| - Sam będziesz musiał zgadnąć. I nie używaj formy panie. Będziesz się do mnie zwracał Mistrzu. A znany jestem jako Abadon. Jak cię ktoś będzie pytał kim jesteś będziesz odpowiadał „Jestem uczniem Mistrza Abadona” Rozumiesz?
Teraz udajemy się do mej Wieży. Masz szczęście zwykle podróżuje inną drogą. Nie wiem co mnie podkusiło by tu skręcić. W każdym razie sporo sobie obiecuje po tobie mam nadzieje że mnie nie zawiedziesz. Czeka cię długa i ciężka praca. Mam jednak nadzieje że się opłaci. A tak w ogóle jak masz na imię?
Uśmiech poszerzał się z każdym krokiem. Zdawało się że każdy krok przybliża maga do najukochańszej rzeczy. I najwyraźniej chciał jak najszybciej tam dotrzeć.
Tymczasem chłopiec zwrócił uwagę że idą troszkę za szybko. Kroki robi takie same jak idąc tu jednak szybkości mijanych pól drzew zadaje kłam temu. Chmury które przy tym wietrze powinny ich wyprzedzić teraz zostawały daleko w tyle. I wciąż przyśpieszali.
__________________
Człowiek kierujący się tylko rozsądkiem, myli się najczęściej. Niewiedza nie stanowi usprawiedliwienia dla nie przemyślanych działań. Gdy się nie wie, gdy ma sie wątpliwości, dobrze jest zasięgnąć porady... A czymże jest prawdziwa męskość, jeśli nie wymieszanymi w odpowiednich proporcjach klasą i szaleństwem? |