| Sumar rozejrzał się jeszcze raz. Spojrzał na mężczyznę, który wcześniej nosił worek na głowie, a teraz mamrotał coś. Pomyślał, że ten też nie ma łatwego życia.
"Imię? Teraz to przecież wszystko jedno." - Pomyślał.
- Sumar - przedstawił się głośno krasnolud.
- Nie ma, co pałętać się samemu... - powiedział jakby trochę do siebie.
- Jak już gnić, to przynajmniej w kupie. - dodał rechocząc, ale wyraźnie nie było to przejawem rozbawienia. Wyglądało to tak, jakby krasnal zaśmiał się z czegoś, przed czym go kiedyś ostrzegano.
- Ten las nie wygląda przyjemnie - skrzywił się krasnolud, po czym splunął na ziemie klnąc pod nosem.
- A ty, pasterzyku to jak się zwiesz? - zapytał Człowieka z owcami.
- Przydałby się mimo wszystko ktoś, z kim dałoby się wyruszyć w ten las. - Sumar powiedział już bardziej do siebie.
"Szczególnie, że owieczki wyglądają ciekawie..." - Pomyślał uśmiechając się tajemniczo. |