| Dygresja:
Na korytarzu wyższej uczelni stało dwóch słynnych profesorów, którzy zaciekle o czymś dyskutowali. Podszedł ku nim onieśmielony student i niemal jąkając się prosił o chwilę uwagi i że bardzo przeprasza, ale ma pytanie w niezwykle ważnej sprawie, dotyczącej zbliżającej się obrony pracy magisterskiej. Na to naukowcy przerywają dyskusję i patrzą z oburzeniem na studenta. Po chwili jeden z nich mówi podniesionym głosem:
- Jak pan może! Czy zdaje pan sobie sprawę, że być może pozbawił pan ludzkość jakiegoś niesamowitego nowego odkrycia naukowego, lub rozwiązania problemu, który pchnąłby naukę o następnych 50 lat do przodu??!!!
Na to speszony i zawstydzony student, kłaniając się w pas do ziemi, odchodzi i przeprasza czerwony jak burak.
Po chwili naukowcy, gdy zniknął im z oczu młody człowiek wracają do dyskusji.
-Na czym to ja stanąłem Panie Kolego? - Pyta jeden drugiego rozcierając skronie w próbie skupienia.
Na to dostojny rozmówca z wyraźnym błyskiem o oku, ciągnie gestykulując rękoma:
- No! Jedna nóżka na jedno ramię! ... Druga nóżka na drugie ramie! ...
Myślę, że z elfami jest trochę podobnie. Coś w tym jest, że ludzie widzą elfy takimi, jakimi one same na to pozwolą. Reszta to utarte stereotypy. Z drugiej strony stare doświadczone elfy przypominają mi pewnego filozofa, który na wiadomy temat powiedział: "Rzecz przyjemna, aczkolwiek ruchy nie godne filozofa." |