James uśmiechnął się do rozgniewanej Kate.
- Ależ oczywiście, moja droga, że jesteś po prostu nieco przeczulona. Któż mógłby obrażać kogoś mającego takie urocze, czarne oczy?
Pytanie było oczywiście czysto retoryczne.
Ściągnął kapelusz i skłonił się niczym Południowiec.
- Jestem wprost zaszczycony zaproszeniem. I z przyjemnością z niego skorzystam. Kawa i jajka na bekonie to będzie wspaniały wstęp do pięknej przyjaźni...
Ciekaw był, czy Kate się wścieknie, czy roześmieje. Miał nadzieję, że to drugie... Z uśmiechem byłoby jej chyba bardziej do twarzy. Całkowicie poważnym tonem kontynuował:
- Spacer we dwoje z piękną kobietą. Marzenie... I jeszcze ta kawa...
Spojrzał kątem oka na Marti'ego.
- Marti na pewno pozwoli, wiedząc że będziesz pod dobrą opieką.
- Prawda? - zwrócił się bezpośrednio do Wolfa.
Popatrzył w stronę wyjścia.
- Panie przodem - uprzejmym gestem zaprosił Kate. - Znajdziemy jakiś zaciszny kąt i będziemy mogli podyskutować na temat tego, kto z czym ma problemy... - dodał. I nie wyglądało na to, żeby żartował. |