Raziel obejrzał się na swoje ramię, a potem się trochę wycofał. Już nie raz odnosił takie rany, lecz tym razem wrogów było więcej.Z trudem wyjął łuk, strzałę, a potem niepewnie wymierzył w głowę najbliższego wroga. Cały czas czuł ból i wiedział, że może spudłować.
Jednak, gdy ocknął się z zamyślenia, wystrzelił. Miał nadzieję, że nie trafi nikogo z przyjaciół. Następnie z powrotem chwycił topór, i atakował tylko wtedy, gdy była taka potrzeba.
Dał teraz przyjaciołom przestrzeń do walki.
__________________ GG. 10666642 |