Fistus

Postać zginęła.
Dlaczego ? Jak się czujecie ? Czy szybko przechodzicie do normalnego stanu rzeczy i tworzycie nowego bohatera ? Czy Mistrz Gry jest bezlitosnym tyranem, kiedy zabija postać. Realizm czy dobra zabawa ? Czy gracz ma świadomość konsekwencji swych czynów, jaką jest śmierć postaci ?

 

__________________
"A flame which never dies, but brightens with the passing of time."
O... kłótniach w necie
O... ;)

Qbista

Dla mnie każda śmierć mojej postaci (a nie umierało ich wiele), była czymś strasznym, i pozostawiała w sobie pustkę. W każdą postać staram się wczuć jak najbardziej, przelać w nią częśćsiebie, toteż strasznie ich żałuję. Zazwyczaj nie tworzę od razu nowej postaci, żegnając poprzednią... "sesją ciszy". Czy moje postacie umierały głupio? Otóż nie - starałem się nie pakować w groźne sytuacje, trzymać z dala od niebezpieczeństw, uważać. Czasami jednak nie było odwrotu - trza było się poświęcić dla dobra sprawy, reszty drużyny. Wtedy ich śmierć "nie szła na marne", i byłem z tego dumny...

 

__________________
Świat to scena, życie to teatr.

MG, P+, G++, SG++, SS, SD++, K, p, Z, S---, H, D+, K, f-, h, w-, cp--, sf+, L+, NS+++, SC -, Kon+, D++, Gaz+, T+, SU?; ZC, WoD, SW, GS

Saem

Moje postaci nigdy nie umierały, gdyz zwykle jestem MG i patrzę
na śmierc innych. I to jest przejmujace doświadczenie. MG z czasem
przyzwyczaja się do bohaterów prowadzonych przez graczy. Liczy, że jeden
postapi w ten sposób, drugi zaoponuje, trzeci będzie udawał powietrze.
A gdy ginie jednen z nich, to zawsze czuję żal do samego siebie, że
pozwoliłem mu umrzeć. Ale nie mogłem okazać litość. Głupio prowadzony
bohater, to martwy bohater. To stara prawda.

 

ant_z

ja jako MG mam opory do zabicia postaci. po prostu, nagle zabraknie kogos, kogos ważnego dla fabuły, przestaje grac jeden z graczy który moze potem rozpraszac innych. Najczesciej stosuje środki zastepcze: kalectwo, ciezkie rany itp

 

__________________

jeśli masz swój świat to jesteś marzycielem

jeśli tworzysz do niego zasady to jesteś Bogiem

jeśli zapraszasz tam innych ludzi to jesteś Mistrzem Gry

Nijel

Raz tylko jeden postaci mojej światło życia przygasło a kompani jego w żalu wielkim truchła do świątyni nie czekając chwili ponieśli. Długo czekali na wieści o bohaterze, który swą pierśią własną, bladą i słabą to jednak wielkie serce skrywającą, od złego uchronił towarzyszy losu, gdyż jako jedyny w kompaniji sławą okrytej, mężnej i znanej z dobroci swej dla uciśnionych i bezwzględności dla uciskających, stawić mógł czoła wrogowi, któremu rady nie dali wojownicy najwięksi. Wroga swego pokonawszy, sam ducha wyzionął wyczerpany walką mocy tajemnych. A najwięksi i najsławetniejsi bardzi do dziś wyśpiewują smutną balladę o graczu, który w drużynie irytującej razu pewnego Mistrza grę prowadzącego się znalazł. Mistrz władcą był wiedzy i mocy zmienić mogących przeznaczenie i los graczy wszelako. Tak otóż ukarać chcąc knąbrnych postawił na ich nie prostej wszak i nie łatwej drodze, przeciwnika na tyle potężnego iż uważał że gracze żałować będą swych występków. I śmiałek jeden znalazł się, który mógł próbować się mierzyć z przeciwnikiem tak okrótnym, który w zmowie będąc z Mistrzem czitował przeto niemiłosiernie. Życie graczy ratując dozgonnej wdzięczności zaskarbił u nich sobie i choć zgon nastąpił właśnie, długo był bohaterski czyn ten wspominany a i pamiętany będzie przez lata. Z tego dumnym był. Koniec

 

__________________
Niel aep Laureavandrell von Haeridalis Suldanessalaar
Ile na'mela en coiamin ar'amin cron'ile ed'haba amad. Allalen.

ruffo_83

Postać bohatera nie jest tylko tekstem na papierze, setkami literek określających rasę, charakter i jej statystyki. Moim zdaniem te postacie w momencie ich tworzenia ożywają. Może nie w dosłownym tego słowa znaczeniu, ale napewno ożywają w głowie gracza, a z czasem całej drużyny i MG. Słowo "przyzwyczajenie" do swojej postaci nie jest raczej odpowiednim słowem, ja użyłbym "wcielenie". Zawsze przeżywam śmierć swojej postaci i za wszelką cenę staram się do tego nie dopuścić. Nawet gdy moje postać zginie, zawsze(!) staram się ją pozostawić przynajmniej na papierze, gwoli pamięci o jej szlachetnym ŻYCIU. Powiem szczerze, że do tej pory pamiętam mojego krasnoluda ( tak jestem maniakiem grania dwarf'ami ) z Młotka, byłem dumny z tego kim się stał w tym świecie oraz czego dokonał. Na koniec powem tylko jedno: RPG daje Nam możliwość wcielenia się w kogoś, preżywania dobrych i złych chwil i wychodzenie za wszelką cene z każdej opresji. Tak więc szanujcie swoje postacie a one bedą rosły w siłę.

 

Gryffin

To jest tak ...
Ja jestem tą postacią i jeśli ona zginie to tak jak bym ja (a przynajmiej cząstka mnie zgineła ) nie nie nie ....
do czegoś takiego nie można dopuścić:P...
a tak naprawde to mi jeszcze nigdy postać nie zgineła ...
ale gdyby zgineła to tak bym sie czuł.
Do swoich postaci przywiązuje sie jak do psa/kota/czy innego zwierzaka ////..................

 

Fistus

Że się zapytam, grasz od miesiąca czy co ?

 

__________________
"A flame which never dies, but brightens with the passing of time."
O... kłótniach w necie
O... ;)

Qbista

Cóż, niekoniecznie. Może być bardzo ostrożnym graczem, lub grać u bardzo litościwego MG... To, że żadna postać mu jeszcze nie umarła, nie musi znaczyć, że dopiero zaczyna, IMHO.

 

__________________
Świat to scena, życie to teatr.

MG, P+, G++, SG++, SS, SD++, K, p, Z, S---, H, D+, K, f-, h, w-, cp--, sf+, L+, NS+++, SC -, Kon+, D++, Gaz+, T+, SU?; ZC, WoD, SW, GS

Fistus

Możliwe, ale chodziło mi też o coś w stylu:
"lubicie truskawkowe lody ?"
"tak lubie...
chociaż tak na prawdę to nigdy ich nie jadłem"


edit:
Żeby nie było niejasności, imho to jest: "nie znam się, ale się wypowiem, a jak!"

 

__________________
"A flame which never dies, but brightens with the passing of time."
O... kłótniach w necie
O... ;)