| Ogromny, stary dom, który kiedyś był używany jako szpital psychiatryczny, na zupełnym pustkowiu, bez prądu, podczas straszliwej, szalejącej burzy. Najlepiej jeszcze, kiedy jest się tam samemu, lub z podejrzanymi ludźmi, którzy nie wyglądają na normalnych, a gdzieś tam, w czeluściach domiszcza grasują nadnaturalne stwory zaklęte w ścianach i podłogach... Tak mniej więcej przedstawia się zarys najstraszniejszej przygody, w jaką grałam... Do tej pory mam ciarki jak myślę o tym domu, brr...
__________________
– Chciałem powiedzieć (...) że na tym świecie jest chyba coś, dla czego warto żyć.
Śmierć zastanowił się przez chwilę.
KOTY, stwierdził w końcu. KOTY SĄ MIŁE.
T. Pratchett Czarodzicielstwo |