Paladyn niemal wyważył drzwi uderzając w nie barkiem. - Na zamku jest Vuk. Chwytajcie broń.
Popatrzył po zbrojnych. Popatrzył po swoich oszołomionych towarzyszach. W końcu spojrzał na Rokitę. - Co tak patrzycie, dajcie im broń. Nie wiadomo gdzie bestia. Trzeba zabrać stąd lorda. I koniecznie kamień powinien opuścić zamek. W nim jest śmierć. I nie muszę być żadnym czarownikiem, żeby to wyczuć. Pozostawiając tu kamień ryzykujemy życie i bezpieczeństwo lorda.
Halvar opuścił nieco broń, zaczął poprawiać pasek mocujący naramiennik. Widać było, że ubierał się w pośpiechu. - Zaprowadźcie go do jego kwater. Są na ostatnim piętrze. Nikt nie zaatakuje z zewnątrz, a na schodach będzie się łatwiej bronić. W sześciu zatrzymacie nawet pięćdziesięciu napastników.
Paladyn nie był może najroztropniejszym z mędrców ale swoje w wojsku odsłużył. Miałe też pewną swobodę wyrażania, która kontrastowała z jego topornym wyglądem. Liczył na to, że
Potem Halvar rozejrzał się po dochodzących do siebie towarzyszach. Nie wiedział czy są wszyscy, ale przypuszczał, że leżą za stołem. - My zabierzemy kamień i usuniemy z zamku.
__________________ Wszelkie podobieństwo do prawdziwych osób lub zdarzeń jest całkowicie przypadkowe. ”Ludzie nie chcą słyszeć twojej opinii. Oni chcą słyszeć swoją własną opinię wychodzącą z twoich ust” - zasłyszane od znajomej. |