiadujecie się, że Marzena, siostra Roberta, jest z nim w pokoju, więc jeśli chcecie, to możecie wejść do środka. Dyżurna pielęgniarka była chyba po całym dniu dyżuru, bowiem nie zaszczyciła Was swoją uwagą, poza skierowaniem w stronę pokoju.

 

__________________
...and the Dead shall walk the Earth once more
_. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : ._

Sayane

Wchodzę do pokoju, pukając delikatnie.

Dobry wieczór, można? - uśmiecham się - Jetsem Anna Wierzbowska, znajoma Roberta, rozmawiałysmy przez telefon.

 

__________________
"W wirtualnym świecie szukamy tego, co dostawaliśmy przez setki lat od najbliższych – bliskości”

Yarot

- Oczywiście, proszę - kobieta w średnim wieku podniosła się ze szpitalnego stołka i ruszyła w waszą stronę. Nie uchwyciliście zbytniego podobieństwa do brata, ale może to zmęczenie zmieniło jej twarz. Jest lekko opuchnięta, pewnie od płaczu. Jak szybko zdążyliście się przekonać, Robert leży w bieli, podłączony do rurek i maszyn. Nie różni się wiele od tego, co widzieliście poprzednio. Poza oczywiście jednym wyjątkiem. Oczy Roberta są zamknięte. O tym, czy pacjent żyje, informuje maszyna. Póki co, rzeczywiście tak jest. Tętno i serce w normie. Maszyny cicho mruczą, a kobieta uśmiecha się tym rodzajem uśmiechu, który powstaje z godzin niespania, zmęczenia i smutku.

 

__________________
...and the Dead shall walk the Earth once more
_. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : ._

Sayane

 

__________________
"W wirtualnym świecie szukamy tego, co dostawaliśmy przez setki lat od najbliższych – bliskości”

Yarot

- Robert już jest po operacji, ale nie przebudził się jeszcze. Lekarze mówią, że tak bywa przy takich obrażeniach i takiej ciężkiej operacji. Pozostaje mieć tylko nadzieję. I dziękuję Wam, że ktoś się zjawia tutaj. Robert nie miał ostatnio spokojnych dni. Podobno jego przyjaciel z pracy się powiesił a on to ciężko przeżywał.

 

__________________
...and the Dead shall walk the Earth once more
_. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : .__. : ! : ._

Redone

- Tak, słyszeliśmy o tym. - mówię tylko, nie wiedząc co jeszcze można powiedzieć w takiej sytuacji. Uśmiecham się niepewnie do reszty.

[user=345] Ja się nazywam Amelia Sandberg, przedstawiałam się na drugiej stronie rozgrywki, zaraz u góry [/user]

 

__________________
Zamiast mówić "dziękuję" - daj mi pozytywną reputację ;)
Do the impossible, see the invisible.
Touch the untouchable, break the unbreakable.

Bies

Dobry wieczór wiedział, że Ania jest wygadana to postanowił zostawić wszystko w jej rękach... Nie lubił tak gadać o "dupie maryny" tylko konkretne sprawy.

 

__________________
A Samurai becomes like a revengful ghost and shows great bataliation. Even if a Samurai's head would've be suddenly cut off, he should still be able to perform one more action...

Sayane

Mielismy nadzieję, ze wizyta u rodziny poprawi mu trochę samopoczucie. Szkoda, że sie to tak skonczyło.

[user=571]Bies, wiesz mam troche dość ciagniecia rozmow wiec chetnie zobacze te konkrety [/user]
[user=561]Sorki, nie chcialo mi sie szukac :P[/user]

 

__________________
"W wirtualnym świecie szukamy tego, co dostawaliśmy przez setki lat od najbliższych – bliskości”

xpiotras v2.0

Znaczącym uściskiem daję znak Annie W. żeby zaczynała nawijkę. Może i sytuacja delikatna, ale cel uświęca środki i trzeba jakoś te klucze od Marzeny wyciągnąć.