![]() | ![]() |
![]() |
|
Archiwum rekrutacji Wszelkie rekrutacje, które zostały zakończone. |
| Narzędzia wątku | Wygląd |
![]() | #1 |
![]() Reputacja: 1 ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | DnD 3/3,5 Greyhawk - Bissel 621 AD ![]() Marchia Niland O bisselskiej historii Marchii Nilandu niewiele póki co rzec można. Jej początek sięga zaledwie cztery lata wstecz, do roku 607 w którym to Wielki Książe Tristan de Marque, by zaspokoić potrzeby domagającego się wypraw wojennych rycerstwa, powiódł zastępy na podbite przez dzikie hordy ziemie Królestwa Geoff. Dodać również należy, iż działając w ten sposób władca Bissel po raz kolejny rzucił wyzwanie Marchii Grann, wysuniętej na północ prowincji Królestwa Keolandii, która ciesząc się znaczną niezależnością polityczną prowadziła w ostatnich latach ekspansywną politykę skierowaną między innymi na zajmowanie podbitych ziem Królestwa Geoff. Tak oto, za panowania jednego władcy po raz kolejny napięte zostały stosunki pomiędzy oboma krajami. I choć działania Bissel nie dotyczyły jak poprzednio, podczas odzyskiwania podbitej przez Grann Rustycji, bezpośrednich spraw pomiędzy dwoma granicznymi państwami, to jednak wzajemna kolizja interesów widoczna była każdemu w polityce obeznanemu. W roku 607, kiedy na obecny Niland ruszyła pierwsza wyprawa bisselska, wojska Bissel dotarły do Panhur, po drodze tocząc zajadłe i co ważniejsze, zwycięskie boje z koczowniczymi plemionami półdzikich nomadów i nieludzi, którzy uznawali ziemie te za swą dziedzinę. Umacniając pokonywaną trasę wznoszonymi stanicami wojska Bissel utworzyły szlak, który podstawą się miał stać przyszłej kolonizacji i podboju. Szlak ten przemianowany został wkrótce na Trakt Kości, z racji liczby żywotów jakie pochłonął. W kolejnych latach z Bissel napływali na ziemie Nilandu kolejni osadnicy zwabieni tu obietnicami wolnizny, perspektywą szybkiego wzbogacenia się i szmatu ziem czekającego jedynie na objęcie. Zwalniani z więzień przestępcy lżejsi, wydrwigrosze i bandziory wszelkiej maści pospołu z mającym nadzieję na poprawę swego bytu wolnym chłopstwem czy w końcu szlachetnie urodzonymi, dla których brakło ziem w rodzinnych lennach. Nowa Ziemia, jak początkowo zwano Niland, roztaczała przed każdym o śmiałym sercu miraże wolności i świetlanej przyszłości. Nic w tym dziwnego zatem, że wszyscy ci, których nadziei Bissel nie spełniało w jakimś stopniu, wybierali drogę na zachód. Wędrowcy spoza granic też nie byli rzadkością w tej dającej nadzieję na przyszłość krainie. Oni też przybywali tu licznie. Do Nilandu. On dawał im nadzieję na spełnienie wielu niespełnianych marzeń. Kolejna wyprawa wojenna, zorganizowana w dwa lata później w 609, wiodła pod swymi sztandarami nie tylko rycerstwo Bissel, lecz również mężów Geoff i innych jeszcze, którzy u boku wojsk Bissel chcieli osławić swe imię i zyskać majętność. Prestiżu całej wyprawie dodawał swą własną osobą sam władca Geoff, Król Owen I, król po przegranej wojnie i przegranej krainie pozostawał na wygnaniu. On też przyczynił się do największej zdobyczy Bissel na wyprawach geoffskich. Była nią ... korona. Podczas bitwy w ruinach Keren władca Geoff, raniony śmiertelnie przez wrogów, na marach już będąc w obecności możnych Geoff i Bissel włożył na głowę władcy Bissel swą koronę królewską, co w związku z bezpotomną a co ważniejsze bezdziedziczną śmiercią władcy Geoff, zostało uznane za wyraz jego ostatniej woli wyniesione przez Bissel do rangi koronacji. Tak oto w Keren dokonano koronacji Wielkiego Księcia Bissel, Tristana de Marque na Króla Geoff i Bissel. Pochowany w swej ziemi władca Geoff oddał więc Bissel nieocenioną przysługę. Obecnie, po dwunastu latach kolonizacji, w 621 r. Niland, teraz już Marchia Niland, jest szmatem ziemi wydartej hordom dzikich koczowników wciśniętym pomiędzy porośnięte lasami zbocza Zaporowych Wierchów a bezkresną knieję Przyćmionej Puszczy. Przez całą niemal marchię płyną rzeki stanowiące dorzecze wielkiej, bystrej i kamienistej w górnym swym biegu rzeki Javan, mającej swe źródła w owianej złą sławą, niezbadanej Dolinie Maga. Nad Javan wznoszą się trzy największe miasta, stanowiące swoiste punkty centralizujące lokalną władzę, wymiar sprawiedliwości i całe życie gospodarcze. Te miasta to Keren, położone najbliżej Bissel, Panhur, stolica marchii i siedziba Margrabiego Ademara de Brek oraz zbudowane niemal wyłącznie na palach Parzyce, położone na południu, nad samymi Mętnymi Mokradłami. W każdym z nich stacjonują znaczne jak na te warunki siły zbrojne, dbające o bezpieczeństwo okolicy. Na ile to możliwe. W stolicy marchii, Panhur, wznosi się też najwyższa świątynia Niezwyciężonego, do której wysłany z Bissel został prezbiter diakonalny, Jan Horacy Sunderdorf zabiegający już od lat o ustanowienie w Nilandzie diecezji biskupiej. Jednak miasta to jedno a puste, niezamieszkałe niemalże przestrzenie Nilandu, to drugie. Co prawda napływ osadników pozwala mieć nadzieję, że ziemiom dawnego Geoff uda się w najbliższych dziesięcioleciach przywrócić dawną świetność, lecz wciąż trzeba dawać odpór kolejnym, nie uznającym jeszcze swej porażki, zbrojnym hordom nieludzi i barbarzyńskich koczowników. Nie raz i nie dwa nowi osadnicy wznoszą swoje domostwa na zgliszczach osad, które spłonęły kilka tygodni wcześniej. Tylko po to, by kolejni osadnicy czynili to samo po roku czy kilku latach. To właśnie Niland, miejsce nieustannej walki. Nie pozwól by cię pokonał... *** Niland nie był dla nikogo miłym do życia miejscem. Ci wszyscy, którzy uwierzyli w Niland mlekiem i miodem płynący, wsadzali na rozkolebane wozy i wózki swój dobytek i rodziny i ruszali ku świetlanej przyszłości. Większość nie dojeżdżała do kresu swej drogi a kości ich bieliły pobocza traktu z Pomoru - miasta na zachodzie Senecji, dzielnicy Bissel - do Lursenbergu, najdalej na południowy-zachód położonego miasta nowej Marchii Niland. Albo mówiąc inaczej, kres swej drogi znajdowali dużo wcześniej. Jednak to nie zniechęcało wędrowców i wciąż nowi zajmowali miejsca tych, którym nigdzie nie dane było już dotrzeć. Ni zbójeckie hanzy, ni wojownicze klany nieludzi, ni klany koczowników, ni czarna magia zbyt często tu spotykana a w końcu nawet i wypędzone ze swego świata dusze nie potrafiły zniechęcić śmiałków przed rzucaniem światu wyzwania. Przybywało ich z każdym dniem, tygodniem więcej i więcej. Niektórzy zbaczali z Traktu Kości, nazywanego tu po prostu Traktem, i rozpełzali się niczym mrówki po Nilandzie w poszukiwaniu swego miejsca. Spływało nurtem spokojnego po opuszczeniu gór Jawan na sam kres marchii. W poszukiwaniu „lepszego jutra”. Zapominając starą prawdę, że „Zwykle lepsze jutro było wczoraj”. Wielu wybierało żyzne, północne rubieże marchii nieświadomym będąc zagrożeń płynących z niedalekiej doliny, zwanej powszechnie Doliną Maga. Krainy osnutej legendami opisującymi wszechmocnych czarnoksiężników o złych zamiarach i jeszcze gorszymi, prawdziwymi opowieściami osadników, gdzie mniej było magii a więcej brutalnego realizmu pogranicza. Inni osadzali się bliżej południa, lekceważąc zagrożenia płynące ze strony wysiedlanych z Nilandu elfów, którzy w Przyćmionej Puszczy znaleźli swoją Panią Jeziora. I nie w smak im była ludzka tłuszcza rozlewająca się u brzegu ich ukochanego lasu. Inni jeszcze parli na zachód, ku równinnym stepom i bagiennym rozlewiskom w okolicach Parzyc. Każdy osadnik na własną rękę szukał szczęścia. W Nilandzie znajdowało go niewielu… *** Witam! Na wstępie chciałbym powiedzieć tym z Was, którzy mnie nie znają, jak prowadzę. Pozwoli to uniknąć niepotrzebnych zupełnie zgrzytów w przyszłości jak również uchroni Was od wdania się w grę, która nie będzie Wam dawała radości. Świat, D&D Greyhawk, który ja prezentuje Graczom, odbiega zdecydowanie od tego, do czego przyzwyczaiły Was znane settingi. Nie jest światem bohaterów w tym podręcznikowym znaczeniu. Jest brutalny, twardy i wymagający poświęceń nie zawsze dając cokolwiek w zamian. Zło i Dobro raczej nie istnieje w swej krystalicznej postaci. Wszystko bowiem jest tam względne i zależy od punktu widzenia. To świat, gdzie ciężko się jest bawić. Można żyć. Można i trzeba. A nie jest to łatwe… To brudne D&D. Sesja, a jak dobrze pójdzie i następne, dopuszcza w pełni PvP. Tu konflikty pomiędzy postaciami mogą zdarzyć się na każdym kroku. I znaleźć swoje mechaniczne rozwiązanie. Proszę o zgłoszenia osób chętnych, które zdecydują się zaufać MG, MAJĄ PRZEKONANIE I ZOBOWIĄŻĄ SIĘ DO REGULARNEGO W TOKU SESJI POSTOWANIA, nie będą wdawały się w polemiki w toku sesji, nie będą też obawiać się, że ich postać z czasem i pod wpływem losu mogą nie zostać superbohaterami. Mogą chorować, cierpieć i żyć. Osób, których postacie będą żyły od pierwszej po ostatnią chwilę „w” a nie „obok” świata gry. Osób, które grać będą nawet wówczas kiedy ich postać dotknie nieszczęście. Osób nie szukających drowów, paladynów i magicznych przedmiotów. Osób nastawionych na opowieść. Są tacy, co powiedzą „jesienną opowieść”. Mają oni rację. Co do fabularnej strony postaci: Niechaj to będą postacie z krwi i kości. Niechaj mają rodziny i przyjaciół, niech mają w życiu cele, niech mają wrogów i osoby z którymi mają na pieńku. Niech mają środki do życia, zajęcie któremu oddają się na co dzień. I to wszytko co… zostawili za sobą. Niech w końcu mają marzenia. W końcu z jakiegoś powodu znaleźli się w Nilandzie? Coś, co jest ich motorem napędowym i dla zrealizowania czego działają i do czego dążą. Niech żyją. Jeśli ktoś pominie ten krok, też ma szansę zostać przyjętym, ale wówczas MG może uzupełnić tę brakującą lukę. Nie wiem co gorsze. Kilka słów o stosowaniu zasad mechanicznych. Gramy w D&D 3/3,5 w świecie Greyhawk. Zasady gry stosuję Od czasu do czasu. Gdy rzucam mamy do czynienia ze sytuacją ważną lub sporem pomiędzy BG. Lubię mieć wszelkie dane, choć nie często do nich sięgam. Nie interesuje mnie liczba wydanych punktów na tworzoną postać, bo nie zwykłem równoważyć grupy. Zresztą… nie będzie raczej grupy. To bardzo możliwe, że zetknięcie się PvP Chcę jednak, byście grali takimi postaciami, które dają Wam radość z gry. To wszak będzie naszym celem nadrzędnym. Tak więc róbta co kceta. Jeśli jednak dostanę postać o samych 18-tkach, postać taka nie zagra i już. Niechaj to ma ręce i nogi. Nie zliczam Graczom wydanych punktów na umiejętności, nie będę się gniewał na wzięty 1 atut więcej. Postać ma mieć jednak duszę, charakter a nade wszystko fabularne uzasadnienie mechaniki. I tyle. Uwaga istotna: W nowym, AD 621 Bissel bawić się będziemy wedle zasad D&D 3/3,5 edycji. Jedną podstawową zasadą będą ograniczenia tu zamieszczone. I to, że tworzone postacie wymagają bezwzględnego ze mną omówienia. I tak co do zasady rasa tworzonych postaci: - Ludzie - Ćwierćelfy [tak, tak] (szczegóły na PW) - Krasnoludy Pozostałe po konsultacjach na PWz racji swej rzadkości w naszej krainie: - Elfy [ale nie drowy] - Półelfy - Gnomy - Hobbici - Półorki - Planokrwiści - Inni [do konsultacji na PW, niechętnie, ale nie wykluczone.] Klasy tworzonych postaci i ich poziom: - Wszystkie opisane w podręczniku gracza i innych podręcznikach, suplementach itd.. O ile dostanę ich szkielet mechaniczny. Podobnie, można klasę stworzyć sobie samemu [po omówieniu jej z MG].Te klasy, które korzystają z magii wymagają omówienia na PW. Mnisi chętnie, ale tylko w klimatach Imienia Róży. Psionicy wyłącznie po omówieniu na PW. Może urodzi nam się coś na kształt Półboga rodem z KC? Jeśli zaś chodzi o poziom: będzie to 1 POZ. Cechy: Jak już napisałem wyżej, jest mi całkowicie obojętne, ile wynosi ich wartość. Jednak co do zasady, postacie „przegięte” zostaną nie włączone do gry. Tak więc chcesz zostać NPC’em, stwórz postać o samych cechach na 18. Często stosowałem rzuty 4k6 (z odrzuceniem najniższego wyniku) na każdą cechę i przyporządkowania ich wedle swego uznania. Ale nie nalegam na tę metodę. Wiek: Jako, że zaznajomiłem się z zasadami konwersji postaci, Wasze mogą być w przedziale od lat kilku, po lat kilkadziesiąt. Sugerował bym jednak nie granie postaciami młodszymi niż 10-cio latki. I jeszcze jedno. Proszę by zgłaszali się gracze mający czas i chęć. Od rozpoczęcia sesji do jej końca. Nie tacy, którzy za trzy dni stwierdzą, że mają coś ważnego, później wyjadą a potem znów mają coś ważnego. Wymagam od graczy około 1 posta na 2-3 dni i sam tyle również piszę. Kto nie jest w stanie sprostać temu wymogowi niech nie tworzy postaci bo trwoni swój i mój czas i jeszcze czas kolegów z sesji. Długość postów raczej dowolna. Lubię czytać, ale lubię też treściwe notki. Nie będziemy korzystali z doc’a. Co ma być pisane na sesji piszemy na forum. Liczba Graczy na pewno nie przekroczy 6. Na zgłoszenia czekam sobie czas jakiś. Aż zbierze się wystarczająca Was liczba. Zastrzegam sobie prawo wcześniejszego początku. Pozdrawiam i zapraszam Bielon .
__________________ Bielon "Bielon" Bielon |
![]() |