![]() |
[Publikacja Ocenzurowana Przez Autorkę] Nami. |
„Przed świtem" Tam już tylko dłonie eteru Tkają marzeń ulotny gobelin Posłuchaj jak nacieka jasność W ciała Twojego pachnący obelisk |
[Publikacja Ocenzurowana Przez Autorkę] Nami. |
Wszystko się już wypaliło wszystko, co kiedykolwiek było nie ma żadnej, niezerwanej więzi nie ma żadnego wiecznego uczucia jak wiatr, wolny zostałem z możliwością knucia... |
[Publikacja Ocenzurowana Przez Autorkę] Nami. |
Siadłem przed myśli moich lustrem "Będę sobie sam Panem i Bóstwem!" odrzuciłem wszystkie przekonania "przecież będę nie do pokonania!" Stałem się stwórcą tego świata "wpierw zabiłem tylko mego brata" To ja teraz stoję na złotym piedestale "Ustawiłem niegodziwości armię na obronnym wale" Teraz mówiąc te słowa jem pyszne śniadanie W dziwnym biały kaftanie Dlaczego mój świat jest taki mały? Nie mam tutaj nawet skały Ktoś okradł me parszywe królestwo, zabrać srebrną klamkę TO ZŁODZIEJSTWO!! Czasem odwiedza mnie tylko Anielica choć chyba żadna z niej dziewica zostawia czasem kolorowe pigułki szepcząc magiczne regułki "Bym nigdy nie stał się normalny, bo świat, za tymi drzwiami jest fatalny..." |
„Przyznaję” Napisałem pogodny wiersz - Do dupy! Kreślę więc wszystko A ona mi na to - Dziękuję! |
Sprawiedliwa... Ponoć jedyna na tym świecie sprawiedliwa Bo nie baczy na kiesę, bogatyś czy nie przyjdzie i dotknie cię, dotkliwa znasz jej imię nie powiesz ze nie... próbuj jeśliś odważny- uciekaj obiema Rękoma się zapieraj Ona sprawiedliwe dziecku żywot skraca, Przecież taka jest jej praca Lecz Ci co cierpią tu katusze (mija ona z dala te ich dusze) Na padole dłużej żyliście przecież sami tego chcieliście Sprawiedliwe, by lat kilku jedni Nie dożyli, sprawiedliwe?? By rodzice swe dzieci przeżyli... Wszyscy jesteśmy biedni. |
[Publikacja Ocenzurowana Przez Autorkę] Nami. |
„Ku Światłu” Prawda mieszka za granicą zmysłów W domu tysiąca szeptów Wyroczni bez imienia Gdzie gasną słońca I gdzie w kuźni istnienia rodzi się Światło Nie przezwyciężone horyzonty złudzeń Wzlatujących ponad ustalone prawa Z palcem na ustach miesza na powrót z ziemią Za horyzontem oświecona dłoń Wypala runy prawdy na powiekach Śpiących Twarz maski wieków skruszona Opada patyną kłamstw pod spojrzeniem duszy Przebudzeni kroczą wśród prochów starych zasad Przyciśnięci gorzkim brzemieniem swego blasku Na drodze do Światła ożywa świadomość Iż z każdym krokiem Cień nieznanego rośnie za plecami |
Czasy w strefie GMT +2. Teraz jest 18:16. |
Powered by: vBulletin Version 3.6.5
Copyright ©2000 - 2024, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO 3.1.0