| - Waćpanna może mi wierzyć, że nie podług zawartości lędźwi, acz zasług i umiejętności złoto podzielonym będzie - odpowiedział Ay spokojnie, dokładnie przyglądając się dziewczynie. Urodą mogłaby przyćmić niejedną szlachciankę, a pozbawiona była denerwującej u wysoko urodzonych dam sztywnej maniery - zachowywała się swobodnie, z emanującym na wszystkie strony wdziękiem wymieszanym z niespotykaną u młodych dziewoi butnością. |