| Elf z ulgi westchnieniem postawił stopę na twardej ziemi, nie lubił wody zbytnio i źle czuł się na pokładzie. Przyglądał się bacznie każdemu z kompanów starając się wychwycić z wyrazy twarzy jakieś emocje. Każdy był lekko spięty, zresztą tak samo jak on sam. Idąc z boku przyglądał się uważnie chałupom nasłuchując, aż jego wzrok spoczął na śpiącej dziewczynce i pytającym kapłanie.
-Mnie również, ale co możemy zrobić? Nie znam się na dzieciach... możemy zapytać ją dlaczego tu siedzi, prawdopodobnie straciła rodzinę, lub została wyrzucona. Jeśli jednak będziemy się zajmować każdym napotkanym dzieckiem proponuje zdobyć wóz żeby je wozić było łatwiej tylko kto będzie ciągnął? Roześmiał się cicho
__________________
Ucieczka? Zbyteczna, wojna Cię odkryje!
Zakwitnie w twych snach i umysł spowije!
Patrz na kompanów, ich śmierć wspominaj!
Patrz na ich oczy i oddech swój wstrzymaj! |